Τι μας κρύβουν πριν την κάλπη τα κόμματα:  Εισάγουμε περισσότερα από ότι εξάγουμε όπως το 2009

 Ποια είναι η «κρυφή ατζέντα» των εκλογών και γιατί υπάρχει κίνδυνος η οικονομία να εκτροχιαστεί εκ νέου όπως συνέβη και την περίοδο 2008-2009 που εντέλει οδήγησε σε χρεοκοπία τη χώρα αν έχουμε διπλή ή ακόμη και τριπλή εκλογική αναμέτρηση, άρα παρατεταμένη οικονομική αστάθεια και άδειασμα ταμείων για παροχές;

Αυτό που μας κρύβουν όλα τα κόμματα επιμελώς από την προεκλογική ρητορική τους είναι ότι τόσο το δημοσιονομικό (σε απόλυτους αριθμούς) όσο και το εμπορικό έλλειμμα διογκώθηκαν το 2022, χρονιά έντονης ενεργειακής και πληθωριστικής κρίσης για την παγκόσμια και κυρίως την ευρωπαϊκή οικονομία.

Και μπορεί η διόγκωση του εξωτερικού μας χρέους στα 400 δις Ευρώ να μην αποτελεί προς το παρόν το πρόβλημα αιχμής, αφού κυρίως ελέω πληθωρισμού η εικόνα που παρουσιάζει στη σχέση του με το ονομαστικό ΑΕΠ εμφανίζεται βελτιωμένη, δεν ισχύει όμως το ίδιο με το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, το οποίο εξελίσσεται ανησυχητικά. Έτσι, ενώ το 2019 το έλλειμμα ήταν στα 2,7 δις, το 2020 ανήλθε στα 10,96, το 2021 στα 12,3, για δε το 2022 εκτοξεύτηκε στα 21 δις Ευρώ. Το πρόβλημα εντοπίζεται κυρίως στο εμπορικό ισοζύγιο, το οποίο παραδοσιακά είναι έντονα ελλειμματικό εις βάρος της χώρας μας, τα τελευταία τρία χρόνια όμως παρουσιάζει έντονα αυξητικές τάσεις.
Με βάση τα πρόσφατα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για το σύνολο του έτους 2022 η χώρα μας κατέβαλε 93 δις Ευρώ για εισαγωγές και εισέπραξε για επίσης αυξημένες εξαγωγές 54,6 δις. Έτσι, το εμπορικό έλλειμμα διευρύνθηκε στα 38,4 δις, σε σχέση δε με το 2021 παρουσίασε αύξηση κατά 50,7%. 

Αύξηση 36,1% στις εξαγωγές – «Άλμα» 40,1% στις εισαγωγές
Όπως προκύπτει από τα στοιχεία της ΤτΕ, η αύξηση του ελλείμματος του ισοζυγίου αγαθών οφείλεται στη μεγαλύτερη αύξηση των εισαγωγών από εκείνη των εξαγωγών. Οι εξαγωγές σημείωσαν αύξηση κατά 36,1% σε τρέχουσες τιμές (4,3% σε σταθερές τιμές) και οι εισαγωγές κατά 40,1% σε τρέχουσες τιμές (16,9% σε σταθερές τιμές). Ειδικότερα, σε τρέχουσες τιμές οι εξαγωγές και οι εισαγωγές αγαθών χωρίς καύσιμα αυξήθηκαν κατά 23,3% και 23,6% αντίστοιχα (7,0% και 15,5% σε σταθερές τιμές).
Το πλέον ανησυχητικό που δείχνει και διαρθρωτικό πρόβλημα στην ελληνική οικονομία, είναι το γεγονός ότι οι εισαγωγές, τροφίμων και αγροτικών προϊόντων ήταν μεγαλύτερες από τις εξαγωγές. Κοινώς σε μία περίοδο που λόγω του πολέμου στην Ουκρανία και των ασύμμετρων απειλών όπως κλιματική κρίση, ή νωρίτερα πανδημική  η παγκόσμια οικονομία επιστρέφει στα θεμελιώδη αγαθά όπως τα τρόφιμα, η Ελλάδα τουναντίον εμφανίζεται ελλειμματική σε αυτά και η επισιτιστική κρίση μαζί με αυτή της έλλειψης νερού παραμένουν οι εφιάλτες του μέλλοντος για τη χώρα μας. 

Ο κόσμος επιστρέφει σε αυτό που οι οικονομολόγοι αποκαλούν «old economy» αλλά η Ελλάδα αδυνατώντας να καταστήσει ανταγωνιστική την πρωτογενή και δευτερογενή παραγωγή της (γεωργία, βιομηχανία τροφίμων) λόγω της ενεργειακής ακρίβειας γίνεται ξανά εξαρτώμενη από τις εισαγωγές και η οικονομία μας καθίσταται εκ νέου μεταπρατική.
Μεγάλο πρόβλημα εμφανίζει ο πρωτογενής τομέας στον κάμπο στη φετινή χρονιά
Ειδικότερα  αγωνία υπάρχει στους αγρότες του κάμπου από τη ραγδαία πτώση στις διεθνείς τιμές των σιτηρών, καθώς βλέπουν τη χρονιά να εξελίσσεται εφιαλτική στα αλώνια, όπου θα υπάρξουν μεγάλες πιέσεις από τους εμπόρους.
Συγκεκριμένα πιέσεις  κάτω από τα 30 λεπτά το κιλό δέχεται η τιµή σκληρού σίτου στην εγχώρια αγορά, µε µεσίτες να προσφέρουν έως 28 λεπτά στους παραγωγούς για µια σοδειά που όσο έτρεχαν τα αλώνια πέρυσι άγγιξε τα 50 λεπτά. 

Γεωπόνος και καλλιεργητής ο ίδιος μας μετέφερε την αγωνία των αγροτών που κάνουν τους υπολογισμούς στο τεφτέρι. Αν κάποιος έχει νοικιασμένο χωράφι (ενοίκια από 20 έως 30 ευρώ το στρέμμα) έχει ένα μέσο κόστος γύρω στα 110 με 120 ευρώ το στρέμμα. Με τιμές κάτω από τα 30 λεπτά στα αλώνια, αν πάρει 400 κιλά, είναι οριακά "ίσα βάρκα-ίσα νερά". Οποιαδήποτε στρεμματική απόδοση κάτω από τα 400 κιλά "τον βάζει μέσα".

Η ίδια και χειρότερη εικόνα υπάρχει και στα φρούτα και τους ξηρούς καρπούς όπου οι τιμές έχουν κατρακυλήσει κάτω από το κόστος παραγωγής, που παραμένει διογκωμένο
Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι μόνος του ο τουρισμός δεν μπορεί να «ξεκολλήσει το κάρο από τη λάσπη» γιατί είναι ιδιαίτερα ευμετάβλητος όπως διαφάνηκε στο πρόσφατο παρελθόν είτε με την πανδημία, ή με μεταναστευτικές κρίσεις που κόστισαν στα ακριτικά  νησιά μας όπως στη Λέσβο, τη Χίο ή τη Σάμο. 

Η προσοχή των πολιτικών μας ελίτ θα έπρεπε ήδη να έχει στραφεί στην επεξεργασία ενός σχεδίου ανασυγκρότησης της παραγωγικής οικονομίας, με την τόνωση της ανταγωνιστικότητας του γεωργοκτηνοτροφικού και του βιομηχανικού τομέα, αν θέλουμε να επιβιώσουμε στο ασταθές παγκόσμιο οικονομικό περιβάλλον όπως αυτό διαμορφώνεται ιδιαίτερα μετά τις τελευταίες τραπεζικές κρίσεις (Credit Swiss, Silicon Valley Bank,  Deutsche Bank κ.α)
Να θυμίσουμε απλά ότι η προηγούμενη παγκόσμια τραπεζική κρίση του 2008, είχε βρει την Ελλάδα και πάλι με έλλειμμα στο εμπορικό ισοζύγιο ανάλογο του τωρινού και είδαμε ποια ήταν η κατάληξη.