Στο επίκεντρο της προσφυγής βρίσκεται η θαλάσσια μεταφορά αποβλήτων από το εξωτερικό, η διακίνησή τους μέσω του Παγασητικού και η χρήση τους ως εναλλακτικών καυσίμων στη μονάδα.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται η πλευρά της Περιφέρειας, η νέα ΑΕΠΟ επιτρέπει τη διακίνηση και καύση έως 200.000 τόνων αποβλήτων ετησίως, μεταξύ των οποίων RDF/SRF, πλαστικά και λυματολάσπη.
Παράλληλα, προβλέπεται αύξηση του ορίου εκπομπών ολικού οργανικού άνθρακα (TOC) από 10 σε 20 mg/Nm³, στοιχείο που επίσης αναμένεται να αποτελέσει βασικό σημείο της νομικής αμφισβήτησης.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται και στις προβλέψεις για τις επιτρεπόμενες χρονικές υπερβάσεις ορίων εκπομπών. Η νέα ΑΕΠΟ προβλέπει έως 60 ώρες ετησίως υπέρβασης για συγκεκριμένους ρύπους, μεταξύ των οποίων ο ολικός οργανικός άνθρακας και το υδροφθόριο.
Οι επικριτές της απόφασης υποστηρίζουν ότι με αυτόν τον τρόπο θεσμοθετείται μεγαλύτερο περιθώριο αποκλίσεων, σε μια περίοδο κατά την οποία είχαν ήδη καταγραφεί υπερβάσεις σε προηγούμενες μετρήσεις.
Στην κριτική που ασκείται περιλαμβάνεται και το γεγονός ότι κατά τις φάσεις έναρξης και παύσης λειτουργίας της μονάδας δεν προβλέπονται, σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται, τα ίδια όρια εκπομπών που ισχύουν στην κανονική λειτουργία.
Η προσφυγή της Περιφέρειας Θεσσαλίας αναμένεται να ανοίξει νέο γύρο νομικής και πολιτικής αντιπαράθεσης γύρω από τη λειτουργία της ΑΓΕΤ, τις περιβαλλοντικές δεσμεύσεις της μονάδας και το ζήτημα της μεταφοράς αποβλήτων μέσω θαλάσσης.
Η υπόθεση αποκτά ιδιαίτερη σημασία για τον Βόλο και τη Μαγνησία, καθώς συνδέεται άμεσα με τη δημόσια συζήτηση για την προστασία του Παγασητικού, την ποιότητα του αέρα, τις περιβαλλοντικές εγγυήσεις και το πλαίσιο λειτουργίας της βιομηχανίας.
thenewspaper.gr
Facebook
Twitter
Youtube
RSS Feed