Fashion City Outlet

Ειδήσεις, νέα για Λάρισα


Συνεταιριστική Τράπεζα Θεσσαλίας
ICBS

Μπαργιώτας:«Η κυβέρνηση κλείνει το μάτι σε επιμέρους ομάδες εις βάρος της λειτουργίας του ΤΕΙ και του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας

Η τοποθέτησή του στη Βουλή για το νομοσχέδιο της συγχώνευσης

Μπαργιώτας:«Η κυβέρνηση κλείνει το μάτι σε επιμέρους ομάδες εις βάρος της λειτουργίας του ΤΕΙ και του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας
17.01.2019 | 21:12
Electronet Β.Κ. Καζάνα

«Η κυβέρνηση κλείνει το μάτι σε επιμέρους ομάδες εις βάρος της λειτουργίας του ΤΕΙ και του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας»

Ιδιαίτερα επικριτικός απέναντι στον τρόπο που νομοθετεί η κυβέρνηση, ειδικά σε ευαίσθητα ζητήματα, όπως είναι η παιδεία, εμφανίστηκε ο βουλευτής Λάρισας με τη Δημοκρατική Συμπαράταξη, κ. Κώστας Μπαργιώτας. Στο νομοσχέδιο για την Παιδεία τόνισε ότι δεν υπάρχει εθνικό σχέδιο με μακρόπνοο ορίζοντα. «Κανένας δεν πρόκειται να πιστέψει ποτέ στη Λάρισα ότι η συγχώνευση του ΤΕΙ Θεσσαλίας με το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας αποτελούσε εθνική αναγκαιότητα, όταν στην Κρήτη γίνεται κάτι άλλο, στην Ήπειρο γίνεται κάτι διαφορετικό και στο Διεθνές Πανεπιστήμιο στη Θεσσαλονίκη θα γίνει κάτι άλλο. Είναι εμφανής η προσπάθεια που κάνει η Κυβέρνηση να τελειώσει τη μνημονιακή δέσμευση της συρρίκνωσης των πανεπιστημίων με όσο το δυνατόν λιγότερες αντιδράσεις. Οφείλω να ομολογήσω ότι το κάνει με εξαιρετικά μεγαλοφυή τρόπο, κλείνοντας το μάτι σε επιμέρους ομάδες και ικανοποιώντας αιτήματα εις βάρος της παιδείας και σίγουρα εις βάρος της λειτουργίας των σχολών, του ΤΕΙ και του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας» τόνισε χαρακτηριστικά.
Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στα συντεχνιακά συμφέροντα και τους τοπικισμούς που κυριαρχούν. Συγκεκριμένα, είπε «Είχε δίκιο ο κ. Γαβρόγλου. Για πολλά-πολλά χρόνια τα τμήματα δημιουργούνταν με βάση τις τοπικές πιέσεις. Τώρα ξαναδημιουργούνται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, αλλά όχι ένα εδώ ένα εκεί και ένα παραπέρα, μερικές δεκάδες εδώ και μερικές δεκάδες εκεί. Πώς θα λειτουργήσουν; Με τι λεφτά; Η Έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους λέει ότι το Υπουργείο δεν προσκόμισε στοιχεία για την επιβάρυνση που προκύπτει στον Προϋπολογισμό από τη δημιουργία των νέων τμημάτων και των ερευνητικών κέντρων, δηλαδή, κανένας δεν ξέρει. Πολύ φοβάμαι ότι οι συγχωνεύσεις γίνονται χωρίς σχέδιο και αποτελούν προσπάθεια εξισορρόπησης συντεχνιακών και πελατειακών αναγκών και τοπικιστικών αναγκών χωρίς κανένα σχέδιο… Αυτό που δημιουργείται είναι πολλές ταχύτητες με πολλούς αποδέκτες. Χρειαζόμαστε τόσους πολλούς γεωπόνους; Δημιουργούνται δύο πανεπιστημιακά τμήματα γεωπονικά στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Μεγεθύνεται το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, το οποίο φιλοδοξεί –ακούμε- να κάνει και Κτηνιατρική Σχολή χωρίς να υπάρχει καμία μελέτη οικονομοτεχνική, για να δημιουργηθεί, και ταυτόχρονα δημιουργείται και ένα Τμήμα Αγροτικής Παραγωγής στο ΕΚΠΑ, στα Ψαχνά της Εύβοιας…».

Ακολουθεί η απομαγνητοφώνηση της ομιλίας του κ. Μπαργιώτα:

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΠΑΡΓΙΩΤΑΣ: Φαίνεται ότι μπαίνουμε σε μια νέα πραγματικότητα, λοιπόν, με τις ψηφοφορίες, καθώς υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα. Από χθες έχουμε μια νέα κυβερνητική πλειοψηφία, η οποία δεν απαρτίζεται από κόμματα, απαρτίζεται από ένα κόμμα και έξι ανεξάρτητους Βουλευτές. Έτσι, κάθε φορά νομίζω ότι θα έχουμε ένα μικρό τεχνικό πρόβλημα.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ: Τεχνικό, έ;
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΠΑΡΓΙΩΤΑΣ: Ναι. Θα έπρεπε να ρωτήσουμε τον κ. Δανέλλη αν συμφωνεί με το άρθρο 32, η κ. Παπακώστα αν συμφωνεί ή διαφωνεί με το άρθρο 44. Έτσι και αλλιώς, θα πρέπει να βρούμε, να βρείτε σαν Κυβέρνηση έναν τρόπο να επιβεβαιώνετε αυτή την πλειοψηφία. Δεν αρέσει στον Πρωθυπουργό ο χαρακτηρισμός «κυβέρνηση κουρελού», να την εξευγενίσουμε, να την πούμε «κυβέρνηση patchwork», μαζώματα το λένε στο χωριό μου αυτό. Εν πάση περιπτώσει, μαζώματα για την ψήφο εμπιστοσύνης, μαζώματα για τη Συμφωνία των Πρεσπών. Θα πρέπει να βρείτε έναν τρόπο να λειτουργήσετε σαν Κυβέρνηση. Η ρευστοποίηση της πλειοψηφίας από χθες είναι ένα μείζον κυβερνητικό πρόβλημα που θα πρέπει με κάποιο τρόπο να το αντιμετωπίσετε.
Δεν είχα σκοπό να αρχίσω με τα κριτήρια περί των διορισμών στο Δημόσιο, αλλά η πολύ ενδιαφέρουσα μονομαχία με φόντο κόκκινο στον κόκκινο ήλιο για τα μάτια και τις ψήφους των υπηρετούντων αναπληρωτών που βρίσκονται απέξω, με προκαλεί να κάνω ορισμένα σχόλια σε αυτό το θέμα πρώτα για να περάσω στα πανεπιστήμια μετά.
Είδαμε, λοιπόν, μια πολύ μεγάλη αντιπαράθεση για το ποιος είναι πιο φιλικός στους υπηρετούντες εκπαιδευτικούς, ποιο είναι το καλύτερο σύστημα κ.λπ. Η αλήθεια είναι, αν θέλουμε να δούμε τα πράγματα αντικειμενικά, ότι από την εποχή της κατάργηση της επετηρίδας -η οποία καλώς καταργήθηκε, είχε φτάσει στα όριά της- και μετά, καμία άλλη χώρα δεν είδε τόσα πολλά συστήματα, κριτήρια προσλήψεων. Σε καμία άλλη χώρα δεν δημιουργήθηκαν τόσες πολλές υποκατηγορίες «αδιόριστων του 1993», «αποτυχόντων του 2008», και δεν ξέρω εγώ τι άλλο, για τον απλούστατο λόγο ότι ποτέ αυτή η χώρα δεν μπόρεσε να φτιάξει ένα ενιαίο σύστημα κριτηρίων για διορισμούς το οποίο να ισχύσει πάνω από δύο ή τρία χρόνια.
Το ίδιο κάνει και η Κυβέρνηση σήμερα. Ουσιαστικά χρησιμοποιεί το νομοσχέδιο με τα κριτήρια για να κλείσει το μάτι σε μερικές δεκάδες χιλιάδες υποψήφιων εκπαιδευτικών, να δημιουργήσει ελπίδα, ενώ στην πραγματικότητα ξέρει πολύ καλά ότι θα ισχύσει στην καλύτερη περίπτωση -και αν η Κυβέρνηση τελευτήσει τον βίο της τον Οκτώβριο και όχι νωρίτερα- για έναν κύκλο 4.500 προσλήψεων που θα κάνει, λέει, η κ. Τζούφη γιατί είναι γραμμένες στον Προϋπολογισμό. Τους διορισμούς του 2020 και του 2021 που αναγγέλλει ο κ. Γαβρόγλου ως δεδομένους θα τους κάνει άλλη κυβέρνηση. Άρα, κατά πάσα πιθανότητα θα γίνουν με άλλα κριτήρια, γιατί κανένας δεν επεδίωξε συγκλίσεις, κανένας δεν έκατσε να συζητήσει με κανέναν για το πώς θα προσλαμβάνουν εκπαιδευτικούς από εδώ και πέρα με ένα έρμο σύστημα ενιαίο και διαχρονικό.
Αυτό που κάνουμε είναι να προσπαθήσουμε να αποδείξουμε ότι εμείς είμαστε πιο φιλικοί -καλή ώρα η κουβέντα προηγουμένως- με κάποιες ομάδες, να στήσουμε μια πελατειακή σχέση και να προσελκύσουμε ψήφους. Έ, έτσι δεν γίνεται εκπαίδευση. Δεν έγινε ποτέ και δεν θα γίνει και τώρα.
Να γυρίσω στο κύριο σώμα της συρρίκνωσης των πανεπιστημίων και της συγχώνευσης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, που πολύ αδικήθηκε από την έμπνευση του Υπουργείου, που δεν είναι τυχαία, να κολλήσει από πίσω του ολόκληρο το νομοσχέδιο ως τροπολογία των διορισμών. Ο στόχος όλων αυτών των συγχωνεύσεων που βλέπουμε να γίνονται ως χιονοστιβάδα μέσα στον τελευταίο χρόνο και θα επεκταθούν είναι μνημονιακός. Είναι η συρρίκνωση, ο περιορισμός του αριθμού των ιδρυμάτων στη χώρα. Μνημονιακός ή όχι, καθώς τα πράγματα είχαν φτάσει όντως στο απροχώρητο, είναι ταυτόχρονα και εθνικός.
Η νέα αρχιτεκτονική που λέει ο κ. Γαβρόγλου ότι πρέπει να επιδιώξουμε, που προσποιείται ότι επιδιώκει, είναι αναγκαία. Η αναδιάταξη της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στη χώρα είναι αναγκαία υπό την προϋπόθεση ότι έχουμε μια εθνική στρατηγική και μπορούμε να περιγράψουμε τι θέλουμε να κάνουμε και ποιο είναι το πανεπιστήμιο που οραματιζόμαστε, ας μην πάμε πολύ μακριά, στο 2030. Ποια είναι η πολιτική που προκρίνουμε; Είναι η πολιτική της διευκόλυνσης της «εκπαίδευσης», δηλαδή της συλλογής τίτλων που θεριεύει με αυτή την Κυβέρνηση τα τελευταία χρόνια, καταργώντας φίλτρα, εξετάσεις και αριστεία; Είναι η μετακύληση της ανεργίας αυτό που επιδιώκουμε; Πολλά πανεπιστήμια με εύκολη πρόσβαση, έτσι ώστε να μην εγγράφονται στα δεκαοκτώ άνεργοι κάποιοι, αλλά στα είκοσι οκτώ, μετά από μια δεκαετία ατέρμονης εκπαίδευσης ή είναι η έρευνα, η καινοτομία και η αριστεία σε τομείς που η χώρα έχει συγκριτικά πλεονεκτήματα; Ή η παραγωγή στελεχών με υψηλή κατάρτιση; Ή μήπως να προσπαθήσουμε να τα κάνουμε όλα ταυτοχρόνως δημιουργώντας ουσιαστικά πολλές ταχύτητες; Γιατί πολύ φοβάμαι ότι το Τμήμα Αεροδιαστημικής Τεχνολογίας στα Ψαχνά της Εύβοιας ποτέ δεν θα μπορέσει να κοιτάξει στα μάτια τους απόφοιτους του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου ή του Πολυτεχνείου Θεσσαλονίκης.
Αυτό που δημιουργείται, λοιπόν, είναι πολλές ταχύτητες με πολλούς αποδέκτες. Ξέρουμε τι θέλουμε; Χρειαζόμαστε τόσους πολλούς γεωπόνους; Δημιουργούνται δύο πανεπιστημιακά τμήματα γεωπονικά στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Μεγεθύνεται το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, το οποίο φιλοδοξεί –ακούμε- να κάνει και Κτηνιατρική Σχολή χωρίς να υπάρχει καμία μελέτη οικονομοτεχνική για να δημιουργηθεί και ταυτόχρονα, δημιουργείται και ένα Τμήμα Αγροτικής Παραγωγής στο ΕΚΠΑ, στα Ψαχνά της Εύβοιας.
Ξέρουμε τι θέλουμε; Ξέρουμε πόσους επιστήμονες σε κάθε κλάδο θέλουμε, τι κατεύθυνση θα έχουν; Είναι λέει η μεταρρύθμιση από κάτω προς τα πάνω, bottom up, το είπε και ο κ. Τσιάρας, συμφωνώ, είναι εξαιρετικός όρος. Έγινε η συζήτηση και η προεργασία αποκεντρωμένα και από κάτω προς τα πάνω συγκεντρώνουμε τις λύσεις και εκεί που έχουμε συναίνεση συμφωνούμε με τους αποκάτω και κάνουμε ό,τι λένε τα παιδιά, με τη διαφορά ότι αν υπάρχει εθνικό πρόγραμμα και συγκεκριμένο πρόγραμμα και μοντέλο ανάπτυξης για τα πανεπιστήμια, αυτό που παράγεται έτσι είναι συνήθως εκτρωματικό. Οι συντεχνίες έχουν τις δικές τους προτεραιότητες, οι τοπικισμοί κυριαρχούν και βλέπουν τα πράγματα αλλιώς και αντί να συγκεράσεις όλα αυτά σε ένα νέο ενιαίο πρόγραμμα και σχέδιο, απλώς τα ανέχεσαι, τα τροφοδοτείς και δημιουργείς σχολές εδώ, σχολές από εκεί σε βιομηχανική κλίμακα.
Είχε δίκιο ο κ. Γαβρόγλου. Για πολλά-πολλά χρόνια τα τμήματα δημιουργούνταν με βάση τις τοπικές πιέσεις. Τώρα ξαναδημιουργούνται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, αλλά όχι ένα εδώ ένα εκεί και ένα παραπέρα, μερικές δεκάδες εδώ και μερικές δεκάδες εκεί. Πώς θα λειτουργήσουν; Με τι λεφτά; Η Έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους λέει ότι το Υπουργείο δεν προσκόμισε στοιχεία για την επιβάρυνση που προκύπτει στον Προϋπολογισμό από τη δημιουργία των νέων τμημάτων και των ερευνητικών κέντρων, δηλαδή, κανένας δεν ξέρει. Πολύ φοβάμαι ότι οι συγχωνεύσεις γίνονται χωρίς σχέδιο και αποτελούν προσπάθεια εξισορρόπησης συντεχνιακών και πελατειακών αναγκών και τοπικιστικών αναγκών χωρίς κανένα σχέδιο.
Έτσι δεν χτίζεται εκπαίδευση και προκρίνονται οι διαφορετικές λύσεις γιατί όπως είπαμε προηγουμένως κυριαρχεί η ελαχιστοποίηση των αντιδράσεων. Κλείνουμε το μάτι στις συντεχνίες, έτσι ώστε να το κάνουμε γρήγορα. Άλλη μέθοδος στο ΤΕΙ και στο Πανεπιστήμιου Ηπείρου, άλλη λύση στη Θεσσαλία, άλλη στο διεθνές πανεπιστήμιο, άλλη στην Κρήτη όπου το ΤΕΙ της Κρήτης αναδεικνύεται σε αυτόνομο πανεπιστήμιο. Γιατί όχι και το ΤΕΙ της Λάρισας που έχει ένα εξαιρετικό campus, εξαιρετικές σχολές. Όμως, στη Λάρισα η συζήτηση υπήρξε ετεροβαρής από την αρχή για λόγους που έχουν να κάνουν με κομματικές προτιμήσεις.
Η πρόταση του Πανεπιστημίου υιοθετήθηκε, όπως ήταν, χωρίς καμία συζήτηση παραπάνω και χρειάστηκε μεγάλος αγώνας για να εξισορροπηθεί και να εκλογικευθεί, όχι ότι λύθηκαν τα προβλήματα. Εξακολουθεί να είναι ετεροβαρής και εξακολουθεί να έχει τελείως διαφορετικά χαρακτηριστικά από αυτά που είχε στην Ήπειρο ή έχει στο Διεθνές Πανεπιστήμιο. Τα συμβούλια ένταξης, για να πω ένα παράδειγμα, ορίζονται και συγκροτούνται με διαφορετικό τρόπο σε κάθε πανεπιστήμιο από αυτά τα τρία. Στο Διεθνές Πανεπιστήμιο συγκροτούνται με διαφορετικό τρόπο οι κόμβοι λειτουργίας και η διοικητική συγκρότηση του αποκεντρωμένου πανεπιστημίου.
Κανένας δεν πρόκειται να πιστέψει ποτέ στη Λάρισα ότι η συγχώνευση του ΤΕΙ Θεσσαλίας με το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας αποτελούσε εθνική αναγκαιότητα, όταν στην Κρήτη γίνεται κάτι άλλο, στην Ήπειρο γίνεται κάτι διαφορετικό και στο Διεθνές Πανεπιστήμιο στη Θεσσαλονίκη θα γίνει κάτι άλλο. Είναι εμφανής η προσπάθεια που κάνει η Κυβέρνηση να τελειώσει τη μνημονιακή δέσμευση της συρρίκνωσης των πανεπιστημίων με όσο το δυνατόν λιγότερες αντιδράσεις. Οφείλω να ομολογήσω ότι το κάνει με εξαιρετικά μεγαλοφυή τρόπο, κλείνοντας το μάτι σε επιμέρους ομάδες και ικανοποιώντας αιτήματα εις βάρος της παιδείας και σίγουρα εις βάρος της λειτουργίας των σχολών, του ΤΕΙ και του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.
Θα ήθελα να πω δυο κουβέντες, γιατί έχω περάσει τον χρόνο μου κατά πολύ, για τις τροπολογίες υγείας. Το «PHILOS» ήταν γνωστό ότι λήγει τον Αύγουστο του 2019 από πολύ-πολύ καιρό. Αυτή είναι η δεύτερη παράταση του Προγράμματος για τον απλούστατο λόγο ότι το Υπουργείο Υγείας δεν φρόντισε εγκαίρως να προσλάβει προσωπικό. Είναι γνωστές οι άθλιες συνθήκες και η άθλια υγειονομική κάλυψη και της Μόριας και των άλλων προσφυγικών κέντρων. Είναι πραγματικά μία ντροπή. Δεν υπάρχουν στοιχειώδη ιατρεία και στοιχειώδης ιατρική κάλυψη. Η κατάσταση χρονίζει και εξελίσσεται, παρ’ όλο που ήταν γνωστό από πολύ καιρό ότι έπρεπε να γίνει έτσι.
Στη δεύτερη τροπολογία, που αφορά την παράταση της ζωής της θητείας των επικουρικών, δεν θα ψηφίσουμε τη δεύτερη παράγραφο, γιατί πρέπει κάποτε να σταματήσετε να πηγαίνετε από παράταση σε παράταση. Τέσσερα χρόνια μετά έχετε αρκετή κυβερνητική πείρα, για να προκηρύσσετε εγκαίρως τους διαγωνισμούς και να λύνονται τα προβλήματα στην ώρα τους. Το ότι θα έσκαγε το PHILOS τον Αύγουστο του 2018 ήταν γνωστό. Είμαστε στον Γενάρη του 2019 και πάμε για τον Μάρτιο, αν δεν υπάρξει καινούργια παράταση.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αναστάσιος Κουράκης): Καλώς, κύριε Μπαργιώτα.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΠΑΡΓΙΩΤΑΣ: Δεν νομιμοποιούμε άλλο τέτοιες διαδικασίες, παρ’ όλο που αναγνωρίζουμε ότι η κατάσταση εκεί είναι αισχρή με δική σας ευθύνη ξανά.
Σας ευχαριστώ.



Αν το άρθρο μας σας άρεσε, πατήστε

Παρακαλούμε, κάντε

Europa Security

Άλλες ειδήσεις για Λάρισα

Δημοφιλή Βίντεο

Όλυμπος - Τσάι
Γίνε μέλος στη σελίδα μας στο facebook Ακολούθησε μας στο Twitter
Master Block -  Όμιλος Ηρακλής
Fracasso Hellas

ΕΒΟΛ Κατσικίσιο Γιαούρτι
Κατηγορίες

Ακολουθήστε μας
Facebook Twitter Youtube Rss Feed
  ^