Τι περίμεναν να ακούσουν οι Θεσσαλοί από τον πρωθυπουργό χθες στη Λάρισα

Ο πρωθυπουργός επισκέφθηκε χθες τη Λάρισα λίγες ημέρες πριν τις ευρωεκλογές, ενώ  σημείο αιχμής του προεκλογικού του λόγου είναι όλο αυτό το διάστημα  η σταθερότητα και η συνέχιση της προσπάθειας για σύγκλιση με την Ε.Ε. καθώς τα τελευταία χρόνια η χώρα λόγω των μνημονίων υποχώρησε αισθητά, από τους οικονομικούς και κοινωνικούς δείκτες, από τους μέσους όρους όχι μόνο της ευρωζώνης (Ευρώπη των 15) αλλά και της Ευρώπη των 27, ευρισκόμενη μία θέση πριν από το τέλος και περνώντας μόνον τη Βουλγαρία σε δείκτες φτώχειας, ακρίβειας και αγοραστικής δύναμης.

 Η αλήθεια είναι πως η χώρα πρέπει να κάνει άλματα για να καλύψει αυτή την απόσταση και αυτό μπορεί να γίνει μόνο με την προσέλκυση άμεσων επενδύσεων, αρκεί αυτές να μην εστιάζονται μονομερώς μόνο στον τουρισμό, το real estate και τη διόγκωση του τομέα των υπηρεσιών, αλλά και στην ανασυγκρότηση του παραγωγικού της μοντέλου, που πάσχει διαρκώς την τελευταία 15ετία με σταθερή απόκλιση και ελλείμματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών (εισαγωγές- εξαγωγές). 
Η Θεσσαλία είναι γεγονός ότι αποτελεί την ατμομηχανή της βάσης της παραγωγικής πυραμίδας της χώρας και για τούτο μετά τις καταστροφικές πλημμύρες του περασμένου φθινοπώρου έχει ανάγκη πέρα από τις αποζημιώσεις και τα έργα επιδιόρθωσης των υποδομών της και από ένα «σοκ ενίσχυσης» του πρωτογενούς της τομέα που πνέει τα λοίσθια προσπαθώντας ακόμη να επουλώσει τις πληγές του. 

Τούτων δοθέντων οι Θεσσαλοί πολίτες ανέμενα  από τον πρωθυπουργό να περιγράψει επιτέλους , έχοντας παρέλθει εννέα μήνες από τη θεομηνία «Daniel» και με δεδομένο ότι έχει στα χέρια του πλέον και το περιβόητο master plan των Ολλανδών, ένα σαφές χρονοδιάγραμμα έργων και αντιπλημμυρικής θωράκισης και άρδευσης και αντιμετώπισης του επόμενου μεγάλου προβλήματος που επιφέρει η κλιματική αλλαγή αυτό της λειψυδρίας και της ξηρασίας. Ποια από τα μεσαία φράγματα θα προχωρήσουν άμεσα, τι θα γίνει με την ολοκλήρωση των έργων μεταφοράς νερού από τον Αχελώο στη Θεσσαλική πεδιάδα, ώστε να εξισορροπηθεί το μεγάλο υδατικό έλλειμμα σε επιφανειακά νερά, αλλά και το περιβάλλον που έχει υποβαθμιστεί με την έλλειψη άνω των 3 δις κυβ, μέτρων νερού από τον υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα. Το στρατηγικός σχέδιο των Ολλανδών τα προβλέπει όλα αυτά. Αυτά ανέμενα   να ακούσουν οι Θεσσαλοί και όποια νέα αναβολή και παραπομπή των σχετικών εξαγγελιών στον υπό σύσταση ΟΔΥΘ Α.Ε. μας βάζει σε σκέψεις ότι η κυβέρνηση κωλυσιεργεί, δεν έχει ως προτεραιότητα την ανασύνταξη όχι μόνο της Θεσσαλίας αλλά και της παραγωγικής βάσης της χώρας και αναλώνεται σε μια επικοινωνιακού τύπου διαχείριση των επειγόντων ζητημάτων της εθνικής μας οικονομίας. Γιατί χωρίς τη Θεσσαλία και τις παραγωγικές της δυνάμεις, οι πολίτες θα υποφέρουν περεταίρω από την ακρίβεια στα τρόφιμα και το έλλειμμα στο εμπορικό ισοζύγιο θα διαιωνίζεται. Και φυσικά τα επόμενο μεγάλο στοίχημα για την παγκόσμια οικονομία είναι η διατροφική αυτάρκεια και η διασφάλιση του νερού. Αυτά αποτελούν αγαθά πρώτης προτεραιότητας πλέον για κάθε ευνομούμενη σύγχρονη κοινωνία και δεν μπορεί να τα υποκαταστήσει ούτε η τεχνητή νοημοσύνη, ούτε η ενίσχυση ενός στρεβλού μοντέλου ανάπτυξης που βασίζεται στη διόγκωση των υπηρεσιών και μας κατατάσσει σε εξόχως μεταπρατική αντί παραγωγικής οικονομίας. Έτσι επιτυγχάνεται στην πράξη η σύγκλιση με τον μέσο ευρωπαϊκό όρο και όχι στηριζόμενοι μόνο στην υποτιθέμενη «βαριά βιομηχανία» της χώρας  που είναι ο τουρισμός.

 Έργα λοιπόν και δράσεις και χρονοδιάγραμμα απαιτούσαν να ακούσουν οι Θεσσαλοί από τον πρωθυπουργό , Αντίθετα άκουσαν υποσχέσεις τύπου ευχολόγιων ότι «οφείλουμε να θωρακίσουμε τη Θεσσαλία», ή «είναι προτεραιότητά μας η ανασύνταξή της» κλπ… Ελπίζουμε ότι η παρουσία τόσων υπουργών που κατέγραψαν τα αιτήματα να απέδωσε καρπούς να αρχίσει να παίρνει σταδιακά «σάρκα και οστά» ένα ρεαλιστικό πρόγραμμα ανασυγκρότησής της, έστω και μετά τις ευρωεκλογές.

Γνωρίζουμε ότι «λεφτόδεντρα» δεν υπάρχουν, γνωρίζουμε όμως επίσης, ότι υπάρχουν κάποια χρηματοδοτικά εργαλεία όπως το Ταμείο Ανάκαμψης, που μπορούν αν ανακατευθύνουν πόρους προς όφελος της πραγματικής και όχι της μεταπρατικής οικονομίας. Και φυσικά μιας και σε τρεις μέρες ψηφίζουμε για το ευρωκοινοβούλιο γνωρίζουμε ακόμη ότι γίνεται μια προσπάθεια για τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού ταμείου αποζημιώσεων και αντιστάθμισης των κινδύνων από την κλιματική αλλαγή προς όφελος των αγροτών που πλήττονται περισσότερο και από αυτούς κυρίως έχουν πληγεί οι αγρότες της Θεσσαλίας. Αναμένουμε λοιπόν αλλά όχι για πολύ ακόμη. Πίστωση χρόνου δεν υπάρχει. Ήδη οι νέοι αγρότες φεύγουν από τα χωριά και πουλούν όσο- όσο τη γη τους στη Θεσσαλία…. Αυτός είναι βέβαια ο μύχιος πόθος κάποιων κερδοσκοπικών funds και αδυνατούμε να πιστέψουμε ότι τα συμφέροντά τους ταυτίζονται με κυβερνητικές ή άλλες πολιτικές δυνάμεις...