Οι φετινές τιμές και τα κόστη των σιτηρών σηματοδοτούν έξοδο από το γεωργικό επάγγελμα

Η φετινή καλλιεργητική περίοδος του 2026 εξελίσσεται σε μια από τις πιο απαιτητικές και ανησυχητικές των τελευταίων ετών για τον κλάδο των σιτηρών στην Ελλάδα. Καθώς ο αλωνισμός ολοκληρώνεται, η πραγματικότητα των αριθμών έρχεται να επιβεβαιώσει τους χειρότερους φόβους των αγροτών: η καλλιέργεια βρίσκεται αντιμέτωπη με έναν εξαιρετικά επικίνδυνο συνδυασμό τριών αρνητικών παραγόντων που απειλεί άμεσα τη βιωσιμότητα των εκμεταλλεύσεων.

 

Οι μέσες αποδόσεις για το 2026 κινούνται σε μέτρια επίπεδα, μακριά από τα επιθυμητά ρεκόρ περασμένων ετών. Με εξαίρεση ορισμένες ποτιστικές εκτάσεις που κατάφεραν να κρατήσουν ψηλά τις στρεμματικές αποδόσεις, η πλειοψηφία των παραγωγών βλέπει τα κιλά ανά στρέμμα να είναι μειωμένα, γεγονός που περιορίζει αυτόματα τον όγκο του προϊόντος προς διάθεση.

 

Αν και η λογική του νόμου της προσφοράς και της ζήτησης θα υπαγόρευε άνοδο των τιμών λόγω της μέτριας παραγωγής, η διεθνής και η εγχώρια αγορά δείχνουν μια απογοητευτική στασιμότητα. Οι τιμές παραγωγού παραμένουν καθηλωμένες και σε χαμηλά για τις ανάγκες επίπεδα. Αυτή η έλλειψη εμπορικής δυναμικής στερεί από τον αγρότη τη δυνατότητα να ισοσκελίσει τη χαμένη παραγωγή μέσα από μια καλύτερη τιμή κιλού, εγκλωβίζοντάς τον σε μια στάσιμη εισοδηματική πραγματικότητα.

 

Το τρίτο και ίσως πιο ακανθώδες κομμάτι του προβλήματος είναι τα αυξημένα κοστολόγια. Από τα λιπάσματα και τους πιστοποιημένους σπόρους, μέχρι το πετρέλαιο κίνησης και το ρεύμα για τις αρδευτικές ανάγκες, οι δαπάνες καλλιέργειας έχουν σταθεροποιηθεί σε πολύ υψηλά επίπεδα. Ο παραγωγός καλείται να πληρώσει ακριβά την κάθε εισροή, χωρίς να έχει καμία εγγύηση για την τελική αξία του προϊόντος του.

 

Όταν οι μέτριες αποδόσεις (λιγότερα κιλά) συναντούν τις στάσιμες τιμές (χαμηλά έσοδα) και τα διογκωμένα έξοδα (υψηλό κόστος), η εξίσωση της οικονομικής βιωσιμότητας βγάζει αρνητικό πρόσημο. Ο συνδυασμός αυτός για το 2026 δεν αποτελεί απλώς μια «δύσκολη χρονιά», αλλά μια σοβαρή απειλή.

Πολλοί αγρότες βρίσκονται πλέον σε οριακό σημείο, αδυνατώντας να καλύψουν τα έξοδα της τρέχουσας περιόδου, πόσο μάλλον να χρηματοδοτήσουν την επόμενη σπορά. Αν δεν υπάρξουν άμεσες διορθωτικές κινήσεις, ουσιαστική στήριξη του πρωτογενούς τομέα και μέτρα αποσυμπίεσης του κόστους παραγωγής, το 2026 κινδυνεύει να καταγραφεί ως η χρονιά που θα οδηγήσει πολλούς παραγωγούς στην απόφαση να εγκαταλείψουν την καλλιέργεια των σιτηρών, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την αγροτική οικονομία της χώρας.

 

#Ελληνικό σκληρό σιτάρι - Greek durum wheat#2026