Ενεργειακή και διατροφική κρίση: Γιατί το «κλειδί» για τη χώρα το έχει η Θεσσαλία

To θέμα της ενεργειακής κρίσης λαμβάνει πλέον νέες διαστάσεις μετά την απειλή της Ρωσίας ότι θα διακόψει την παροχή αερίου στην Ευρώπη αν δεν πληρωθεί σε ρούβλια.

Αντιμέτωπη με μια πρωτόγνωρη κατάσταση ως προς την κάλυψη των ενεργειακών της αναγκών είναι πιθανό να βρεθεί η Ελλάδα από τις 20 Απριλίου.

Τότε λήγει η προθεσμία πληρωμής δόσης της ΔΕΠΑ Εμπορίας προς τη ρωσική Gazprom στο πλαίσιο του μακροχρόνιου συμβολαίου προμήθειας που έχουν συνάψει οι δυο εταιρείες και ισχύει για πέντε χρόνια.

Τι θα συμβεί όμως αν ο Πούτιν κόψει το αέριο στην Ελλάδα;

Σε 20 ημέρες είναι η επόμενη πληρωμή της ΔΕΠΑ Εμπορίας στη Gazprom . «Δεν θα υποκύψουμε στον εκβιασμό της Ρωσίας», λέει ο υπουργός Ενέργειας και Περιβάλλοντος Κώστας Γκρέκας
Στο υπουργείο Ενέργειας πραγματοποιήθηκε προ διημέρου έκτακτη σύσκεψη για την ενεργειακή επάρκεια, όπου μεταξύ άλλων συζητήθηκε και το θέμα της αποθήκευσης φυσικού αερίου ή της προμήθειάς του από αποθήκες στην Ιταλία, αφού οι εγκαταστάσεις του υγροποιημένου αερίου στη Ρεβυθούσα δεν μπορούν να καλύψουν παρά ένα μικρό μέρος των αναγκών της χώρας.

Το γεγονός αυτό καθιστά την πρόταση για εγκατάσταση δεξαμενής φορτοεκφόρτωσης υγροποιημένου αερίου κοντά στο λιμάνι του Βόλου, από αμερικανική πολυεθνική, ξανά επίκαιρη, αν και οι αντιδράσεις για την επικινδυνότητα του εγχειρήματος , αλλά και την αδιαφάνεια με την οποία αυτό προωθείται, είναι εύλογες, στην τοπική κοινωνία της πρωτεύουσας της Μαγνησίας.

Είπε προχθές ο πρωθυπουργός στο υπουργικό συμβούλιο ότι θα υποκαταστήσουμε όσο είναι δυνατό το εισαγόμενο φυσικό αέριο από ανανεώσιμε πηγές ενέργειας (ΑΠΕ) και υδροηλεκτρικά. Λες και τα υδροηλεκτρικά δεν είναι ΑΠΕ, λες και δεν βασίζονται στον αέναο «κύκλο του νερού», σημείωσε χαρακτηριστικά μιλώντας στο «Μαγκαζίνο της Θεσσαλίας» ο ομότιμος καθηγητής της Γεωπονικής του πανεπιστημίου Θεσσαλίας Φάνης Γέμτος…

Αυτή η δήθεν αθώα άγνοια υποκρύπτει όμως έλλειψη γνώσεων που μπορεί να αποβούν καθοριστικές στη χάραξη πολιτικής σε αυτή την κρίσιμη περίοδο για τη χώρα και τον πλανήτη. Έτσι ίσως να εξηγείται και η στροφή 180 μοιρών στα έργα του Αχελώου τον περασμένο Σεπτέμβρη από την κυβέρνηση, έργων τόσο σημαντικών αυτή την περίοδο για την παραγωγή ενέργειας και τροφίμων στη χώρα.

Πλέον στη χώρα εναλλακτικές παλιές προτάσεις για την παραγωγή ενέργειας «ξεθάβονται» από τα αρχεία των υπουργείων, ή αναθεωρούνται. Δεν αποκλείεται λοιπόν να δούμε ακόμη και την πρόταση για αξιοποίηση στα κοιτάσματα του λιγνίτη στην Ελασσόνα, να επανέρχεται παρά το γεγονός ότι η χώρα έχει δεσμευτεί για άμεση απολιγνιτοποίηση. Άλλωστε Γαλλική εταιρεία ανέλαβε τον εκσυγχρονισμό των λιγνιτικών εργοστασίων σε Κοζάνη και Πτολεμαΐδα, τα οποία το τελευταίο διάστημα είχαν απαξιωθεί, καθώς έχουμε μπροστά μας ένα καλοκαίρι δύσκολο όπου η ζήτηση ηλεκτρικών φορτίων θα είναι τεράστια… Ακόμη και μια παλιά πρόταση για παραγωγή ενέργειας από λιθάνθρακα στον Αλμυρό που είχε απορριφτεί μετά επαίνων μπορεί να επανέλθει στο τραπέζι, όπως φυσικά και η κατασκευή εργοστασίου για παραγωγή ενέργειας από την καύση σκουπιδιών της δημοτικής αρχής Βόλου…
Φυσικά πάντα η μεγάλη εικόνα για την κυβέρνηση παραμένει η παραγωγή από ΑΠΕ από μεγάλους ενεργειακούς ομίλους που δεσμεύουν όμως εκτάσεις σε γη υψηλής παραγωγικότητας που θα έπρεπε να προορίζεται για την παραγωγή τροφίμων, τόσο πολύτιμων αυτή την περίοδο της παγκόσμιας διατροφικής κρίσης.

Αν με τις ΑΠΕ εννοούμε να δεσμεύσουμε ακόμη μεγαλύτερη έκταση από παραγωγικές γαίες π.χ. στη Θεσσαλία που αντί να παράγουν τρόφιμα, θα γίνονται πάρκα φωτοβολταϊκών (Φ/Β) για μεγάλους εγχώριους «ενεργειακούς παίχτες» και πολυεθνικές, τότε όντως το πράγμα γίνεται πολύ επικίνδυνο για την επιβίωσή μας.

Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά και ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Λάρισας Σωτήρης Γιαννακόπουλος στο «Μαγκαζίνο της Θεσσαλίας» σχολιάζοντας το γεγονός ότι στα Φάρσαλα όπου τα χωράφια είναι μεγάλα και μονοκόμματα και δεν υπάρχει κατάτμηση γης, όπως για παράδειγμα στην Καρδίτσα, θα δει κανείς στη ΡΑΕ να έχουν δεσμευτεί τεράστιες εκτάσεις τα τελευταία δύο χρόνια από μεγάλες πολυεθνικές και ομίλους ενεργειακούς.
«Δεν μπορεί για παράδειγμα η Γερμανία να δεσμεύει την Ευρώπη για να διατηρήσει τα στερεά καύσιμα στην παραγωγή ενέργειας και πέρα από το 2040 και να χρησιμοποιεί το θεσσαλικό κάμπο ως «πλυντήριο» στο χρηματιστήριο των ρύπων δεσμεύοντας τεράστιες εκτάσεις για πάρκα ΑΠΕ, όταν αυτές θα έπρεπε να παράγουν τρόφιμα για τη χώρα και να κάνουμε και εξαγωγές και όχι να εισάγουμε το 85% των τροφίμων στην Ελλάδα! Υπάρχουν πλαγιές και χέρσες εκτάσεις για τη δημιουργία φωτοβολταϊκών, είναι ολέθριο λάθος να δεσμεύονται γόνιμα χωράφια » σημείωσε χαρακτηριστικά…

Θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι ενεργειακή και διατροφική κρίση είναι ένα νόμισμα με δύο όψεις. Όλα έχουν να κάνουν με τις ενεργειακές θερμίδες. Το ενεργειακό νόμισμα είναι το ίδιο και για τον ανθρώπινο οργανισμό που απαιτεί θερμίδες για να διατηρηθεί εν ζωή και για την παραγωγή ενέργειας για την παραγωγή τροφίμων και αγαθών, τις μετακινήσεις, τη θέρμανση και τον κλιματισμό. Και η χώρα , η Θεσσαλία διαθέτουν έναν αστείρευτο πλούτο για την παραγωγή ενέργειας, που είναι η βιομάζα από τις γεωργικές καλλιέργειες και την κτηνοτροφία που παραμένει ανεκμετάλλευτη και φυσικά τον πλούτο των χειμέριων νερών που χάνονται στη θάλασσα, ή πολλές φορές προκαλούν καταστροφές με τις πλημμύρες. Τα φράγματα στη Συκιά, τη Μεσοχώρα πάνω στον Αχελώο , το Πευκόφυτο, το Μουζάκι και τη Σκοπιά Φαρσάλων μπορούν να παρέχουν πάνω από το 5% στο ενεργειακό μείγμα της χώρας και κυρίως να συμβάλλουν στην παραγωγή τροφίμων και τη διατήρηση της οικολογικής ισορροπίας.
Αυτό τον πλούτο οφείλαμε να τον αξιοποιήσουμε χθες, ας το πράξουμε τουλάχιστο αύριο, γιατί δεν έχουμε και πολλές επιλογές, γιατί όλα δείχνουν πως η ενεργειακή και διατροφική κρίση θα παραμείνουν για χρόνια στον πλανήτη