Βόλτα δίπλα στον Πηνειό (διαδρομή 2η)

Νέα παραποτάμια διαδρομή επέλεξα σήμερα. Από το Άλσος κατευθύνομαι προς τη Θεραπευτική Κοινότητα -¨Εξοδος". "Μη χαλάτε τα χρώματα της φύσης" προτρέπει μια από τις επιγραφές που έχουν τοποθετήσει στο δρόμο τα παιδιά της Κοινότητας. Μαζί τους! Παίρνω τον χωματόδρομο δεξιά που τερματίζει στο Δασοχώρι. Το πρώτο μέρος του σκιάζεται από πυκνόφυλλα δένδρα . Ακολουθώ τον δεξιό παράδρομο προς το ποτάμι (Πηνειός Β΄). Στα αριστερά μου μελίσσια μέσα σε πολύχρωμες κυψέλες . Φουλ οι μηχανές που αντλούν νερό από το ποτάμι. Τα χωράφια ζητούν νερό αυτή την περίοδο. Δίπλα στον Πηνειό, πολλά δοχεία πλάι στην αντλία που ποτίζει το απέναντι ποτάμι . Συναντώ δύο αγρότες. Μου λένε ότι έχουν πολύ δουλειά αυτή την περίοδο. Παρατηρώ ότι είναι τυχεροί που βρίσκονται δίπλα στο ποτάμι και έχουν άφθονο νερό. "Όχι και τόσο", μου απαντούν. "Το νερό δεν είναι καθαρό σαν το αρτεσιανό. Χρειάζονται φίλτρα για τον καθαρισμό του" . Στην όχθη το ποτάμι δείχνει υπέροχο με φόντο το πράσινο της φύσης . Κοντά δείχνει στον ορίζοντα ο Κίσσαβος στα δεξιά μου. Πολύ νωρίς έβγαλε το λευκό καπέλο του . Διασχίζω κάθετα ένα χωράφι για να βγω πάλι στον αμαξωτό δρόμο. Να προσέχω τα φίδια, με συμβουλεύει ένας άλλος αγρότης από το όχημά του. Δεν βρήκα κανένα. Το νερό που πέφτει από το κανόνι βγάζει όλα τα χρώματα της ίριδας στο φως . Συναντιέμαι με ένα ζευγάρι. Κάθε απόγευμα κάνουν διαδρομή τεσσάρων χιλιομέτρων μέχρι τον βιολογικό καθαρισμό του Δήμου και την επιστροφή . Επιστρέφω. Μακρύς ο δρόμος με τα πόδια ως το Δασοχώρι. Μάγεμα η φύσις κι όνειρο τούτη την περίοδο που θα- λεγε κι ο ποιητής . Οδηγοί κόβουν ταχύτητα για να μην με γεμίσουν σκόνη! Παίρνω το μονοπάτι για την οδό Κοζάνης ανάμεσα από χαμομήλια και άλλα κοντόφυτα . Στο φουλ η εργασία στη φύση. Μέλισσες κουβαλούν τη γύρη στο σπίτι τους και μυρμήγκια βαριά ψίχουλα ψωμιού στη φωλιά τους . Από πόσο μακριά να το έφεραν, άραγε; Για να βγει ο χειμώνας, θέλει δουλειά πολλή.