Χαμηλά ο δείκτης αισιοδοξίας στον κάμπο ενόψει των εαρινών σπορών

 Χαμηλά βρίσκεται ο δείκτης αισιοδοξίας αγροτών και κτηνοτρόφων στη Θεσσαλία το τελευταίο διάστημα καθώς αφενός βρίσκονται χωρίς ρευστότητα, αφετέρου κάνοντας τους υπολογισμούς τους βλέπουν τις επιλογές τους να περιορίζονται , κοινώς δεν βλέπουν καλλιέργεια που να τους αφήνει έστω ένα μεροκάματο, λόγω των χαμηλών εμπορικών τιμών και του αυξημένου κόστους παραγωγής.

 Καθώς μπαίνουμε σε λίγες μέρες στην άνοιξη και παρά το γεγονός ότι ο βροχερός χειμώνας προμηνύει ότι δεν θα υπάρξουν σημαντικά προβλήματα στην άρδευση το καλοκαίρι, όπως πέρυσι κυρίως αλλά και πρόπερσι, αφού οι ταμιευτήρες γεμίζουν, βασικές εαρινές καλλιέργειες, όπως βαμβάκι, καλαμπόκι, βιομηχανική ντομάτα, μηδική , όσπρια, καπνός δεν αφήνουν περιθώρια αισιοδοξίας.

 Η στροφή στα δέντρα έχει κι αυτή τα προβλήματά της καθώς πέρυσι επλήγησαν από παγετό πολλές καλλιέργειες και με εξαίρεση τα φιστίκια Αιγίνης και τα ακτινίδια ίσως και τα αχλάδια κρυστάλλια δεν διαφαίνεται άλλη κερδοφόρα καλλιέργεια. Φυσικά η εγκατάλειψη ετήσιων καλλιεργειών και το πέρασμα σε δενδρώδεις απαιτεί κεφάλια για την κτήση του φυτικού κεφαλαίου και ρευστότητα για μια πενταετία μέχρι αυτά να αρχίσουν αποδίδουν καρπούς, τα οποία δεν υπάρχουν αυτή την περίοδο.

 Σε γενικές γραμμές μιλώντας με αγρότες και γεωπόνους αυτό το διάστημα στη Θεσσαλία διακρίνεις ότι ο αγροτικός τομέας οδηγείται σε αδιέξοδο και απαιτείται μια γενναία στήριξη εδικά για τις αροτραίες ετήσιες καλλιέργειες προκειμένου να μην υπάρξει νέα εγκατάλειψη και ερήμωση των χωριών στον κάμπο.

 Ειδικά με την ευλογιά των αιγοπροβάτων που αφάνισε κοπάδια ιδίως σε πεδινές κοινότητες χάνονται από τα χωριά και οι κτηνοτρόφοι που εξ ανάγκης λόγω της συνεχούς απασχόλησης 365 μέρες το χρόνο αποτελούσαν τους μόνιμους κατοίκους τους.

 Στη Λάρισα φυτρώνουν συνεχώς πολυκατοικίες για να φιλοξενήσουν αγρότες που αστικοποιούνται και εγκαταλείπουν τα χωριά τους πουλώντας ή νοικιάζοντας τη γη για φωτοβολταϊκά ή παίρνοντας κάποια αποζημίωση στα πλημμυρισμένα από τον Daniel κι αυτή η νέα αστικοποίηση δεν προμηνύει θετικές εξελίξεις για την τοπική οικονομία

 Αγροτικά δάνεια έχουν αρχίσει να "κοκκινίζουν" και  γη περνά σε ξένα funds και αυτό οφείλει να προβληματίσει όλους όσους βρίσκονται στα κέντρα λήψης των αποφάσεων για το μέλλον του πιο εύφορου κάμπου της χώρας, του θεσσαλικού...

 Φυσικά ο κάμπος δεν θα σταματήσει να καρπίζει και να προσφέρει τη σοδειά του, οι αγορές κάνουν κύκλους και όποιος κατέχει τη διατροφή σε ένα πλανήτη που συνεχώς αυξάνει πληθυσμιακά έχει αξία...  Το θέμα είναι ποιοι θα  καλλιεργούν τον κάμπο και ποιοι θα απολαμβάνουν τους καρπούς του. Η οργάνωση σε συλλογικά΄σχήματα οι συνέργειες και η χρήση ερευνητικών εργαλείων εκσυγχρονισμού της παραγωγής αποτελούν μονόδρομο και αυτά μπορούν να τα πράξουν κυρίως οι νέοι αγρότες οι οποίοι όμως αρχίζουν να σπανίζουν