Κελυφωτό φιστίκι: Το δέντρο της κλιματικής αλλαγής για τον θεσσαλικό κάμπο – Προσοχή στην αλλαγή καλλιέργειας σε ακτινίδια

Ο καθηγητής Δενδροκομίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας Αλέξανδρος Παπαχατζής προκρίνει τις δενδρώδεις καλλιέργειες σε συνθήκες λειψυδρίας, προειδοποιεί για τους κινδύνους από τη στροφή στο ακτινίδιο σε Τύρναβο και Ελασσόνα και αναμένει τα εργαστηριακά ευρήματα για σοβαρές ασθένειες των δέντρων.

Το κελυφωτό φιστίκι μπορεί να αποτελέσει μία από τις πλέον κατάλληλες καλλιέργειες για τον θεσσαλικό κάμπο της κλιματικής αλλαγής, ιδιαίτερα σε περιοχές όπου το νερό άρδευσης γίνεται ολοένα και πιο δυσεύρετο. Αυτό υποστήριξε ο καθηγητής Δενδροκομίας της Γεωπονικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Αλέξανδρος Παπαχατζής, μιλώντας στην εκπομπή «Θεσσαλών Γη», αναδεικνύοντας την ανάγκη οι παραγωγοί να προσαρμόσουν τις επιλογές τους στα νέα κλιματικά δεδομένα.

Ο καθηγητής έστειλε, παράλληλα, προειδοποιητικό μήνυμα προς τους παραγωγούς του Τυρνάβου και της Ελασσόνας που εξετάζουν την εγκατάλειψη παραδοσιακών καλλιεργειών, όπως τα αμύγδαλα, τα καρύδια και τα πυρηνόκαρπα, προκειμένου να στραφούν στο ακτινίδιο. Όπως σημείωσε, μια τέτοια επιλογή μπορεί να αποδειχθεί καταστροφική, εάν δεν ληφθούν σοβαρά υπόψη οι ακραίες καιρικές συνθήκες του χειμώνα, με τον κίνδυνο να είναι ιδιαίτερα αυξημένος για παγετούς στην περιοχή της Ελασσόνας.

Σύμφωνα με τον Αλέξανδρο Παπαχατζή, το μέλλον της δενδροκομίας στη Θεσσαλία βρίσκεται στην επιλογή καλλιεργειών που μπορούν να ανταποκριθούν στις μεταβαλλόμενες συνθήκες και να διατηρήσουν την οικονομική τους βιωσιμότητα. Ενδεικτικά, αναφέρθηκε στις τιμές των κάστανων, αλλά και στην εικόνα της φετινής παραγωγής αμυγδάλων, η οποία, όπως επισήμανε, είναι καλή και από πλευρά τιμής και σοδειάς

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει, κατά τον ίδιο, και η δυνατότητα επέκτασης των δενδρωδών καλλιεργειών στη Δυτική Θεσσαλία, καθώς η σταδιακή μεταβολή του κλίματος προς ηπιότερες συνθήκες μπορεί να δημιουργήσει νέες προοπτικές. Μεταξύ των επιλογών που θα μπορούσαν να εξεταστούν περιλαμβάνονται η ελιά, με ποικιλίες όπως η Αρμπεκίνα σε σύστημα υπέρπυκνης φύτευσης, καθώς και τα αμύγδαλα, τα καρύδια και τα κελυφωτά φιστίκια.

Ωστόσο, η αλλαγή καλλιεργητικού προσανατολισμού δεν μπορεί να γίνεται χωρίς μελέτη των τοπικών συνθηκών, των αναγκών σε νερό, της αντοχής των φυτών στις θερμοκρασίες της περιοχής και των προοπτικών διάθεσης της παραγωγής. Η επιλογή μιας νέας καλλιέργειας απαιτεί προσεκτικό σχεδιασμό, καθώς μια λανθασμένη επένδυση μπορεί να δεσμεύσει τον παραγωγό για χρόνια.

Την ίδια ώρα, προβληματισμό προκαλεί η εμφάνιση ασθενειών που προσβάλλουν τις δενδρώδεις καλλιέργειες, με τον καθηγητή να αναφέρεται στην ξηρή βέργα και στη φόμοψη. Όπως σημείωσε, αναμένει τα αποτελέσματα των εξετάσεων από το Μπενάκειο Φυτοπαθολογικό Ινστιτούτο, προκειμένου να αποσαφηνιστεί η κατάσταση και να διαπιστωθεί εάν υπάρχει, μεταξύ άλλων, παρουσία της ασθένειας της ξυλέλλας στην περιοχή του Δομένικου.

Το μήνυμα από τις επισημάνσεις του καθηγητή είναι ότι η Θεσσαλία χρειάζεται έναν νέο σχεδιασμό για τις δενδρώδεις καλλιέργειες, με βασικά κριτήρια τη διαθεσιμότητα νερού, την αντοχή στις ακραίες θερμοκρασίες και την οικονομική απόδοση. Η κλιματική αλλαγή αναδιαμορφώνει ήδη τις δυνατότητες της αγροτικής παραγωγής και οι αποφάσεις που θα ληφθούν σήμερα ενδέχεται να καθορίσουν την επιβίωση πολλών εκμεταλλεύσεων τα επόμενα χρόνια.