Η χαριστική βολή για τη Θεσσαλία έρχεται με τη συνδεδεμένη στο καλαμπόκι

Βρισκόμαστε σε μια φάση αφασίας, αποχαύνωσης και μιθριδατισμού ως κοινωνία στη χώρα τα τελευταία χρόνια και ακόμη περισσότερο στη Θεσσαλία και την Καρδίτσα.

Στο θέμα της διάλυσης του εργοστασίου Ζάχαρης στη Λάρισα, πριν από 14 χρόνια, μας σέρβιραν το παραμύθι ότι θα κατασκευαστεί εργοστάσιο βιοαιθανόλης. Τότε μόνο η «Θεσσαλία τηλεόραση»  φώναζε και δύο φορές ρωτήσαμε τον τότε πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή στη ΔΕΘ για το θέμα και απάντηση δεν είχαμε λάβει. Κανείς άλλος από τους τοπικούς παράγοντες με ελάχιστες εξαιρέσεις δεν μας ακολούθησε στην ανάδειξη του θέματος κι ας επρόκειτο για τεράστιο πλήγμα για την τοπική οικονομία της Θεσσαλίας εν γένει

Τελικά δεν προχώρησε η βιοαιθανόλη και σήμερα αγοράζουμε τη ζάχαρη από Σερβία με αύξηση 300% τους τελευταίους 12 μήνες, ενώ χάθηκε μια σημαντική καλλιέργεια για το θεσσαλικό κάμπο.

  Στο θέμα της κατάργησης του ΤΕΙ Θεσσαλίας και της παράδοσής του άνευ όρων στα Βολιώτικά λόμπι του πανεπιστημίου Θεσσαλίας μας «νανούρισαν» ότι θα γίνει πειραματικό πρωτοποριακό εργαστήριο για την αντιμετώπιση του καρκίνου σε συνεργασία με το CERN στη Θεσσαλία για να μας "χρυσώσουν το χάπι". Τελικά ξεχάστηκε το CERN... Τότε μόνοι μας τα λέγαμε , ότι είναι λάθος και ότι σε άλλες περιοχές της χώρας δημιουργήθηκαν Τεχνολογικά πανεπιστήμια και ότι τα νέα τμήματα είναι χωρίς επαγγελματικά δικαιώματα , άρα θνησιγενή. 

 Στο θέμα του Αχελώου έχουμε κουράσει κι έχουμε κουραστεί κι εμείς οι ίδιοι να λέμε πως αν δεν γίνει το έργο ξεχάστε το θεσσαλικό κάμπο. Η τωρινή κυβέρνηση φαίνεται ότι έχει αλλάξει θέση κάνοντας στροφή 180 μοιρών και τώρα το΄ριξε στις γεωτρήσεις στην Κρήτη για άντληση φυσικού αερίου και ας έχει ημερομηνία λήξης σε μια δεκαπενταετία το φυσικό αέριο γιατί είναι ορυκτό καύσιμο και μη ανανεώσιμη πηγή ενέργειας (ΑΠΕ). Ενώ τα υδροηλεκτρικά είναι ΑΠΕ και κυρίως είναι πολύτιμες αποθήκες νερού για ένα μέλλον που προβλέπεται εφιαλτικό με λειψυδρίες και ξηρασία για τον τόπο μας, όπως το καταλάβαμε τους τελευταίους τρεις μήνες.

Και έτσι οδηγείται σε ερημοποίηση ο θεσσαλικός κάμπος με μαθηματική ακρίβεια μέσω μίας αργόσυρτης και μη αναστρέψιμης διαδικασίας. Και ας χάνεται η πιο εύφορη πεδιάδα της χώρας που οδηγείται βορρά στα λόμπι των παραγωγών ενέργειας με τα τεράστια φωτοβολταϊκά πάρκα.

 Τώρα λοιπόν  ο τόπος μας δέχεται τη «χαριστική βολή» με την εξαίρεση της θεσσαλικής πεδιάδας από τη συνδεδεμένη στο καλαμπόκι που στην ουσία θέτει στο περιθώριο οικονομικά τη Θεσσαλική γεωργία και κτηνοτροφία και κανείς δεν διαμαρτύρεται.

 Πρέπει αυτός ο χάρτης στον οποίο βασίζεται η κατανομή των συνδεδεμένων να αλλάξει άμεσα. Χάνεται μια από τις πιο δυναμικές καλλιέργειες της θεσσαλικής πεδιάδας και μαζί της οδηγούνται στον αφανισμό και οι κτηνοτρόφοι. Το πλήγμα για την τοπική οικονομία είναι ανυπολόγιστο. Το γεγονός ότι η πολιτεία δεν εδέησε να κατασκευάσει συλλογικά αρδευτικά δίκτυα και κορόιδευε τους Θεσσαλούς αγρότες με τον Αχελώο, δεν σημαίνει ότι πρέπει να τους τιμωρήσει και από πάνω καθιστώντας τους μη ανταγωνιστικούς.

Ειδικά ο  Νομός Καρδίτσας έχει νερά, στον ΤΟΕΒ Ταυρωπού όπου για πρώτη φορά φέτος το καλαμπόκι ξεπέρασε το βαμβάκι σε στρέμματα, προχωρά το δίκτυο κλειστών αγωγών, πολλοί αγρότες και στο Νομό  αρδεύουν με σταγόνα, άρα πρέπει να ασκηθούν πιέσεις τώρα, από τους τοπικούς κυβερνητικούς βουλευτές και τον υπουργό προς το ΥΠΑΑΤ, να αλλάξει αυτός ο άδικος σχεδιασμός.Το ίδιο ισχύει και με τα παρακάρλεια αφού η Κάρλα άλλαξε το τοπίο των υπόγειων και επιφανειακών νερών στην περιοχή

Η ποιοτική και ποσοτική σύσταση των νερών δεν μπορεί να βασίζεται σε έναν παρωχημένο εδαφολογικό χάρτη που χρησιμοποιήθηκε για το πρόγραμμα μείωσης της νιτρρύπανσης προ δεκαετίας

Και έρχεται και η νέα ΚΑΠ που απαιτεί στην τριετία να έχεις εναλλαγή τρεις φορές την καλλιέργεια (αμειψισπορά) και καλλιέργεια δεν θα βρίσκεις αφού χάνεται και η καλλιέργεια καλαμποκιού, όπως όλα δείχνουν, αν δεν υπάρξει συνδεδεμένη  σε όλο το θεσσαλικό κάμπο.

Πρέπει η αντίδραση πλέον να είναι καθολική. Δεν μπορεί οι συνδεδεμένες ενισχύσεις να δίνονται με τοπικιστικά μικροψηφοθηρικά κριτήρια. Η οργή των Θεσσαλών περισσεύει τούτη τη φορά κι αν η διαδικασία απαξίωσης του θεσσαλικού κάμπου είναι αργόσυρτη δεν θα αργήσει να ξυπνήσει ο «κοιμώμενος γίγαντας»…