Αχελώος: Η αδράνεια έχει κόστος. Και η Θεσσαλία δεν αντέχει άλλες καθυστερήσεις.

Λεζάντα: Η σήραγγα από Πευκόφυτο με΄χρι Δρακότρυπαπου θα μεταφέρει τα νερά του φράγματος της Συκιάς μέχρι το θεσσαλικό κάμπο, απαιτεί επαναδημοπράτηση για στατική ενίχσυση για να μην καταρρεύσει

Σε ανάρτησή του του χωρικού αντιπεριφερειάρχη Καρδίτσας Κώστα Τέλιου επισημαίνονται τα εξής για τα ημιτελή έργα κεφαλής του Αχελώου:

Το φράγμα της Συκιάς αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα της αδυναμίας της Πολιτείας να ολοκληρώσει και να αξιοποιήσει έργα στα οποία έχουν ήδη επενδυθεί τεράστια ποσά.
Ένα έργο που ξεκίνησε πριν από δεκαετίες, απορρόφησε σημαντικούς πόρους και παραμένει ημιτελές, ενώ θα μπορούσε να συμβάλει στην παραγωγή καθαρής ενέργειας και στην άρδευση του θεσσαλικού κάμπου.
Ενός κάμπου που κάθε καλοκαίρι διψά. Καλλιέργειες κινδυνεύουν, αγροτικά εισοδήματα χάνονται και η βιωσιμότητα της παραγωγής γίνεται ολοένα πιο αβέβαιη.
Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση εγκαινιάζει επενδύσεις σε συστήματα αποθήκευσης ενέργειας με μπαταρίες, ενώ τίθεται σοβαρό ζήτημα προστασίας της γης υψηλής παραγωγικότητας από τέτοιες εγκαταστάσεις.
Πόσες αντιφάσεις μπορεί να αντέξει αυτός ο τόπος;

Από τη μία πλευρά, η Θεσσαλία χρειάζεται επειγόντως νερό για να στηρίξει τους αγρότες, τις καλλιέργειες και την παραγωγή της.
Από την άλλη, ένα έργο που θα μπορούσε να βοηθήσει στην αντιμετώπιση του προβλήματος παραμένει ανολοκλήρωτο, ενώ προχωρούν άλλες ενεργειακές επενδύσεις, ακόμη και σε γη που είναι απαραίτητη για την αγροτική παραγωγή.
Πόσο ακόμη μπορεί μια χώρα να χρηματοδοτεί μεγάλα έργα και στη συνέχεια να τα αφήνει ημιτελή, στερώντας από την κοινωνία τα οφέλη τους;
Για τη Θεσσαλία, που δοκιμάζεται από τη λειψυδρία, η αντιμετώπιση του υδατικού ελλείμματος είναι ζήτημα επιβίωσης της παραγωγής και του τόπου.
Η Ελλάδα μπορεί να επιτύχει και τους δύο στόχους: ενεργειακή ανάπτυξη και στήριξη του πρωτογενούς τομέα.
Αρκεί ο ένας να μην προχωρά εις βάρος του άλλου και κάθε απόφαση να έχει ως γνώμονα το συμφέρον των πολλών.