Καστανιά Καρδίτσας με φόντο την κοιμωμένη των Αγράφων

.....τι να περιγράψει κανείς περισσότερο, όταν η ίδια η εικόνα σε προλαβαίνει, σε συναρπάσει, σε γεμίζει..., σε στέλνει σε χρόνους με πολυαγαπημένα πρόσωπα, τη μητέρα σου, τις γιαγιάδες, τους παππούδες, θείες, θείους, ξαδέρφια...

Καστανιά, το χωριό της μάνας μου....

Πνιγμένη στα Έλατα, τις Οξιές, τις Βελανιδιές, τις Καστανιές, τις Κρανιές, τους Γαύρους...

Στο βάθος η Κοιμωμένη Αγράφων...., η όμορφη κοπελιά που φιλοτέχνησε η φύση...., σκεπασμένη με το λευκό της σεντόνι...

(περιττό να πω ότι οι βουνοκορφές των Αγράφων, ακόμα δεν διέφυγαν του κινδύνου να αλλοιωθούν από την βαρβαρότητα των ανεμογεννητριών, στο σύνολό τους... Οι βάρβαροι, είναι ακόμα εδώ και επιμένουν να κατασπαράξουν...., λαίμαργοι, φιλοχρήματοι και αναίσθητοι, με τις ευλογίες της Ελληνικής πολιτείας...)...

Σκέφτομαι ότι σε χώρες όπου π.χ. η Βρετανία, η Αυστρία, η Ελβετία, οι Σκανδιναβικές, ακόμη και Βαλκανικές... και άλλες..., έχουν εισάγει στα Πανεπιστήμιά τους (Σχολές Γεωπονοδασολογικές, Περιβαλλοντικές, Φυσικής Γεωγραφίας, Αρχιτεκτονικής Τοπίου, Γεωλογίας, κλπ...) τομείς Αξιολόγησης του Τοπίου (Landscape Evaluation Studies), Προστασίας των Ορεινών όγκων, Ανάπτυξης των Ορεινών όγκων, της Ορεινής Γεωργίας και Κτηνοτροφίας..., Περιβαλλοντικού Σχεδιασμού και Χωροταξίας συμβατών δραστηριοτήτων, κλπ...

Γίνομαι κουραστικός, αλλά έχω λόγους να λέω και να ξαναλέω... ότι η Περιβαλλοντική Πολιτική στην Ελλάδα του τώρα..., έχει εξελιχθεί σε "εχθρικό σπορ" και ακόμα πιο εχθρική η κάθε σκέψη για εφαρμογή της...

σταμ