Ο Ε-65 ήρθε ως κατάκτηση των Θεσσαλών μέσα από αγώνες

Κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι και χρειάστηκε να χυθεί τόνος μελάνι με πυκνή μαχητική αρθρογραφία στον τοπικό τύπο και ιδαίτερα από το «Νέο Αγώνα» της Καρδίτσας (και την Ερευνα Τρικάλων σε ένα βαθμό) τα τελευταία χρόνια μέχρις ότου το Σάββατο ο πρωθυπουργός να εξαγγείλει από τη Δυτική Θεσσαλία την ολοκλήρωση του οδικού άξονα Ε-65, δίνοντας το «πράσινο φως» για την δημοπράτηση και του βορείου τμήματος που θα τον συνδέει με την Εγνατία, ώστε να βγει επιτέλους από την οδική απομόνωση η Δυτική Θεσσαλία.

Του Γιάννη Κολλάτου

Το έργο το οποίο διεκδικούσε χρόνια η Καρδίτσα και η Δυτική Θεσσαλία ήρθε ως αντιστάθμισμα στην ανατολική χάραξη της ΠΑΘΕ και της εγκατάλειψης της παράκαμψης Δομοκού (για το οποίο επίσης έχουν χυθεί τόνοι μελάνης από το «Ν.Α» στη δεκαετία του ‘90) , από την περίοδο που υπουργός ΠΕΧΩΔΕ ήταν ο Κώστας Λαλιώτης και τραγική ειρωνεία είναι ότι είχε εξαγγελθεί από την Καρδίτσα στην τότε επίσκεψή του στην πόλη αμέσως μετά τις μεγάλες πλημμύρες του Οκτωβρίου του ’94!

Και ήρθε προχθές ο Κυριάκος Μητσοτάκης πάλι μετά τις μεγάλες πλημμύρες του «Ιανού» 26χρόνια μετά για να εξαγγείλει την ολοκλήρωσή του. Στο διάστημα αυτό βέβαια πέρασε από «συμπληγάδες» με αρκετές παλινωδίες, είχε εγκαταλειφτεί η χρηματοδότησή του στην κρίσιμη περίοδο των πρώτων μνημονίων, ενώ σχεδιάστηκε «τυφλό» , χωρίς αρχικά το νότιο τμήμα που θα τον συνέδεε με τον ΠΑΘΕ έξω από τη Λαμία και το βόρειο με την Εγνατία.

Ενδεικτικά θυμίζουμε ένα από τα «πύρινα» άρθρα του «Ν.Α» και του thessaliatv.gr που είχε δημοσιευτεί το Δεκέμβρη του 2012 με τίτλο «Θα μείνει τυφλός ο Ε-65»:

«Ο εμπαιγμός των πολιτών της Δυτικής Θεσσαλίας δεν έχει τελειωμό. Η περιοχή σήκωσε δυσανάλογα το βάρος στη δημοσιονομική προσαρμογή της χώρας θυσιάζοντας σχολεία (το 45% των σχολικών μονάδων καταργήθηκαν στη Δ. Θεσσαλία) και σχολές (τμήματα ΤΕΙ καταργούνται) , υπηρεσίες υποδομές και δίκτυα και τώρα που ήρθε η ώρα να ανταποδώσει η πολιτεία στο ελάχιστο, τιμωρεί την Καρδίτσα και τα Τρίκαλα.
Ο αυτοκινητόδρομος Κεντρικής Ελλάδας γνωστός και ως Ε-65 ήταν -στα χαρτιά τουλάχιστον και στις μελέτες- ένας διευρωπαϊκός άξονας που θα συνέδεε τη Δυτική Θεσσαλία και όχι μόνο με τον ΠΑΘΕ και την Εγνατία και ερχόταν να επιλύσει το χρόνιο πρόβλημα της οδικής απομόνωσης της περιοχής μας… Μετά τις προχθεσινές αποφάσεις των εταιρειών, των τραπεζών και του υπουργού κ. Χατζηδάκη υποβαθμίζεται σε ένα οδικό δίκτυο «τυφλό», τοπικής σημασίας, χωρίς αρχή και χωρίς τέλος, αφού τα δύο δύσκολα τμήματα αυτό της σύνδεσης με τη Λαμία άρα και την Αθήνα και το άλλο της σύνδεσης με τα Γρεβενά άρα την Εγνατία και τη Θεσ/νίκη αλλά και το λιμάνι πύλη προς την Ευρώπη, την Ηγουμενίτσα, εγκαταλείπονται…
Και σα να μην έφτανε αυτό στο «εύκολο» πεδινό κομμάτι από Τρίκαλα έως Δομοκό θα τοποθετηθούν διόδια έτσι ώστε οι πολίτες της δυτικής Θεσσαλίας να επωμιστούν σε συνθήκες οικονομικής κρίσης ακόμη μεγαλύτερο βάρος χωρίς ωστόσο αντίκρισμα αφού η οδική απομόνωση παραμένει.
Και όλα αυτά ενώ έγινε γνωστό πως η «έκπτωση» από τον αρχικό σχεδιασμό για τον Ε-65 ανέρχεται στο 50%! Το αφήγημα πλέον του Ε-65 πάσχει και εξελίσσεται σε κακόγουστο ανέκδοτο για του πολίτες της δυτικής θεσσαλίας…
Είναι προφανές ότι ο περαιτέρω σχεδιασμός δεν αποσκοπεί στην ανάπτυξη της Κεντρικής Ελλάδας , η οποία επί της ουσίας παραμένει οδικά αποκλεισμένη από Αθήνα και Θεσ/νίκη αλλά και Ευρώπη για τις εξαγωγές προϊόντων μέσω του λιμανιού της Ηγουμενίτσας, αλλά στην αφαίμαξη των πολιτών μέσω των διοδίων, που θα κάνουν χρήση ένα τοπικό δίκτυο στον κάμπο της δυτικής Θεσσαλίας.
Όλα αυτά σε μια περιοχή που παράγει το 60% της φέτας του πλέον εξαγώγιμου προϊόντος της ελληνικής οικονομίας, αλλά και χιλιάδες τόνους άλλων εξαγώγιμων προϊόντων όπως λαχανικά από θερμοκήπια σε Σέλλανα και Σερβωτά, βαμβάκι, σιτηρά και γαλακτοκομικά προϊόντα. Είναι προφανές ότι ανάπτυξη χωρίς δίκτυα μεταφορών δεν εννοείται. Με τα προϊόντα εγκλωβισμένα το χειμώνα στις στροφές του Δομοκού ή της Παναγιάς και του Κορυδαλλού χάνονται οι αγορές του εξωτερικού δεν κερδίζονται.»

Αξίζει να τονιστεί ότι η δυτική χάραξη του Ε-65 μέσω της Ξυνιάδας αντί του Δομοκού και της Ανάβρας -Λεονταρίου, αντί των Φαρσάλων και του Παλαμά-Φαρκαδόνας, προέκυψε ως απ΄αίτηση των παραχωρησιούχων της ΠΑΘΕ, ώστε να μη λειτουργεί ως εναλλακτικό εθνικό δίκτυο για τη Λάρισα, τη Δυτική Θεσσαλία και τη Δυτική Μακεδονία στην πρόσβασή τους προς Αθήνα. Αυτό πάντως δε μειώνει την αξία του έργου και τη σημασία του για το σπάσιμο της οδικής απομόνωσης της κεντροδυτικής Θεσσαλίας , της Ηπείρου και της δυτικής Μακεδονίας, ενώ βάζει στο παιχνίδι των μεταφορών την περιοχή μας καθώς ενώνει την ΠΑΘΕ με την Εγνατία και  χωροθετεί την κεντροδυτική Θεσσαλία ως άξονα των διευρωπαϊκών δικτύων .

Δείχνει επίσης ότι μόνο με αγώνα κατακτώνται τα ναπτυξιακά ζητήματα του τόπου και με αρθογραφία μαχητική με γνώμονα τα καλώς νοούμενα τοπικά συμφέροντα και όχι με light αναλύσεις για δημόσιες σχέσεις. Χρειάζονται συγκρούσεις με την εκάστοτε εξουσία, όταν αυτά δεν υπηρετούνται, ενώ η πορεία του Ε-65 δείχνει το δρόμο και για τη διεκδίκηση του ακόμη μεγαλύτεροθυ αναπτυξιακού έργου για τη Θεσσαλία (χωρίς αυτό δεν θα υπάρχει θεσσαλία σε μερικά χρόνια) του έργου της μεταφοράς νερού από το φράγμα της Συκιάς στον Αχελώο προς τη θεσσαλική πεδιάδα, για το οποίο οι δηλώσεις του πρωθυπουργού από τα Τρίκαλα δεν ξεκαθάρισαν το ομιχλώδες τοπίο