ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΠΗΝΕΙΟ

Σήμερα αποφασίζω να γνωρίσω ένα άγνωστο στους πολλούς μονοπάτι. Από τον νέο περιφερειακό της ΔΕΥΑΛ μέχρι το ύψος της Τερψιθέας. Διαδρομή τεσσάρων χιλιομέτρων περίπου. Οκτώ με την επιστροφή. Το ποτάμι εδώ δείχνει πιο καθαρό, με αρκετό νερό, ενώ το πράσινο που το περιβάλλει το ομορφαίνει περισσότερο. Λίγο πιο κάτω στο μονοπάτι δύο αγρότες μαζεύουν φυτόχωμα για τις καλλιέργειές τους. Στα δεξιά μου βρίσκω μια ποταμόβαρκα, από τις παραδοσιακές του Πηνειού. Την χάλασε ο χρόνος και η αναδουλειά! Δύο ποδηλάτες κάνουν στάση αγναντεύοντας το ποτάμι. Παιχνίδια φωτός και σκιάς με το καθρέφτισμα των δέντρων στον νερό. Ένα ζευγάρι πιο κάτω το συναντώ καθώς επιστρέφει. Σ- ένα κομμάτι γης, μια νησίδα στο ποτάμι αναπαύονται δύο πουλιά. Καλλιέργειες δημητριακών στ- αριστερά μου. Το νερό είναι άφθονο για να δυναμώσουν τα φυτά. Συναντώ τον συνάδελφό μου τον Κώστα. Μοιραζόμαστε την ικανοποίησή μας για τη διαδρομή. Σκέφτεται να την αναδείξει δημοσιογραφικά και χαίρομαι γι- αυτό. Στο δρόμο της επιστροφής έχω μπροστά μου τον Κϊσσαβο. Στα δεξιά μου, ανάμεσα στα πυκνά φυλλώματα διαμορφωμένη πίστα για ποδήλατα ακροβασίας (bmx). Απέναντι, δουλεύουν τα καρούλια ποτίσματος. Ένας αγρότης τα παρακολουθεί. Δίπλα στο ποτάμι μια μηχανή (μαλκότσι) αντλεί νερό για πότισμα. Μικρή στάση για να μαζέψω λίγο χαμομήλι. Είναι στα τελευταία του, αλλά κάνει τη δουλειά του. Το νερό που πετάει το κανόνι δείχνει ωραία στο ηλιοβασίλεμα. Γεμάτος από ήχους, εικόνες και μυρωδιές ολοκληρώνω τη διαδρομή.