Απλά μαθηματικά: Πάνω από 100 εκατ. ευρώ μπορεί να λείψουν από τη Θεσσαλία τα Χριστούγεννα

Απλά μαθηματικά: Πάνω από 100 εκατ. ευρώ μπορεί να λείψουν από τη Θεσσαλία τα Χριστούγεννα

Δεν χρειάζονται περίπλοκες οικονομικές αναλύσεις για να αντιληφθεί κανείς τι συμβαίνει φέτος στον θεσσαλικό κάμπο. Αρκούν μερικές απλές πράξεις. Και το αποτέλεσμα είναι ανησυχητικό: η Θεσσαλία κινδυνεύει να φτάσει στα Χριστούγεννα με περισσότερα από 100 εκατομμύρια ευρώ λιγότερα στην τοπική της οικονομία.

Πριν από τρία χρόνια καλλιεργούνταν στη Θεσσαλία περίπου 800.000 στρέμματα βαμβακιού, εκ των οποίων τα 450.000 στην Καρδίτσα. Φέτος, η έκταση περιορίστηκε περίπου στα 500.000 στρέμματα. Τριακόσιες χιλιάδες στρέμματα εγκατέλειψαν τον «λευκό χρυσό» και στράφηκαν στα χειμερινά σιτηρά, σε μια προσπάθεια των παραγωγών να περιορίσουν τη ζημιά από τις καθηλωμένες τιμές του βαμβακιού και το αυξημένο κόστος παραγωγής.

Μόνο που η αλλαγή καλλιέργειας δεν είναι μια απλή υπόθεση. Έχει άμεσο αντίκτυπο στον τζίρο ολόκληρης της περιφερειακής οικονομίας. Με βάση τις εκτιμήσεις που χρησιμοποιούμε, το βαμβάκι αφήνει περίπου 280 ευρώ τζίρο ανά στρέμμα, ενώ το σιτάρι μόλις 120 ευρώ. Η διαφορά είναι περίπου 160 ευρώ ανά στρέμμα. Για 300.000 στρέμματα, μιλάμε για απώλεια της τάξης των 45-48 εκατομμυρίων ευρώ.

Αυτά τα χρήματα δεν λείπουν μόνο από την τσέπη του βαμβακοπαραγωγού. Λείπουν από τον γεωπόνο που πουλάει εφόδια, τον μεταφορέα, το εκκοκκιστήριο, τον μηχανικό που επισκευάζει τα αγροτικά μηχανήματα, τα καταστήματα της Λάρισας, της Καρδίτσας, των Φαρσάλων, του Παλαμά και των δεκάδων χωριών που ζουν από την αγροτική δραστηριότητα. Το χρήμα που δεν παράγεται στο χωράφι δεν κυκλοφορεί ούτε στην αγορά.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, φέτος οι παραγωγοί σιτηρών βρέθηκαν αντιμέτωποι με χαμηλές τιμές και αυξημένο κόστος. Πολλοί σκέφτονται πλέον να μην καλλιεργήσουν καθόλου. Οι εκτιμήσεις στην αγορά κάνουν λόγο ακόμη και για αγρανάπαυση στο 20% των εκτάσεων. Αν από τα περίπου 800.000 στρέμματα της Θεσσαλίας με σιτηρά μείνουν ακαλλιέργητα τα 160.000, τότε, με έναν ενδεικτικό τζίρο 120 ευρώ ανά στρέμμα, χάνονται άλλα 19 εκατομμύρια ευρώ.

Αθροίστε τις απώλειες από τη συρρίκνωση της βαμβακοκαλλιέργειας και την πιθανή αγρανάπαυση και φτάνουμε σε ένα αρνητικό ισοζύγιο ρευστότητας που προσεγγίζει τα 63-67 εκατομμύρια ευρώ. Και δεν έχουμε ακόμη υπολογίσει τις καθυστερήσεις στην καταβολή των αγροτικών ενισχύσεων, ούτε τις συνέπειες από την απώλεια ζωικού κεφαλαίου εξαιτίας της ευλογιάς. Πρόκειται για πρόσθετες απώλειες που επιβαρύνουν παραγωγούς, κτηνοτρόφους και ολόκληρες τοπικές αγορές.

Έτσι εξηγείται γιατί η κρίση στον πρωτογενή τομέα δεν αφορά μόνο τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους. Αφορά τον εμποράκο της γειτονιάς, τον επαγγελματία, τον εργαζόμενο, την αγορά κάθε θεσσαλικής πόλης. Όταν περιορίζεται το εισόδημα της υπαίθρου, περιορίζεται η κατανάλωση παντού. Και όταν η παραγωγή εγκαταλείπει το χωράφι, δεν χάνεται μόνο ένας κύκλος εργασιών. Χάνεται ένα κομμάτι της οικονομικής ζωής της περιοχής.

Αν συνυπολογίσει κανείς όλες αυτές τις πιέσεις, δεν είναι υπερβολή να εκτιμά ότι τα Χριστούγεννα μπορεί να λείπουν πάνω από 100 εκατομμύρια ευρώ από την οικονομία της Θεσσαλίας. Το ακριβές ποσό θα φανεί στην πορεία, αλλά η κατεύθυνση είναι ήδη ορατή.

Το συμπέρασμα είναι απλό: η αγροτική κρίση δεν μένει στα χωράφια. Φτάνει στα μαγαζιά, στα συνεργεία, στις λαϊκές αγορές και στα ταμεία των επιχειρήσεων. Και όσο η πολιτεία αντιμετωπίζει το πρόβλημα με αποσπασματικές πληρωμές και καθυστερημένες ενισχύσεις, ο θεσσαλικός κάμπος χάνει παραγωγή, εισόδημα και προοπτική.

Με τέτοια μαθηματικά, ο Άη Βασίλης φέτος μπορεί να προσπεράσει τον θεσσαλικό κάμπο. Όχι επειδή δεν θα υπάρχουν παιδιά που περιμένουν τα δώρα του, αλλά επειδή θα λείπουν από τα νοικοκυριά τα χρήματα για να τα αγοράσουν.