Η Θεσσαλία μοιάζει με τον κεκλιμενο πύργο της Πίζας-έτοιμη να καταρρεύσει

Πριν οδηγηθεί σε κατάρρευση η Θεσσαλία και η πραγματική οικονομία…
Οι αγρότες της Θεσσαλίας πέρα από τη συνάντηση που είχαν με τους συναδέλφους τους από τα μπλόκα όλης της χώρας προχθες Τρίτη με τον πρωθυπουργό θα έχουν και  μια ξεχωριστή συνάντηση με τον ίδιο μόλις επιστρέψει από δύο προγραμματισμένα ταξίδια του προκειμένου να λάβουν ξεκάθαρες απαντήσεις και χρονοδιαγράμματα για το αν θα μπορέσουν να παραμείνουν στα χωριά τους να καλλιεργούν . 

Λίγο πριν την κατάρρευση η Θεσσαλία αν δεν ληφθούν μέτρα
Και αυτό γιατί φαίνεται ότι χάθηκε πολύτιμος χρόνος, από το Σεπτέμβρη, με έναν ήπιο χειμώνα όπου θα μπορούσαν να έχουν γίνει πολλά και ο οποίος όμως προμηνύει και πιθανά ένα άνυδρο καλοκαίρι και έτσι 5 μήνες μετά βρίσκονται σε καθεστώς πλήρους αβεβαιότητας. Πέρα από τις αποζημιώσεις για την περσινή χαμένη σοδειά, προχωρούν με αργούς γραφειοκρατικούς ρυθμούς θέματα όπως η αντικατάσταση του εξοπλισμού τους, η ανακατασκευή των αρδευτικών δικτύων που είναι διαλυμένα, η αποκατάσταση των  αναχωμάτων στα ποτάμια για να νιώθουν ασφαλείς ή ακόμη και η στεγαστική τους αποκατάσταση σε περιοχές όπως στους Δήμους Παλαμά Φαρκαδόνας που προχωρά με επίσης αργούς ρυθμούς.  Πέραν όλων αυτών έχουν τεθεί εκτός Ταμείου Ανάκαμψης το φρ΄’αγμα της Σκοπιάς στον Ενιπέα τον πιο πλημμυρικό ποταμό της Θεσσαλίας και παραπέμπεται στο επόμενο εξάμηνο το κλειστό δίκτυο Ταυρωπού , δύο σημαντικά έργα για τη Θεσσαλία και ιδιαίτερα για τον κάμπο της Καρδίτσας   Η κατάσταση στη Θεσσαλία μοιάζει με τον κεκλιμένο πύργο της Πίζας. Όπως μαθαίναμε στη Φυσική στα Γυμνασιακά μας χρόνια όσο η κατακόρυφος που περνά από το κέντρο βάρους εξακολουθεί οριακά να παραμένει εντός της βάσης τόσο υπάρχει ευστάθεια και ο πύργος δεν ανατρέπεται. Αν όμως συρρικνωθεί κι άλλο η βάση κι εδώ μιλάμε για τη βάση της παραγωγικής  πυραμίδας της χώρας, τότε θα έχουμε ανατροπή και κατάρρευση. 

 Και η παραγωγική βάση όσο ακόμη δεν έχει λυθεί το στεγαστικό πρόβλημα χιλιάδων αγροτικών οικογενειών στον κάμπο, πέντε μήνες μετά τις θεομηνίες, όσο δεν έχει γίνει αποκατάσταση των αρδευτικών δικτύων των ΤΟΕΒ όσο δεν έχουν δοθεί τα χρήματα της αρωγής για αντικατάσταση εξοπλισμού, όσο δεν έχει επιλυθεί το πρόβλημα των φερτών υλικών, της αγροτικής οδοποιίας τόσο θα μεταναστεύουν ιδίως νέοι αγρότες και τόσο θα μειώνεται τους προσεχείς μήνες και όχι χρόνια ο αγροκτηνοτροφικός πληθυσμός. 

Για τους δε άνω των 60 αγρότες και κτηνοτρόφους που έχασαν χωράφια, ή δέντρα που θα κάνουν 5 με 6 χρόνια να καρπίσουν, ή ζώα για τα οποία απαιτούνται ένα με δύο χρόνια για να γίνουν παραγωγικά, αυτοί μόλις πάρουν τις αποζημιώσεις θα φύγουν οριστικά από το επάγγελμα αν δεν δοθούν κίνητρα μη γελιόμαστε.
 Να μιλήσουμε με νούμερα. Η Θεσσαλία εξαιτίας όλων αυτών των προβλημάτων και των καθυστερήσεων στην αποκατάσταση των υποδομών θα χάσει από το πρωτογενές προϊόν από τα περίπου 500.00 λιγότερα στρέμματα για καλλιέργεια, τις κατ’ ανάγκη ξηρικές καλλιέργειες αντί των δυναμικών εαρινών (λόγω διάλυσης αρδευτικών δικτύων), το λιγότερο ζωικό κεφάλαιο κατά 90.000 πρόβατα , 25.000 χοίρους και 20.000 βοοειδή ή τα 200.000 κοτόπουλα, πάπιες, γαλοπούλες, χήνες κλπ πτηνά που πνίγηκαν , τα δεκάδες χιλιάδες δέντρα που χρήζουν αντικατάστασης επειδή σάπισαν και ξεράθηκαν κλπ περίπου 300 εκατομμύρια ευρώ πρωτογενές προϊόν  το 2024. 

Αυτό με έναν ήπιο πολλαπλασιαστή ή συντελεστή μόχλευσης περίπου στο 4 γιατί η πρωτογενής παραγωγή δίνει δουλειά σε γεωπονικά καταστήματα, μεταφορείς, συνεργεία, βιοτεχνίες , βιομηχανίες τροφίμων, κτηνιατρεία, εκκοκκιστήρια κλπ σημαίνει ότι το ΑΕΠ της περιοχής μας θα συρρικνωθεί κατά 1,2 δις ευρώ το 2024. 
Αν αυτή η καθυστέρηση στη λήψη αποφάσεων και την επιτάχυνση δρομολόγησης των έργων συνεχιστεί θα χάσει άλλα 800 με 900 το 2025, άλλα 500 με 600 το 2026 και πάει λέγοντας. Σε βάθος πενταετίας η απώλεια θα είναι μερικά δις ευρώ

Άρα έχει ανάγκη από ισοδύναμα έργα που θα υποκαταστήσουν αυτό το χαμένο ΑΕΠ. Η πρωθυπουργός της Ιταλίας Μελόνι αύξησε από 5 στα 8 δις ευρώ τα κονδύλια από το Ταμείο Ανάκαμψης προς τον αγροτικό τομέα μετά τις κινητοποιήσεις. 
Στη χώρα μας δεν υπερβαίνουν τα 500 εκατ. ευρώ, ενώ δύο έργα της Θεσσαλίας το φράγμα Σκοπιάς στον Ενιπέα και το κλειστό δίκτυο Ταυρωπού δείχνουν να έχουν παγώσει μέσα στο 2024 παρότι υπήρξε αρχική τους ένταξη στο Ταμείο. 

Οι αγωνίες λοιπόν των Θεσσαλών και τα ερωτήματά τους παραμένουν βασανιστικά και πιεστικά: 
Τι θα γίνει με τα μεσαία φράγματα. Το καλοκαίρι αυτό είναι πιθανό να αντιμετωπίσουμε ξηρασία. Μπορεί τα μεσαία φράγματα να πάρουν 6 ,7,. 8 χρόνια να κατασκευαστούν αλλά η προκήρυξή τους δίνει ψυχολογία στον κόσμο του κάμπου, δίνει ελπίδα για το μέλλον . 
Τι θα γίνει με την Κάρλα πότε και πως θα αποστραγγιστεί ;
Τι θα γίνει με τα δίκτυα στον Ταυρωπό, τον Πηνειό, τον Ενιπέα  και τον Παλαμά που είναι διαλυμένα. Πότε θα υπάρξουν εργολαβίες αποκατάστασης;
Τι θα γίνει τέλος με το έργο του Αχελώου. Το θέλουμε αν όχι για άρδευση έστω  για αποθήκη νερού και ενέργειας. Ας ολοκληρώσουμε το φράγμα και ας σφραγίσουμε τη σήραγγα; Δεν το θέλουμε, ας το γκρεμίσουμε να αποκαταστήσουμε το περιβάλλον στην Αργιθέα πριν έχουμε πλημμυρικά φαινόμενα προς τη Θεσσαλία και πάλι από την περιοχή . Το θέλουμε ως έργο αποκατάστασης του περιβάλλοντος στον κάμπο όπου έχει ταπεινωθεί δραματικά ο υπόγειος υδροφόρος ορίζοντας και ως, αναπτυξιακό, αρδευτικό, υδροηλεκτρικό, αρδευτικό,  ας πάρει τέλος πάντων μια απόφαση η πολιτική ηγεσία της χώρας και ας μην κρύβεται πίσω από τις αποφάσεις του ΣτΕ. Τα δικαστήρια εξετάζουν τη νομιμότητα και όχι τη σκοπιμότητα ενός έργου  Η  πολιτεία έχει νομικούς και τεχνικούς επιστήμονες που μπορούν  να δώσουν λύσεις. Έχουν δαπανηθεί περί τα 500 εκατομ. ευρώ των Ελλήνων φορολογουμένων και δεν έχουμε την πολυτέλεια να το αφήνουμε στην απαξίωση, όταν μπορεί να προσθέσει πλούτο στην εθνική οικονομία της χώρας και κυρίως να υποκαταστήσει ως ισοδύναμο έργο μέρος του ΑΕΠ της χώρας. 

 Σε όλα αυτά τα ερωτήματα αναμένουν απαντήσεις οι Θεσσαλοί και μακάρι η νέα συνάντηση του πρωθυπουργού με τους αγρότες να δώσει μερικές από αυτές