Ο δρόμος-«καρμανιόλα» Φάρσαλα–Βόλος και η μεγάλη ευκαιρία: ένας νέος άξονας που μπορεί να ενώσει το λιμάνι με τον Ε65

Από τον δρόμο-«καρμανιόλα» των Φαρσάλων και της Μαγνησίας σε έναν σύγχρονο αναπτυξιακό διάδρομο για ολόκληρη τη Θεσσαλία

Υπάρχουν δρόμοι που δεν είναι απλώς δρόμοι. Είναι κομμάτια της καθημερινότητας ενός τόπου, διαδρομές που συνδέουν ανθρώπους, οικογένειες, αγρότες, εργαζόμενους, επαγγελματίες και επισκέπτες. Ο δρόμος Φάρσαλα–Βόλος είναι ένας από αυτούς.

Εδώ και δεκαετίες αποτελεί βασική σύνδεση της Δυτικής Θεσσαλίας με τη Μαγνησία, αλλά ταυτόχρονα παραμένει ένας δρόμος που προκαλεί ανησυχία στους οδηγούς. Οι παρεμβάσεις συντήρησης που έχουν γίνει κατά καιρούς βελτίωσαν επιμέρους σημεία, όμως δεν άλλαξαν τη βασική πραγματικότητα: η περιοχή εξακολουθεί να χρειάζεται έναν σύγχρονο, ασφαλή και λειτουργικό οδικό άξονα.

Και σήμερα, με την ολοκλήρωση του Ε65, ανοίγει ένα παράθυρο ευκαιρίας που δεν υπήρχε με την ίδια ένταση στο παρελθόν.

Η ώρα να αλλάξει ο σχεδιασμός

Ο Ε65 πλέον αποτελεί έναν ολοκληρωμένο σύγχρονο αυτοκινητόδρομο περίπου 182 χιλιομέτρων, συνδέοντας τον ΑΘΕ με την Εγνατία. Η ολοκλήρωσή του αλλάζει τα δεδομένα για τη Δυτική Θεσσαλία και όχι μόνο.

Αυτό που λείπει είναι ο συνδετήριος κρίκος προς τον Βόλο.

Η πρόταση που επανέρχεται δυναμικά στο προσκήνιο προβλέπει έναν νέο άξονα που θα μπορούσε να συνδέσει Βόλο – Αλμυρό – Φάρσαλα – Σοφάδες – Ε65.

Σύμφωνα με πρόσφατο ρεπορτάζ της ΕΡΤ, το τμήμα που θα έπρεπε να κατασκευαστεί για να καλυφθεί αυτό το κενό υπολογίζεται περίπου στα 67 χιλιόμετρα, από την περιοχή του Βελεστίνου έως τον Ε65.

Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη ευκαιρία για τα Φάρσαλα.

Αντί να συνεχίσουμε να συζητούμε απλώς για μπαλώματα στον υφιστάμενο δρόμο Φάρσαλα–Βόλος, μπορούμε να δούμε συνολικά το ζήτημα: να σχεδιαστεί ένας νέος σύγχρονος άξονας, με βασικό κορμό τη σύνδεση της Ανατολικής με τη Δυτική Θεσσαλία.

Από το «καρμανιόλα» σε δρόμο ανάπτυξης

Η ανάγκη δεν είναι μόνο οικονομική. Είναι πρωτίστως θέμα ασφάλειας.

Ο σημερινός δρόμος έχει ιστορία τροχαίων δυστυχημάτων και ατυχημάτων. Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά περιστατικά καταγράφηκε στις 12 Ιανουαρίου 1978, όταν στο 6ο χιλιόμετρο της διαδρομής Φαρσάλων–Μικροθηβών το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαιναν ηθοποιοί εξετράπη της πορείας του λόγω ολισθηρότητας και προσέκρουσε σε στύλο του ΟΤΕ.

Στο αυτοκίνητο επέβαινε και ο σπουδαίος ηθοποιός Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, ο οποίος τραυματίστηκε σοβαρά. Νεκρή ανασύρθηκε η νεαρή ηθοποιός Χάρις Λουκέα, ενώ τραυματίστηκαν επίσης οι ηθοποιοί Πόπη Λάζου και Μίνα Πολίτου.

Για τον Παπαγιαννόπουλο, εκείνο το δυστύχημα δεν ήταν ένα περιστατικό που απλώς πέρασε στην ιστορία. Ο θάνατος της συναδέλφου του τον σημάδεψε βαθιά.

Σχεδόν μισό αιώνα μετά, η αναφορά σε εκείνο το δυστύχημα δεν γίνεται για να φορτίσει συναισθηματικά τη συζήτηση. Γίνεται για να θυμίσει κάτι απλό: η οδική ασφάλεια δεν είναι πολυτέλεια και κανένας δρόμος δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένος επειδή λειτουργεί επί δεκαετίες.

Το καλοκαίρι δείχνει το πρόβλημα

Η ανάγκη για καλύτερη σύνδεση γίνεται ακόμη πιο εμφανής τους θερινούς μήνες.

Κάθε καλοκαίρι χιλιάδες κάτοικοι της Δυτικής Θεσσαλίας και της ευρύτερης περιοχής των Φαρσάλων κατευθύνονται προς τη Μαγνησία. Ο Βόλος, το Πήλιο, οι παραλίες του Παγασητικού, η Νέα Αγχίαλος και οι ακτοπλοϊκές συνδέσεις αποτελούν σημαντικούς προορισμούς για ημερήσιες και πολυήμερες αποδράσεις.

Η κυκλοφορία δεν αφορά μόνο τους κατοίκους του Βόλου ή των Φαρσάλων.

Αφορά έναν ολόκληρο γεωγραφικό χώρο που ουσιαστικά αναζητά την πιο γρήγορη και ασφαλή πρόσβαση από τη Δυτική προς την Ανατολική Θεσσαλία.

Με έναν σύγχρονο δρόμο, η τουριστική κίνηση δεν θα είναι μονόδρομη. Οι κάτοικοι της Δυτικής Θεσσαλίας θα μπορούν να προσεγγίζουν ευκολότερα τη Μαγνησία, αλλά και οι επισκέπτες που φτάνουν στον Βόλο θα αποκτούν πολύ καλύτερη πρόσβαση προς Φάρσαλα, Καρδίτσα, Τρίκαλα και ολόκληρη τη Δυτική Θεσσαλία.

Ο Ε65 έχει ήδη βελτιώσει την προσβασιμότητα σε σημαντικούς τουριστικούς προορισμούς της κεντρικής και δυτικής Ελλάδας. Η σύνδεσή του με τον Βόλο θα μπορούσε να δημιουργήσει έναν νέο τουριστικό διάδρομο Ανατολής–Δύσης.

Και στη μέση βρίσκεται το λιμάνι του Βόλου

Εδώ βρίσκεται ίσως το σημαντικότερο επιχείρημα.

Ο δρόμος δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί μόνο ως «Φάρσαλα–Βόλος».

Το πραγματικό έργο είναι πολύ μεγαλύτερο:

Λιμάνι Βόλου – Αλμυρός – Φάρσαλα – Σοφάδες – Ε65 – Εγνατία – Ηγουμενίτσα.

Ένας τέτοιος άξονας θα μπορούσε να δημιουργήσει έναν οριζόντιο διάδρομο που θα ενώνει την ανατολική πύλη της Θεσσαλίας με τη δυτική πύλη της χώρας (ΣΣ είναι ο πλιότερος "δρόμος του μεταξιού" καθώς συνδέει τη δύση με την Ανατολή με τα δύο λιμ΄-ανια- πύλες της χώρας).. Η συγκεκριμένη προοπτική έχει επανέλθει έντονα στη δημόσια συζήτηση τις τελευταίες ημέρες, ακριβώς επειδή η ολοκλήρωση του Ε65 δημιουργεί πλέον τις προϋποθέσεις για να εξεταστεί σοβαρά η σύνδεση με τον Βόλο.

Για το λιμάνι του Βόλου αυτό σημαίνει δυνητικά καλύτερη πρόσβαση σε ένα μεγάλο τμήμα της ενδοχώρας.

Για τα Φάρσαλα σημαίνει ότι από μια περιοχή που σήμερα βρίσκεται πάνω σε έναν παλιό οδικό άξονα μπορούν να μετατραπούν σε κόμβο ενός νέου διαπεριφερειακού δικτύου.

Για τους Σοφάδες σημαίνει άμεση σύνδεση με τη Μαγνησία.

Και για τη Θεσσαλία συνολικά σημαίνει ένα δίκτυο που ενώνει παραγωγή, εμπόριο, μεταφορές, τουρισμό και λιμενικές υποδομές.

Πόσο θα κοστίσει;

Σήμερα δεν υπάρχει οριστικός επίσημος προϋπολογισμός για το έργο, καθώς δεν έχει κλειδώσει ούτε η τελική χάραξη ούτε το πλήρες τεχνικό αντικείμενο. Η μελέτη σκοπιμότητας που έχει ανατεθεί πρέπει να δώσει ακριβώς αυτά τα στοιχεία: χάραξη, κόστος, οφέλη και χρονοδιάγραμμα.

Επομένως, ένα ποσό που θα παρουσιαζόταν σήμερα ως «το κόστος του δρόμου» θα ήταν παρακινδυνευμένο.

Μπορεί όμως να γίνει αντιληπτό το μέγεθος της επένδυσης: μιλάμε για περίπου 67 χιλιόμετρα νέας οδικής σύνδεσης, με τεχνικά έργα, κόμβους, απαλλοτριώσεις, αντιπλημμυρική προστασία και τις απαιτούμενες παρεμβάσεις ασφαλείας.

Άρα δεν πρόκειται για ένα έργο μερικών δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ. Πρόκειται για έργο εκατοντάδων εκατομμυρίων, εφόσον επιλεγεί λύση υψηλών προδιαγραφών.

Το ακριβές ποσό, όμως, πρέπει να το πει η μελέτη και όχι οι πολιτικές ή δημοσιογραφικές εκτιμήσεις.

Δεν χρειάζεται άλλος ένας δρόμος-μπάλωμα

Το ζητούμενο δεν είναι να κατασκευαστεί απλώς ένας ακόμη δρόμος.

Το ζητούμενο είναι να αποφασιστεί εάν η Θεσσαλία θέλει να αποκτήσει έναν σύγχρονο άξονα που θα λειτουργεί για τις επόμενες δεκαετίες.

Έναν δρόμο που θα εξυπηρετεί τον κάτοικο των Φαρσάλων που θέλει να πάει στον Βόλο.

Τον αγρότη που θέλει να μεταφέρει την παραγωγή του (ειδικά για τα σιτηρά τα λιμάνια του Βόλου και του Αχλαδιού στη Βόρεια Φθιώτιδα είναι οι πύλες για τη μεταφορά τους στα λιμάνια της Ιταλίας που αποτελεί τον κύριο εξαγωγικό προορισμό.

Την επιχείρηση που θέλει πρόσβαση στο λιμάνι.

Τον επισκέπτη από την Καρδίτσα ή τα Τρίκαλα που θέλει να βρεθεί στις παραλίες της Μαγνησίας.

Αλλά και τον επισκέπτη από τη Δυτική Ελλάδα που θα μπορεί, μέσω Ε65 και μιας σύγχρονης σύνδεσης, να φτάσει ευκολότερα στον Βόλο και στο Πήλιο.
Η ευκαιρία είναι τώρα

Η ολοκλήρωση του Ε65 δημιουργεί μια νέα πραγματικότητα. Για πρώτη φορά υπάρχει ένας ολοκληρωμένος σύγχρονος άξονας που φτάνει μέχρι την Εγνατία και μπορεί να αποτελέσει τη βάση για μια νέα σύνδεση με την Ανατολική Θεσσαλία.

Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν χρειάζεται καλύτερος δρόμος Φάρσαλα–Βόλος.

Αυτό το γνωρίζουν εδώ και χρόνια όσοι τον χρησιμοποιούν.

Το ερώτημα είναι αν θα αρκεστούμε σε αποσπασματικές παρεμβάσεις ή αν θα διεκδικήσουμε έναν νέο στρατηγικό άξονα Βόλος–Φάρσαλα–Σοφάδες–Ε65.

Έναν δρόμο που θα ξεκινά από το λιμάνι του Βόλου και θα καταλήγει στην καρδιά της Δυτικής Θεσσαλίας, συνδέοντας την Ανατολή με τη Δύση.

Έναν δρόμο που θα υπηρετεί την ασφάλεια, την οικονομία και τον τουρισμό.

Και ίσως, πάνω απ- όλα, έναν δρόμο που θα κάνει επιτέλους την παλιά διαδρομή Φάρσαλα–Βόλος να ανήκει στην ιστορία.

Γιατί ένας δρόμος που έχει σημαδέψει γενιές οδηγών με ατυχήματα και φόβο δεν πρέπει να περιμένει άλλη μια δεκαετία για να αποκτήσει τη λύση που δικαιούται η περιοχή.

Η Θεσσαλία έχει πλέον τον Ε65. Αυτό που μένει είναι να αποφασίσει αν θα τον φέρει πραγματικά μέχρι τον Βόλο.