Από τους παραδοσιακούς «βαμβακάδες  στους σκεπτόμενους και με άποψη νέους αγρότες στα μπλόκα… 

Από τους παραδοσιακούς «βαμβακάδες  στους σκεπτόμενους και με άποψη νέους αγρότες στα μπλόκα… 

 Παρά το γεγονός ότι η βαμβακοκαλλιέργεια υποχωρεί χρόνο με το χρόνο στη χώρα, εντούτοις παρατηρείται το φαινόμενο οι βαμβακοπαραγωγοί να καθορίζουν τις εξελίξεις στο αγροτικό κίνημα και να δίνουν τον τόνο στις αγροτικές κινητοποιήσεις τις τελευταίες περίπου τρεις δεκαετίες.
Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι σε χρονιές που έχει χαμηλή τιμή το βαμβάκι, παρατηρούνται και οι πιο μαζικές αγροτικές κινητοποιήσεις. Ενδεικτικά πέρα από το 1996 και το 1998 όταν υπερίσχυε το σύνθημα «όλα τα κιλά όλα τα λεφτά» καθώς λόγω υπερπαραγωγής (ή έστω δήλωσης υπερβολικών στρεμμάτων καλλιέργειας) έπεφτε δραματικά η ενίσχυση στο προϊόν, μεγάλη ήταν και η κινητοποίηση το 2008 που οδήγησε στο περιβόητο «πακέτο Χατζηγάκη», όταν εκείνη τη χρονιά είχαμε κατρακύλα στις τιμές του βαμβακιού στα 17 με 18 λεπτά το κιλό, αλλά και στις τιμές των σιτηρών στα 15 με 16 λεπτά από τα σχεδόν 35 που είχε φτάσει στα αλώνια...

Έτσι και φέτος με βαμβάκι στο χωράφι στα 37 με 38 λεπτά ήταν λογικό κι επόμενο το πιο δυναμικό τμήμα των αγροτών οι..." «βαμβακάδες» να έχουν τον πρώτο λόγο στις κινητοποιήσεις που είναι ίσως οι δεύτερες πιο μαζικές σε ότι αφορά τουλάχιστο τη Θεσσαλία μετά από εκείνες του 1996, αν και εξίσου δυναμικές και μαζικές ήταν το 1998, το 2008 και το 2016. Μόνο που πλέον στους δρόμους με τα τρακτέρ είναι και νέοι αγρότες, γεωπόνοι ή εν πάση περιπτώσει με ένα μορφωτικό επίπεδο καλύτερο από τους γονείς τους. 

 Είναι αγρότες σκεπτόμενοι με άποψη και η αντιμετώπισή τους από την πολιτική ηγεσία και την κομματική νομενκλατούρα δεν μπορεί να είναι με συνταγές του παρελθόντος. Η κοινωνία και η αγορά τους έχει  ξεπεράσει τους πολιτικάντηδες . Το «γειά και χαρά σας βρε πατριώτς κι εμέ οι παπούδες μου ήταν αγρότες» του Θωμά Μπακαλάκου πριν 40 χρόνια μοιάζει πλέον με απολίθωμα για μια νέα γενιά αγροτών που έχουν (aps) εφαρμογές στα κινητά με καιρικές προγνώσεις ανά ώρα, εφαρμόζουν ευφυή γεωργία και ψεκάζουν με drones…
Αυτοί οι αγρότες δεν μιλούν για «κατώτατες εγγυημένες τιμές» άσχετα αν αυτό υπάρχει στο πλαίσιο των αιτημάτων τους εθιμοτυπικά , αλλά για ένα μηχανισμό που θα καταγράφει κάθε χρόνο το μέσο κόστος παραγωγής και όταν οι τιμές βρίσκονται πολύ πιο χαμηλά από αυτό, τότε  θα ζητά να ενεργοποιούνται κοινοτικοί μηχανισμοί στήριξης του εισοδήματος τύπου de minimis ή μέτρου 23 ή άλλων μέτρων που εισηγείται και η νέα ΚΑΠ
 Οι φετινές ωστόσο κινητοποιήσεις έχουν επίσης μια άλλη δυναμική πέρα από τον αριθμό των τρακτέρ που σε Νίκαια, Ε-65 στην Καρδίτσα και Λόγγο Τρικάλων υπερβαίνουν πλέον τα 4.000 τρακτέρ. Η δυναμική έχει να κάνει με το χρόνο εκδήλωσής τους. Τις προηγούμενες φορές με εξαίρεση το 1996 εκδηλωνόταν προς τα τέλη Γενάρη με αρχές Φλεβάρη, άρα είχαν ημερομηνία λήξης τις πρώτες μέρες του Μαρτίου όταν ξεκινούσαν οι εαρινές σπορές και συνήθως κατέληγαν με μια ηρωική έξοδο αφού γιορταζόταν εκεί μέσα στο Μάρτη και η επέτειος του Κιλελέρ.

 Φέτος ξεκίνησαν τέλη Νοέμβρη με αρχές Δεκέμβρη και με δεδομένο ‘ότι καθημερινά προστίθενται νέες δυνάμεις με τρακτέρ στα δύο δυναμικά μπλόκα της Θεσσαλίας τον Ε-65 στην Καρδίτσα και τον κόμβο Νίκαιας στην ΠΑΘΕ με το που ολοκληρώνουν τις χειμερινές σπορές οι αγρότες, αυτό σημαίνει ότι έχουν τη διάθεση να μείνουν στους δρόμους μέχρι και 3 μήνες αν δεν ικανοποιηθούν τα αιτήματά τους…
Στα φετινά μπλόκα επίσης υπάρχει και οργή από τις «κακές πληρωμές» και όσο αυτές δεν διορθώνονται λόγω εγγενών αδυναμιών του ΟΠΕΚΕΠΕ και της ΑΑΔΕ τόσο θα αυξάνεται η οργή…
Πλέον τα αιτήματα δεν έχουν να κάνουν μόνο με μια επιπλέον ενίσχυση στο βαμβάκι ή το στάρι που γνωρίζουν τα χαμηλότερα επίπεδα τιμών των τελευταίων πέντε ετών, αλλά κυρίως με το κόστος παραγωγής.
 Για το κόστος είναι γνωστό πως η μεγαλύτερη επιβάρυνση είναι από τα νερό άρδευσης ειδικά στην ανατολική Θεσσαλία και όχι μόνο, όπου το 80% σχεδόν των αρδευόμενων εκτάσεων ποτίζονται με γεωτρήσεις.

 Συνεπώς αν η κυβέρνηση θέλει πραγματικά να εξομαλυνθεί η κατάσταση με τις αγροτικές κινητοποιήσεις και να μην έχουμε αποκλεισμούς και τελωνείων, λιμανιών και αεροδρομίων επί μακρόν, θα πρέπει να δώσει ένα χρονοδιάγραμμα κατασκευής των έργων εκείνων που δεν έγιναν εδώ και 5 δεκαετίες από τη μεταπολίτευση και μετά.
 Η αλήθεια είναι ότι οι αγρότες της Θεσσαλίας δεν το προτάσσουν στα αιτήματά τους το θέμα των μεσαίων φραγμάτων και του Αχελώου με το σκεπτικό ότι δεν είναι άμεσα υλοποιήσιμα άρα δεν θα έχουν και άμεσο οικονομικό όφελος. Όχι όλοι βέβαια, γιατί οι νέοι αγρότες που θέλουν να διασφαλίσουν αν θα έχουν μέλλον στο επάγγελμα θα ήθελαν να γνωρίζουν ένα οδικό χάρτη για την υλοποίηση των μεγάλων αρδευτικών έργων στη Θεσσαλία γιατί κατανοούν ότι χωρίς αυτά δεν θα μπορούν να είναι ανταγωνιστικοί και να παραμείνουν στο επάγγελμα
 Σημαντικό ρόλο επίσης παίζει και η θεσμική εξυγίανση του ΟΠΕΚΕΠΕ μετά τα σκάνδαλα της τελευταίας περιόδου, ενώ θα πρέπει να απαντηθεί σύντομα και ποιο είναι το στρατηγικό σχέδιο για να επιβιώσει η κτηνοτροφία μετά τα τελευταία καίρια πλήγματα με την ευλογιά.
 Εν κατακλείδι ο πρωτογενής τομέας απαιτεί ένα εθνικό στρατηγικό σχέδιο υλοποιήσιμο , ρεαλιστικό που να απαντά στις νέες προκλήσεις. Επίσης ο αγροτικός τομέας απαιτεί αναδιάρθρωση καλλιεργειών (με πέρασμα από τις αροτραίες όπως βαμβάκι, σιτάρι που πλέον καθίστανται ζημιογόνες στις δενδρώδεις καλλιέργειες και τα λαχανικά) άρα χρηματοδοτικά σχήματα , επιμονή στο  συνεργατισμό (ομάδες παραγωγών, συνεταιρισμοί)  γιατί η περίοδος ο καθένας μόνος του έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί…
 Οι φετινές κινητοποιήσεις είναι ορόσημο για την επιβίωση της υπαίθρου. Όποιος αποκωδικοποιήσει σωστά τις αγωνίες της ελληνικής περιφέρειας θα κατανοήσει και τα προβλήματα και θα μπορέσει να επεξεργαστεί και λύσεις..
Οι φετινές κινητοποιήσεις είναι και μια μάχη ανάμεσα στην πραγματική παραγωγή της χώρας (πρωτογενή παραγωγή και μεταποίηση) σε σχέση με την παροχή υπηρεσιών (τουρισμός μεταφορές θαλάσσιες , logistics κλπ). Μια μάχη της παλιάς με τη νέα οικονομία (old economy vs new).
Μια μάχη ανάμεσα στην πραγματική οικονομία και τη μεταπρατική….