Αγρότες Θεσσαλίας: Γιατί δεν επαρκούν τα μέτρα που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός

Η εξειδίκευση των εξαγγελιών του πρωθυπουργού το βράδυ του περασμένου Σαββάτου για τα ευεργετικά μέτρα υπέρ των αγροτών, αφήνει μία γλυκόπικρη γεύση στους αγρότες της Θεσσαλίας. Συζητώντας με τα μέλη της ΕΟΑΣ Καρδίτσας την Κυριακή το μεσημέρι λίγο πριν την έναρξη της σύσκεψης της πανελλαδική των μπλόκων, μας μετέφεραν τους προβληματισμούς τους, ότι αφενός η κάλυψη του 80% της ρήτρας αναπροσαρμογής στα τιμολόγια του ρεύματος σημαίνει πρακτικά ότι παραμένει μία αύξηση κατά 20%, η οποία επιβαρύνει ακόμη περισσότερο το κόστος παραγωγής, την ίδια ώρα που όλοι οι υπόλοιποι συντελεστές, όπως λιπάσματα, σπόροι και κυρίως πετρέλαιο, έχουν «πετάξει στα ύψη», καθιστώντας μη βιώσιμες τις καλλιέργειες στο θεσσαλικό κάμπο.

Ο πρόεδρος της ΕΟΑΣ Καρδίτσας Κώστας Τζέλλας μας εκμυστηρεύτηκε πως ένα μεγάλο μέρος των αγροτών της Καρδίτσας έσπειρε στάρια, χωρίς λίπανση στα χωράφια, αφού η βασική (ουρία) εκτοξεύθηκε στα σχεδόν 1.000 ευρώ ο τόνος, σε σχέση με τα 300 ευρώ πέρυσι. Τοίδιο φυσικά συνέβη και στη Λάρισα, όπου μάλιστα εγκαταλείπονται και καλλιέργειες βαμβακιού για στάρια, οι οπίες φυσικά έχουν υπερλιπανθεί τα προηγούμενα χρόνια και μπορούν ννα δώσουν υψηλές αποδόσεις. Το ερώτημα φυσικά είναι ποιά θα είναι η τιμή των σιτηρών του χρόνου...

 Ο λόγος είναι πως οι αγρότες αφενός έχουν μείνει χωρίς ρευστότητα αφού αρκετοί κλήθηκαν να πληρώσουν τη ΔΕΗ, με δεδομένο ότι υπάρχουν συνεχείς οχλήσεις από τα δικηγορικά γραφεία, αφετέρου δεν είναι διατιθέμενοι να αναλάβουν ρίσκο για μεγάλο κόστος παραγωγής. Φυσικά αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να πάρουν χαμηλότερες στρεμματικές αποδόσεις στο θερισμό και να συρρικνωθεί ακόμη περισσότερο ο τζίρος τους και φυσικά εν γένει αυτό θα είναι νέο πλήγμα για την τοπική οικονομία.

Η ΔΕΗ φυσικά δεν πρόκειται να επιστρέψει χρήματα σε όσους πλήρωσαν τους «φουσκωμένους» με τη ρήτρα προσαρμογής λογαριασμούς το τελευταίο διάστημα, αλλά θα κάνει συμψηφισμό στα επόμενα τιμολόγια, άρα πάλι θα υπάρχει μία δραματική έλλειψη ρευστότητας στον κάμπο. Είναι ενδεικτικό ότι για καλλιέργεια 300 στρεμμάτων σταριού φέτος με τα αυξημένα κόστη απαιτούνται περί τα 20.000 ευρώ κεφάλαιο κίνησης, ρευστότητα που δεν υπάρχει σχεδόν σε καμία αγροτική οικογένεια, αφού και η κοινωνική αποστασιοποίηση λόγω της πανδημίας, έχει δημιουργήσει συνθήκες γειτονικότερης ασφυξίας στην αγορά.
Αυτό σημαίνει ότι είναι πιθανό αν συνεχιστούν οι υψηλές τιμές σε ενέργεια και καύσιμα τους επόμενους μήνες πολύς κόσμος να αποθαρρυνθεί ακόμη και για τις εαρινές καλλιέργειες (κοστολόγια σχεδόν τριπλάσια να στρέμμα σε σχέση με τα χειμερινά σιτηρά) , ενώ τα αυξημένα κόστη θα έπρεπε να συνεπάγονται και αύξηση της αγροτικής πίστης με τα καλλιεργητικά δάνεια, η οποία δεν διαφαίνεται προς το παρόν.
Φυσικά το μεγάλο πρόβλημα των αγροτών της Καρδίτσας που δεν έχουν τα κοστολόγια των αγροτών της Λάρισας για άρδευση, παραμένει το κόστος του πετρελαίου που από το 1 ευρώ πέρυσι τέτοια εποχή εκτοξεύθηκε φέτος στο 1,55 ευρώ το λίτρο (αύξηση πάνω από 50%), ενώ υπάρχουν αγρότες που ακόμη ποτίζουν με ντιζελομηχανές.
Εξίσου σημαντικά είναι τα προβλήματα στην κτηνοτροφία, όπου πέρα από τα αυξημένο ενεργειακό κόστος οι κτηνοτρόφοι έχουν να αντιμετωπίσουν και το αυξημένο κόστος ζωοτροφών και ένας ενδεχόμενος βαρύς χειμώνας μπορεί να οδηγήσει σε υποσιτισμό και σε σημαντική μείωση την γαλακτοπαραγωγή, άρα και την παραγωγή του εθνικού προϊόντος της φέτας.
Φυσικά, τα πράγµατα δεν είναι καλύτερα για τις καλλιέργειες που φαινοµενικά ευνοήθηκαν από τον κύκλο ανόδου των εµπορευµάτων. Στο σκληρό σιτάρι για παράδειγµα, αν και η τιµή του διατηρείται στα 540 ευρώ ο τόνος στη Φότζια, µε τις ελληνικές εξαγωγές να γράφουν τα 520 ευρώ ο τόνος, µεγάλη µερίδα των παραγωγών στην Καρδίτσα πούλησε πάνω στα αλώνια µε τιµή στα 25 λεπτά το κιλό, ενώ οι περισσότεροι ξεπούλησαν στα 30 µε 35 λεπτά το κιλό µέσα στο καλοκαίρι.
Όµως και στο βαµβάκι, αν και η χρονιά διαµόρφωσε σπάνιες κορυφές, τα περιθώρια κέρδους για το επόµενο έτος δείχνουν ιδιαίτερα πιεσµένα, ακόµα και στην περίπτωση που η αγορά διατηρηθεί στα υψηλά του εύρους. Φυσικά η «υπόσχεση» της τσουχτερής ρήτρας, που µόνο για ένα µήνα, τον Αύγουστο, διπλασίασε σχεδόν το κόστος λειτουργίας της αντλίας, παγώνει τους παραγωγούς όταν προσπαθούν να υπολογίσουν αναλογικά τον λογαριασµό που συνεπάγεται η άρδευση καθ’ όλη την διάρκεια της ποτιστικής περιόδου.
Στην περίπτωση του καλαµποκιού, ακόµα και στα 300 ευρώ ο τόνος που πληρώνει σήµερα η αγορά, τα περιθώρια της καλλιέργειας είναι τέτοια, που αποθαρρύνει πολλούς από τους τυπικούς παραγωγούς στο να την επιλέξουν την προσεχή άνοιξη, όχι µόνο στην Ελλάδα αλλά και στο υπόλοιπο βόρειο ηµισφαίριο.
Με τα δεδομένα αυτά η αγροτική παραγωγή βιώνει συνθήκες πρωτοφανούς απαξίωσης και αποεπένδυσης και αυτό οφείλουν να το λάβουν σοβαρά υπόψη οι κυβερνώντες, Την έξοδο των τρακτέρ στα τέλη Γενάρη δεν μποτρεί κανείς πλέον να την ανακόψει. Η απόφαση είναι ειλλημέννη πόσο όταν  όλα δείχνουν ότι , η επόμενη είναι πιθανό να είναι προεκλογική χρονιά…