Το παράπονο του Φάνη Τραγάκη, παραγωγού βιομηχανικού ροδάκινου βλέποντας φέτος τις... ξερές βέργες

Σε ανάρτησή του ο γνωστός αγρότης, παραγωγός βιομηχανικού ροδάκινου από Γιάννουλη, Φαλάνη, Φάνης Τραγάκης αναφέρεται στη φετινή εικόνα με τις ξερές βέργες (ασθένεια που αναπτύσσεται πλέον στα δέντρα  όλης τη Θεσσαλίας) που ρημάζει τη σοδειά, αλλά και στη διαχρονική απαξίωση της καλλιέργειας:

"Βιομηχανικό ροδάκινο … άδειες βέργες, ξερές βέργες  άδεια δέντρα που απαιτούν τις απαραίτητες όμως φροντίδες με το κόστος  το οποίο έχει φτάσει και ξεπεράσει ακόμη και τα 900 ευρώ το στρεμμα ..

Ένα προϊόν εξολοκλήρου εξαγώγιμο και συγκεκριμένα η χώρα μας καταλαμβάνει την 1η θέση στις εξαγωγές και κατόπιν έρχεται η Κίνα παρόλο που οι ποσότητες εκεί είναι μεγαλύτερες το μεγαλύτερο μέρος τους όμως απορροφάται  από την ίδια την  Κίνα …

Ένα προϊόν το οποίο δε θα έλεγα ότι είναι ξεχασμένο.. ακόμα χειρότερα εγκαταλελειμμένο… στο οποίο ο κύκλος εργασιών ξεπερνά κατά πολύ τα 600 εκατομυρια ευρώ… Είναι η 7η κατά σειρά χρονιά με μειώσεις στην παραγωγή πάνω από 50% χωρίς στήριξη από την πολιτεία …

Αν εξαιρέσουμε την περυσινή ζημιά απο παγετό όπου δόθηκαν κάποιες αποζημιώσεις οι οποίες λόγω του απαρχαιωμένου κανονισμού του ΕΛΓΑ σε καμία περίπτωση δε προσέγγισαν την πραγματική ζημιά… Πέραν αυτού τεράστια ζητήματα προκύπτουν από τα καρτέλ των βιομηχανιών που παραλαμβάνουν το προϊόν στην τιμή που θέλουν και οι πληρωμές γίνονται όποτε μπορούν … χωρίς καμία διαπραγματευτική δυνατότητα  από μεριάς παραγωγών ….

Δεν είναι άδικο είναι ένα έγκλημα … Ένα έγκλημα το οποίο διαπράττεται με τη βοήθεια των εκάστοτε κυβερνήσεων εδώ και πολλές δεκαετίες το οποίο θα οδηγήσει στην κατάρρευση αυτού του κερδοφόρου για τη χώρα μας προϊόντος … Η κερδοφορία για τους παραγωγούς στο συγκεκριμένο προϊόν έχει ξεχαστεί εδώ και πολλές δεκαετίες όταν τότε ακόμη είχαμε την δραχμή … οι τιμές είναι ακριβώς ίδιες … με το κόστος παραγωγής  και κόστος διαβίωσης πολλαπλάσιο…!!!

Οι παραγωγοί βιομηχανικού ροδάκινου …ναι εμείς οι κάτι χιλιάδες ..που φέρουμε πλούτο στη χώρα προσφέρουμε πλούτο στους λίγους βιομήχανους … και περνούμε τα περισσεύματα … έχουμε φτάσει σε σημείο εξαθλίωσης οικονομικής και ψυχολογικής με πάρα πολλές ώρες προσωπικής εργασίας ολόκληρο το χρόνο… Και τεράστια χρέη τα οποία δε φτάνει μια καλή δεκαετία για να ορθοποδήσουμε …

Όλα αυτά τα χρόνια μπαινοβγαίναμε στα υπουργεία και χτυπούσαμε το καμπανάκι καταγγέλλαμε τις εγκληματικές πρακτικές των βιομηχανιών … Κανένα αποτέλεσμα καμία προστασία από πουθενά … Είμαι πλέον πεπεισμένος πως μόνο εμείς οι παραγωγοί μπορούμε να το ανατρέψουμε αρκεί να το θέλουμε … και να είμαστε ενωμένοι….Αν θέλουμε να συνεχίσουμε να γινόμαστε έρμαια των βιομηχανιών ας συνεχίσουμε κανονικά να φορτώνουμε και φέτος τις καρότσες με μπινς …"