Το εργοστάσιο Ζαχάρεως στη Λάρισα που έτρεφε τη μισή πόλη και καταστράφηκε χωρίς λόγο

"Η νεότερη Λάρισα μεγάλωσε και μεγαλώνει δίπλα σε ένα κουφάρι χωρίς να ξέρει τι ήταν αυτό το πράγμα. Για όσους δεν είχαν εμπλοκή, υπάρχει μόνο η ανάμνηση της άσχημης μυρωδιάς όπως περνούσαμε έξω από τα φανάρια του Συκουρίου, αλλά για απίστευτα πολύ κόσμο ήταν κάτι πολύ μεγαλύτερο. Το Εργοστάσιο Ζαχάρεως δεν ήταν ένα απλό εργοστάσιο, ήταν ένας ολόκληρος οικονομικός οργανισμός. Υπήρχαν 550 μόνιμοι εργαζόμενοι, χιλιάδες εποχικοί γύρω από την καμπάνια. και 2.000 έως 4.500 οικογένειες αγροτών που ζούσαν από την καλλιέργεια τεύτλων στον θεσσαλικό κάμπο, καλιεργώντας 100.000 έως 150.000 στρέμματα καλλιεργούνταν κάθε χρόνο. Δεν ήταν όμως μόνο αυτό. Ήταν ένα μεγαθήριο ενός πλέγματος που αποτελούνταν από

-Μεταφορικές εταιρείες

-Μηχανουργεία

-Συνεργεία

-Πρατήρια καυσίμων

-Καφετέριες

-Καταστήματα αγροεφοδίων.

Δεν παρήγαγε μόνο ζάχαρη, όπως πολλοί πιστεύουν

-Παρήγαγε ζάχαρη.

-Παρήγαγε μελάσα.

-Έδινε πούλπα για ζωοτροφές.

-Τα υπολείμματα επέστρεφαν ως λίπασμα.

Μιλάμε για μια ολόκληρη αλυσίδα παραγωγής που σήμερα απλά δεν υπάρχει.

Και το πιο παράλογο;

Πολλοί πρώην εργαζόμενοι ακόμα φωνάζουν ότι ήταν από τις πιο αποδοτικές μονάδες της Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης Α.Ε, κι όμως έκλεισε, όχι επειδή τελείωσε η παραγωγή, ή ήταν ζημιογόνο, αλλά επειδή κάποιοι έτσι το αποφάσισαν. Κι από τότε η Λάρισα απέκτησε ακόμα ένα εγκαταλελειμμένο μνημείο του τι σημαίνει αποβιομηχάνιση.

- Πόσοι θυμάστε τι πραγματικά ήταν η Ζαχάρεως;

- Πόσοι δούλεψαν εκεί ή είχαν δικούς τους ανθρώπους μέσα;"