cosmos

Ειδήσεις, νέα για Θεσσαλικά Σχόλια

Ξημερώνει ένας κόσμος πιο αβέβαιος αλλά θα επιβιώσουμε...

Του Γιάννη Κολλάτου

Ξημερώνει ένας κόσμος πιο αβέβαιος αλλά θα επιβιώσουμε...
01.05.2020 | 19:44
Animus Benefits
ΚΤΕΛ Μαγνησίας E-Ticket
Comfort Suites and Rooms
Ευθυμίου Red Inn
Συνεταιριστική Τράπεζα Θεσσαλίας
ΕΒΟΛ - Το δικό μας γάλα
Μικρές Αγγελίες

Μπροστά σε μια νέα πραγματικότητα που τη διαμόρφωσε η πανδημία, βρίσκεται τους τελευταίους μήνες, η παγκόσμια οικονομία, αλλά και η παγκόσμια αγορά εργασίας και όπως φαίνεται αυτή η οικουμενική περιπέτεια θα αφήσει ανεξίτηλα σημάδια και θα αλλάξει τον τρόπο σκέψης και την καθημερινή πρακτική για εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους και εκατομμύρια επιχειρήσεις…
Με αφορμή τη σημερινή ημέρα μνήμης της Εργατικής Πρωτομαγιάς, το βέβαιο είναι πως πλέον οι εργασιακές σχέσεις αλλάζουν όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στην παγκόσμια κοινότητα. Το πεδίο της ταξικής πάλης, εξελίσσεται κι από τους χώρους δουλειά και τις φάμπρικες μεταφέρεται πλέον στους χώρους του σπιτιού, στα κοινωνικά δίκτυα και στις οθόνες υπολογιστών, τα tablets και τα smartphones, αφού ένα μεγάλο μέρος της παρεχομένης εργασίας, καθιερώθηκε –ιδιαίτερα στον τομέα της παροχής υπηρεσιών- να γίνεται πλέον με τηλεργασία… Και αυτού του είδους η κουλτούρα της εργασίας ήρθε για να μείνει για αρκετό καιρό...


Όπως και οι ηλεκτρονικές αγορές μέσω του e-bay και του e-shopping , το λεγόμενο ηλεκτρονικό εμπόριο, το οποίο καταβαραθρώνει τιμές από το εμπορικό real estate και εμπορικές οδοί, όπως η Βουκουρεστίου στην Αθήνα, η Κούμα στη Λάρισα ή η Ερμού στο Βόλο για παράδειγμα, θα χάνουν την αίγλη και την αξία τους σταδιακά…


Η συρρίκνωση και η υποχώρηση του παραδοσιακού εμπορίου, έναντι του ηλεκτρονικού αναμένεται σύμφωνα με τους ειδικούς να ακολουθήσει παράλληλη πορεία με εκείνη του έντυπου τύπου, έναντι του ηλεκτρονικού…
Ο νέος τρόπος σκέψης το λεγόμενο «thinking out of the box», οφείλει να μας προβληματίσει καθώς μία σειρά από κατεστημένες αντιλήψεις και νοοτροπίες κάνουν δυσδιάκριτη τη νέα πραγματικότητα.
Το παράδοξο είναι πως τις νέες αυτές αλλαγές, τη νέα πραγματικότητα, τη νέα οικονομία, την επιταχύνουν εξελίξεις που μας επιστρέφουν λόγω της πανδημίας στον προστατευτισμό και στο λεγόμενο old economy, θιασώτες του οποίου, είναι ηγέτες όπως ο Τραμπ και ο Μπόρις Τζόνσον της Βρετανίας….

Όσοι παράγουν τρόφιμα ή υγειονομικό υλικό, θα είναι οι κερδισμένοι για αρκετό διάστημα στο νέο κόσμο, στη νέα πραγματικότητα που βιώνουμε, που για αρκετούς που έχουν μπει επ- αόριστον στην εφεδρεία, μοιάζει με εφιάλτης


Στη χώρα μας έφτασαν δύο μήνες Lock down για να αναθεωρήσουμε άρδην τον τρόπο σκέψης. Τα συναισθήματα διαδέχονται το ένα το άλλο στην ευρύτερη κοινή γνώμη, με τη χαοτική μορφή μιας καταιγίδας εξελίξεων
Αρχικά επαναπροσδιορίσαμε το σημαντικό ρόλο που παίζουν γιατροί, νοσηλευτές , αστυνομικοί, διασώστες του ΕΚΑΒ και μία σειρά από λειτουργούς του δημόσιου τομέα, που ένα μεγάλο τμήμα του ιδιωτικού είχε απαξιώσει στα χρόνια των μνημονίων και της λιτότητας και στο πλαίσιο του κοινωνικού αυτοματισμού, τους είχε και στο ανάθεμα, θεωρώντας εκείνους υπεύθυνους για τις «συνθήκες γαλέρας» που επικρατούσαν στον αβέβαιο κόσμο της ιδιωτικής εργασίας…


Στη συνέχεια και μόλις νιώσαμε ασφαλείς για τη ζωή μας, αρχίσαμε, οι του ιδωτικού, να σκεφτόμαστε εκ νέου τη νέα ακόμη πιο αδυσώπητη και ζοφερή πραγματικότητα και ην αβεβαιότητα στα εργασιακά, με την επιστροφή στη νέα καθημερινότητα. Πόσα μαγαζιά θα ανοίξουν ξανά, με τι τζίρο, πόσους υπαλλήλους θα κρατήσουν, ποιες φάμπρικες θα βάλουν πάλι μπροστά τις μηχανές παραγωγής, είναι τα κυρίαρχα ερωτήματα.
Στον κόσμο μάλιστα των αυτοαπασχολούμενων και επαγγελματιών, πολλοί από τους οποίους δεν μπήκαν στην «ομπρέλα» των 800 ευρώ, γεννήθηκαν νέα ερωτήματα, όπως γιατί να μη γίνει ένας πιο δίκαιος επιμερισμός των βαρών, γιατί να μη δημιουργηθεί ένας κοινός κουμπαράς, στον οποίο θα συμμετέχουν και δημόσιοι υπάλληλοι, που αυτό το διάστημα κάθονται και πληρώνονται κάθε τέλος του μήνα μισθούς, από ανύπαρκτα έσοδα του δημοσίου, αφού έχουν παραλύσει τα πάντα στην πραγματική οικονομία…


Προφανώς και αυτή η συζήτηση μας επαναφέρει στον κοινωνικό αυτοματισμό που δεν είναι επιθυμητός γιατί διαιρεί την κοινωνία και δίνει λαβή για να περάσουν ακόμη πιο ελαστικές μορφές και σχέσεις εργασίας, όπως η «απασχολησιμότητα» και η ευελιξία (flexibility) , που είναι πλέον δεδομένη μέσω της τηλεργασίας, αλλά και της αναγκαιότητας για κοινωνική αποστασιοποίηση (social distancing)…
Οφείλει όμως είναι η αλήθεια και ο δημόσιος τομέας πλέον να αναγνωρίσει τον καθοριστικό ρόλο που παίζει ο ιδιωτικός στην παραγωγή πλούτου μιας χώρας και στην είσπραξη εσόδων από το κράτος που δίνουν τη δυνατότητα να πληρώνονται οι μισθοί στο δημόσιο τομέα. Οφείλουν προφανώς και οι κρατικιστές στη σκέψη για πολλούς και διαφόρους λόγους πολιτικοί μας να κατανοήσουν ότι δεν αρκούν τα καλά λόγια για τη στήριξη της επιχειρηματικότητας στη χώρα και τα ευχολόγια απαιτούνται και δράσεις και πράξεις..,


Αυτή τη στιγμή υπάρχει περισσότερη συσσωρευμένη  αβεβαιότητα και αγωνία για το μέλλον των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και των αυτοαπασχολούμενων, αλλά και των εργαζόμενων στον ιδιωτικό τομέα, από όλη όση είχε υπάρξει στα 9 χρόνια των μνημονίων…
Αλλά η έγνοια παραμένει να μην υπάρξουν περικοπές στους μισθούς του δημόσιου τομέα. Διότι κρατική-πολιτική εξουσία χωρίς κρατικούς λειτουργούς καλά αμειβόμενους δεν νοείται, ακόμη και αν κάθονται μερικοί εδώ και 2,5 μήνες…


Θαρρείς και στην Ελλάδα ο χρόνος έχει σταματήσει πριν τα 1776 στο Λονδίνο, ούτε καν στην πρωτομαγιά του 1866 στο Σικάγο. Τότε που σκοτσέζος καθηγητής της Ηθικής Φιλοσοφίας Άνταμ Σμιθ έπειτα από 12 χρόνια μελέτης εκδίδει το ογκώδες έργο του «Έρευνα για τη φύση και τις Αιτίες του πλούτου των Εθνών» θεμελιώνοντας τις αρχές της οικονομίας της αγοράς. Επισημαίνοντας αυτό που για κάποιες άλλες οικονομίες στη δύση είναι αυτονόητο, αλλά στη χώρα μας απαγορευμένο να συζητείται στη δημόσια σφαίρα:
Ότι η επιδίωξη του προσωπικού συμφέροντος στις οικονομικές συναλλαγές, προάγει το γενικό συμφέρον και την ευημερία
Μέχρι τότε υπήρχε η πεσιμιστική αντίληψη, ότι ο πλουτισμός κα η επίτευξη προσωπικού κέρδους, ήταν αμαρτία…!


Στην συλλογική συνείδηση της Ελλάδας έχει υπάρξει μόνο η Μαρξιστική ανάλυση μόνο η εκμετάλλευση του ανθρώπου και της εργασίας από το κεφάλαιο...
Και ας έχουμε περάσει στη μετακαπιταλιστική εποχή όπου κυρίαρχο ρόλο παίζουν και η γνώση και η πληροφορία και οι δεξιότητες στην αγορά εργασίας, χωρίς να παραγνωρίζουμε ότι εντέλει το κεφάλαιο κινεί τα νήματα...
Αν αυτός ο κόσμος που ξημερώνει είναι ακόμη πιο αβέβαιος, αν διασφαλίζει μόνο τους έχοντες τη μέση νοημοσύνη και πάνω (μέσο ΙQ) αυτό μπορεί να μας κάνει να τον απεχθανόμαστε αλλά οφείλουμε να ζήσουμε με αυτόν και να προτάξουμε απέναντι στο IQ το ΕQ, τη συναισθηματική νοημοσύνη που κινεί διαχρονικά τα νήματα στον κόσμο και κάνει και τις μετριότητες στη σκέψη να διαπρέπουν…
Γιατί εντέλει το παν είναι η θετική σκέψη και ενέργεια για το κοινό καλό και συμφέρον , απέναντι στο ταξικό μίσος…
Οι κοινωνίες δεν έχουν ανάγκη μόνο από οργισμένους επαναστάτες, αλλά ενίοτε και από «ειρηνοποιούς» που κάνουν την επανάσταση του αυτονόητου…

 



Αν το άρθρο μας σας άρεσε, πατήστε

Παρακαλούμε, κάντε
Europa Security
Νέος Αγων
thesnea.gr

Άλλες ειδήσεις για Θεσσαλικά Σχόλια

Δημοφιλή Βίντεο

Γίνε μέλος στη σελίδα μας στο facebook Ακολούθησε μας στο Twitter
alphawood
Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας - ΔΠΜΣ - Σχεδιασμός και Ανάπτυξη Τουρισμού και Πολιτισμού [ΣΑΤΠ]
Γιαννάκος - Κλιματισμός Αυτοκινήτων
Γάλα Ζωής Όλυμπος
Δαλαβίκας Bikes
Μένουμε Λάρισα - Επιμελητήριο Λάρισας
Agronuts
Φαίδων Αρτοποιήματα
Τσίπουρο Τυρνάβου
ΟΣΔΕ - Δημόκας
ΡΑΔΙΟ ΘΕΣΣΑΛΙΑ 96FM
  ^