Η συμφορά, ο επιμερισμός και η ...διάχυση ευθυνών

Σεισμός-σωσμός έλεγαν οι παλιότεροι. Και στην περίπτωση του Βόλου που μετά τους σεισμούς του ’55 απέκτησε αξιοζήλευτο ρυμοτομικό σχέδιο, αφού πρώτα η πόλη είχε ισοπεδωθεί, με όλους τους κάθετους δρόμους να οδηγούν στην παραλία (πως είναι στα Μεσάγγαλα, καμία σχέση!) είχαμε πρώτα θρηνήσει θύματα ..
Και στην περίπτωση της Λάρισας που χάρη στην ισχυρή διανδρία Γιώργου Σουφλιά και Αριστειδη Λαμπρούλη, μπόρεσε να φτιάξει ένα αξιοζήλευτο αποχετευτικό σύστημα ομβρίων, μετατρέποντας την πόλη από «λασπούπολη» σε σύγχρονη ευρωπαϊκή πόλη, αφού κάθε χρόνο πλημμύριζε και θρηνούσε θύματα.. Πάλι στο Βόλο που στη συνοικία της Νεάπολης πλημμύριζε με το παραμικρό, μέχρι που το 2008, ξεχείλισε το ποτήρι και επιτέλους φτιάχτηκε ένα σύγχρονο αποχετευτικό δίκτυο στον Κραυσίνδωνα.

Μόνο σε Καρδίτσα και Φάρσαλα, παρά το γεγονός ότι είχε εκπεμφθεί ένα ισχυρό μήνυμα τον Οκτώβρη του 1994, δεν προνοήσαμε.

Κάθε κρίση όμως είναι και μία ευκαιρία. Καιρός να φτιαχτούν λοιπόν από την αρχή δίκτυα ομβρίων, να διευρυνθούν οι μπαζωμένες κοίτες με κατεδάφιση αυθαιρεσιών, να φτιαχτούν τα φράγματα που καταλάβαμε με οδυνηρό τρόπο, ότι πέρα από αρδευτικό, υδρευτικό, υδροηλεκτρικό, περιβαλλοντικό, έχουν και αντιπλημμυρικό χαρακτήρα…

Όμως για μία στιγμή, το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε;
Υπάρχει διάχυση ευθυνών για το κακό που βρήκε την Καρδίτσα και τα Φάρσαλαι μια απίστευτη διαπλοκή τοπικών κοινωνιών, τοπικών αρχόντων, δημαρχων, περιφρειρχών, ΤΟΕΒ, κομματαρχών και βουλευτικών γραφείων που στέκονται τροχοπέδη στο να προχωρήσουν τα παραπάνω αυτονόητα.
Από τις κυβερνήσεις και τα υπουργεία που μετά το 1994, δεν σχεδίασαν, ως την πιο μικρή βαθμίδα αυτοδιοίκησης που δεν προνόησε και φυσικά κυρίως από υπουργούς και περιφέρεια, που δυστυχώς και στο θέμα της αντιπλημμυρικής θωράκισης αντιμετώπισαν την περιοχή μας ως «φτωχό συγγενή», υπάρχουν πολυεπίπεδες ευθύνες…

Η θεομηνία του αιώνα, θα μπορούσε να είναι απλά μία πικρή ανάμνηση και να μην προκαλέσει τόση συμφορά στη νότια Θεσσαλία, αν δεν υπήρχαν επεμβάσεις τοπικών παραγόντων, εις βάρος του δημόσιου συνόλου…

Αν για παράδειγμα δεν είχε μπαζωθεί τις τελευταίες δύο δεκαετίες η κοίτη του Πάμισου στο Μουζάκι και δεν είχαν χτιστεί πάνω σε αυτή δημοτικά κτίρια, όπως το δημαρχείο (!, η δημοτική Αγορά, πάρκο κυκλοφοριακής αγωγής, εκκλησία, πεζζόδρομος, το κλειστό Γυμναστήριο και το Κέντρο Υγείας, του οποίου κατέρρευσε η μία πτέρυγα, για να μας υπομνήσει το μέγεθος της απρονοησίας και της ύβρεως… Νωρίτερα βέβαια είχε καταρρεύσει μία γέφυρα η οποία επίσης βρισκόταν σε σαθρά θεμέλια σε μπαζωμένες εκτάσεις….

Αν δεν είχαν μπαζωθεί σε αρκετά σημεία oi κοίτες των ποταμών και δεν στένευε επικίνδυνα η διατομή τους, ίσως να μην είχε πλημμυρίσει σε αυτό το βαθμό η Καρδίτσα.

Αν δεν είχε δοθεί σιωπηρά η άδεια να εγκατασταθεί οικισμός ρομά στη Μαύρικα μέσα στην πλημμυρική ζώνη του ποταμού Καράμπαλη, ο οποίος σημειωτεον παραλμβάνει τα όμβρια της Καρδίτσας (!), ίσως να μην κινδύνευαν ζωές τη νύχτα της Παρασκευής, που σώθηκαν την ύστατη στιγμή
Αν οι ΤΟΕΒ είχαν φροντίσει έγκαιρα να γκρεμίσουν τα φράγματα με τη λήξη της αρδευτικής περιόδου, ίσως να μην είχαμε αυτό τον όγκο νερών προς την πόλη της Καρδίτσας και των Φαρσάλων…
Αν στην Υπέρεια και το Ευύδριο τα αρδευτικά φράγματα δεν ήταν τόσο κοντά στα χωριά ίσως να μην πλημμύριζαν...

Αν εννοείται είχαν προχωρήσει σε καθαρισμό της κοίτης των ποταμών κατά μήκος του κάμπου όλα αυτά τα χρόνια οι αρμόδιες υπηρεσίες της περιφέρειας και των δήμων και κυρίως των ΤΟΕΒ, δεν θα είχαμε αυτές τις πλημμύρες σε χωριά όπως τα Καλογριανά και η Πασχαλίτσα, η Αστρίτσα και το Φύλλο, η Υπέρεια, το Βασιλί, το Ευύδριο και τα Πυργάκια, το Πολυνέρι και το Ανωχώρι, ο μαρτυρικός Σταυρός Φαρσάλων…
Όλα αυτά έγιναν με τη σιωπηρή ανοχή της πολιτείας, των τοπικών κομματαρχών και φυσικά της αυτοδιοίκησης… Τα πρόχειρα φράγματα που με ευκολία στήνονται κάθε καλοκαίρι για την άρδευση μιας και δεν εδέησε η πολιτεία και η περιφέρεια να έχει ένα ενιαίο φορέα διαχείρισης, σημαίνουν εκλογική συναλλαγή….

Στον κάμπο μάλιστα βοά ο τόπος ότι κάθε καλοκαίρι με τα πρόχειρα χωμάτινα φράγματα έχουμε το.. «μεγάλο φαγοπότι των μικρών αρχόντων».
Στην παράλια ζώνη της Λάρισας, ευχόμαστε να μην χτυπήσει παρόμοιος κυκλώνας γιατί η αυθαιρεσία και η δόμηση μέσα σε κοίτες ποταμών, σε μπαγκίνες, ακόμη και στο «δέλτα του Πηνειού» είναι ο κανόνας και οι παραθεριστικές κατοικίες με πολεοδομική άδεια η εξαίρεση….

Υπάρχουν ευθύνες λοιπόν από τα πάνω μέχρι κάτω, αλλά οι πολίτες που ψηφίζουν και «τραπεζώνουν» βουλευτές γιατί νομιμοποίησαν τις αυθαιρεσίες τους είναι η μια όψη του νομίσματος.
Η άλλη δυστυχώς έχει να κάνει με μια πολιτεία μυωπική, γραφειοκρατική, αργή στην υλοποίηση αποφάσεων, όπου υπάρχει αλληλοεπικάλυψη και διάχυση ευθυνών σε μία δαιδαλώδη νομοθεσία, ώστε στο τέλος να μην υπάρχει κανείς υπόλογος…

Διαχέοντας όμως τις ευθύνες θα μας ξανάβρει η συμφορά.

 Φταίμε κι εμείς, φταίτε κι εσείς, φταίνε κι άλλοι, τραγουδούσε ο Λουκιανός και στο τέλος έφταιγε ο Χατζηπετρής!