Η ελληνική περιφέρεια οδηγείται σε πλήρη εγκατάλειψη…

Η ελληνική περιφέρεια οδηγείται σε πλήρη εγκατάλειψη…

 Η εξέλιξη μοιάζει προδιαγεγραμμένη. Ενώ το ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο–επιτέλους- αναγνωρίζει ότι υπάρχει τεράστιο πρόβλημα ερήμωσης της υπαίθρου σε όλη την Ευρώπη και ζητά απλούστευση της γραφειοκρατίας εις βάρος των αγροτών, στη χώρα μας όπου η περιφέρεια αργοπεθαίνει» τα τελευταία 15 χρόνια, , η γραφειοκρατία καλά κρατεί. Λόγω του σκανδάλου ΟΠΕΚΕΠΕ η ΑΑΔΕ εξαντλεί κάθε έννοια τυπολατρίας στους εξονυχιστικούς ελέγχους (που είναι στον τύπο ωστόσο και όχι στην ουσία) με αποτέλεσμα να λείπει περίπου 1 δις ευρώ επιδοτήσεων από πέρυσι από την ελληνική περιφέρεια.

 Η τοπική οικονομία της Θεσσαλίας ειδικά που στηρίζεται κατά 30% και πλέον στο εισόδημα από τον πρωτογενή τομέα έχει γονατίσει και τα σημάδια είναι ορατά και αυτό το καλοκαίρι στις αγορές των τεσσάρων πρωτευουσών των νομών (Λάρισας, Καρδίτσας, Τρικάλων και Βόλου).
 Πρόκειται για μια αργόσυρτη  διαδικασία απαξίωσης της ελληνικής περιφέρειας που έχει ως αποτέλεσμα μια δυσαρέσκεια στους ημιαστικούς και αγροτικούς πληθυσμούς για το κυβερνητικό έργο, ενώ στις αστικές περιοχές η αποδοχή της κυβέρνησης είναι πάνω από το μέσο όρο.
Υπάρχουν βαθύτεροι λόγοι που συμβαίνει αυτό. Οι μεταρρυθμιστικές πολιτικές του εξορθολογισμού εισπράττονται από τους πολίτες της επαρχιακής Ελλάδας ως πολιτικές της εγκατάλειψης τους. Οι διοικητικές μεταρρυθμίσεις, οι συγχωνεύσεις των δήμων, η περιπέτεια των ΕΛΤΑ και του ταχυδρόμου, το κλείσιμο στρατοπέδων, όλα αυτά υποβαθμίζουν τη ζωή αυτών των ανθρώπων.

Όλα αυτά, όντως μπορεί να ισχύουν, όμως ίσχυαν και το 2023 τότε που η Νέα Δημοκρατία είχε σαρώσει και στην αγροτική Ελλάδα. Αν κάτι άλλαξε από τότε είναι πως σήμερα η συντριπτική πλειοψηφία των αγροτών δεν έχει εισπράξει ακόμα τις ενισχύσεις της λόγω της αλλαγής του συστήματος των πληρωμών (το πέρασμα από τον ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ).. Αν αυτό το ζήτημα δε διευθετηθεί μέχρι το φθινόπωρο, τότε η κυβέρνηση θα έχει πρόβλημα, διότι με αυτά τα χρήματα κινούνται οι τοπικές κοινωνίες. 
Στον αγροτικό κόσμο επικρατεί μια αβεβαιότητα και για το πότε και για το ποιοι θα ενισχυθούν οικονομικά και με τι ποσά. Στα τέλη του μήνα αναμένεται μια μεγάλη πληρωμή εξόφλησης αλλά όλοι οι εμπλεκόμενοι, αγρότες, γεωπόνοι, ΚΥΔ είναι πεπεισμένοι πως δεν θα εισπραχτούν ούτε τα μισά από τα οφειλόμενα. Το κυριότερο είναι επίσης ότι όσο καθυστερούν οι πληρωμές λόγω των ελέγχων, τόσο καθυστερεί και η σύνταξη του ΟΣΔΕ και αυτό έχει ως συνέπεια να μην μπορούν οι τράπεζες να δώσουν αγροτική πίστη για την αγορά εφοδίων απαραίτητων για τις καλλιέργειες και έτσι με αυτή την έλλειψη ρευστότητας αρχίζει η γκρίνια στα χωριά του κάμπου…

 Και φυσικά πέρα από το τι θα γίνει στις εκλογές, αυτό που προέχει είναι να μην εγκαταλειφθεί η ύπαιθρος καθώς βρισκόμαστε  σε μια χρονιά όπου έχει αυξηθεί το κόστος παραγωγής λόγω του «πληθωρισμού του Ορμούζ», ενώ οι τιμές βασικών αγροτικών προϊόντων όπως το σιτάρι, το κριθάρι, το καλαμπόκι και το βαμβάκι παραμένουν καθηλωμένες. 
 Την ίδια ώρα η  έλλειψη αγροτικών χεριών είναι επίσης ένα άλυτο τα τελευταία χρόνια πρόβλημα και αυτό δεν οφείλεται όπως κάποιοι με ευκολία αντιτείνουν στο ότι η νέα γενιά τεμπελιάζει. Απλά πλέον στα χωριά δεν υπάρχουν νέοι και αυτό οφείλουμε να το δεχτούμε και ασφαλώς το γνωρίζαμε πολύ πριν το αναγνωρίσει πρόσφατα το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο και ζητήσει μέτρα εκ των υστέρων 

Καθώς η κατάσταση μοιάζει μη αναστρέψιμη για όλη την Ευρώπη που αστικοποιείται με βιαιότητα και φεύγει από το μοντέλο των οικογενειακών αγροτικών εκμεταλλεύσεων και βαδίζει προς τη βιομηχανοποιημένη αγροτική παραγωγή, απαιτούνται τομές τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε εθνικό επίπεδο και διακομματική συνεννόηση, γιατί ναι μεν οι ψήφοι είναι πλέον στα μεγάλα αστικά κέντρα αλλά χωρίς την ύπαιθρο τα κράτη και οι οικονομίες τους θα καταρρεύσουν…

Με τα δεδομένα αυτά λοιπόν με την υπογεννητικότητα και τη γήρανση του πληθυσμού στη χώρα και ιδιαίτερα στην ελληνική περιφέρεια να «χτυπούν κόκκινο» , είναι μαθηματικά βέβαιο ότι σε λίγα χρόνια θα εγκαταλειφθεί το απαιτητικό αγροτικό επάγγελμα. Η γη μπορεί να περάσει σε κάποια funds καθώς ήδη υπάρχει ενδιαφέρον από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα για αγορά ή ενοικίαση αγροτικής γης και ο γόνιμος θεσσαλικός κάμπος είναι σε πρώτη προτίμηση…

Και τότε θα βρεθούν και εργάτες γης από χώρες του τρίτου κόσμου και θα προχωρήσουν και επενδύσεις τύπου Data center στη Λάρισα που απαιτεί όσο νερό θέλει όλη η πόλη για την ψύξη του… Και φυσικά αυτά τα ισχυρά οικονομικά σχήματα θα απαιτήσουν και θα πείσουν τις κυβερνήσεις να κατασκευάσουν και τα απαραίτητα εκείνα έργα υποδομής όπως τα μεσαία φράγματα (Μουζάκι, Σκοπιά, Πύλη)  και το έργο της μεταφοράς νερού από τον Αχελώο που καρκινοβατούν εδώ και δεκαετίες, για να διασφαλίσουν τα κέρδη της επένδυσής τους… Αυτή θα είναι η φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων αν δεν την εμποδίσουμε όσοι έχουμε απομείνει στην ελληνική περιφέρεια…