Η δημοσιογράφος που αυτοπυρπολήθηκε στην Αθήνα φώναζε πως «δεν είχε ούτε να φάει»!

Πολλοί δημοσιογράφοι στην Ελλάδα πλέον βρίσκονται στα όρια της φτώχειας. Χθες Πέμπτη κατέληξε η γυναίκα που νοσηλευόταν με εγκαύματα από την Τετάρτη . Συνάδελφός της έγραψε ότι η γυναίκα φώναζε πως «δεν είχε ούτε να φάει». Το επάγγελμα πλέον πέρασε σε φάση οικονομικής ασφυξίας και απαξίωσης και οι απειλές είναι ορατές στο κοντινό μέλλον με την ταχύτατη διάδοση της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΑΙ)

• Εκτιμάται ότι περίπου 4.000 δημοσιογράφοι έχασαν τη δουλειά τους την περίοδο 2009–13 λόγω της κρίσης

• Πολλές εφημερίδες και κανάλια διέκοψαν τη λειτουργία τους, ενώ πολλές άλλες καθυστέρησαν ή μη κατέβαλαν καθόλου μισθούς—η κατάσταση στον τηλεοπτικό σταθμό Alter αποτέλεσε χαρακτηριστικό παράδειγμα: εργαζόμενοι απλήρωτοι επί μήνες ζούσαν με επίδομα μόλις 360 € τον μήνα

• Οι δημοσιογράφοι που παρέμειναν στη δουλειά είδαν συχνά τις αποδοχές τους να μειώνονται έως και κατά 40 %

• Πολλά έντυπα και ραδιοτηλεοπτικά μέσα κατακρεουργήθηκαν λόγω λειψών εσόδων από διαφήμιση και δανεισμό, ενώ η ιδιοκτησία του Τύπου συγκεντρώθηκε στα χέρια λίγων ελίτ που συγχρόνως κινήθηκαν σε άλλους οικονομικούς τομείς (ναυτιλία, κατασκευές, ενέργεια).

• Ένα από τα πιο θρυλικά παραδείγματα είναι η έκδοση της "Ελευθεροτυπίας", που έκλεισε το 2014 αφού εργαζόμενοι έμειναν άνεργοι και απλήρωτοι για μήνες

Η  δημοσιογράφος Αύρα Γρηγορίου ήταν η γυναίκα που αυτοπυρπολήθηκε την Τετάρτη 30 Ιουλίου έξω από την Αίγλη Ζαππείου και υπέκυψε τελικά στα  εκτεταμένα εγκαύματα που είχε υποστεί. Παλιότερα εργάστηκε στην Ελευθεροτυπία

Η 68χρονη Αύρα Γρηγορίου λίγο μετά τις 10:00 το πρωί της Τετάρτης αυτοπυρπολήθηκε μπροστά από την Αίγλη Ζαππείου, ωστόσο  οι Εύζωνες της Προεδρικής Φρουράς πραγματοποιούσαν την πρόβα για την καθιερωμένη κάθε Κυριακή επίσημη τελετή αλλαγής στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη κατάφεραν να την κρατήσουν στη ζωή.
Ωστόσο, ένα εικοσιτετράωρο αργότερα, υπέκυψε στο νοσοκομείο.
 Η Αύρα Γρηγορίου είχε εργασθεί επί χρόνια στην Ελευθεροτυπία, στην ΕΡΤ και σε άλλα μέσα ενημέρωσης, ενώ τα τελευταία χρόνια φέρεται να αντιμετώπιζε πολλά προβλήματα.

Ο συνάδελφός της στην Ελευθεροτυπία,  Γιάννης Παντελάκης έγραψε στα social media:

«Λίγο μετά τις 10 το πρωί της περασμένης Τετάρτης, έξω από την Αίγλη του Ζάππειου ακούστηκε μια μικρή φασαρία, περαστικοί αντίκρυσαν μια ψηλή γυναίκα να καίγεται, είχε αυτοπυρποληθεί. Έτρεξαν αστυνομικοί της προεδρικής φρουράς που βρίσκονταν στο σημείο με ένα πυροσβεστήρα στα χέρια, έριξαν στο φλεγόμενο σώμα, η φωτιά έσβησε, η γυναίκα διακομίστηκε σε νοσοκομείο με σοβαρά εγκαύματα, μερικές ώρες αργότερα υπέκυψε στα σοβαρά τραύματα της. Μάρτυρες που βρέθηκαν τυχαία στο σημείο την είχαν ακούσει πριν προσπαθήσει να βάλει τέλος στη ζωή της να λέει ῾῾δεν είχα ούτε να φάω’’.

Πολλά χρόνια πριν σε ένα μεγάλο δημοσιογραφικό συγκρότημα, τα βράδια που η φασαρία ήταν μεγάλη από τις φωνές και την ένταση της δουλειάς για να προλάβουν τις τελευταίες ειδήσεις πριν τυπωθούν τα φύλλα, ένα γλυκό κορίτσι με ξανθά μαλλιά, ευθυτενές παράστημα και με μεγάλα γυαλιά που φώτιζαν περισσότερο το όμορφο πρόσωπο της έμπαινε στα γραφεία και έμοιαζε σαν μια όαση εκείνες τις στιγμές. Χαμογελαστό, έλεγε λίγες λέξεις συνήθως αλλά ήταν αρκετές για να μοιράσει δευτερόλεπτα γαλήνης. Όλοι του έδειχναν σεβασμό, για τη δουλειά του, για αυτό που ήταν. Είχε μια ξεχωριστή αύρα, η Αύρα. Έτσι την έλεγαν, ποιος ξέρει γιατί, δεν την ρώτησα ποτέ.

Πριν λιγότερα χρόνια, συνάντησα εκείνο το γλυκό κορίτσι, γυναίκα πια, τυχαία στο κέντρο της πόλης. Είχα να την δω χρόνια, από τότε που το μεγάλο δημοσιογραφικό συγκρότημα έκλεισε με έναν εντελώς άδοξο τρόπο αφήνοντας μεγάλες πολύ βαθιές πληγές σε εκατοντάδες ανθρώπους. Σε κάποιους περισσότερες. Δεν είχε χάσει ούτε την παροιμιώδη ηρεμία της, ούτε το γλυκό χαμόγελό της που το συμπλήρωναν μερικές ωραίες ρυτίδες, οι γυναίκες όταν αποκτούν ρυτίδες μου μοιάζουν πιο γλυκιές. Είπαμε μερικές λέξεις για τις ζωές μας, για τα παλιά και χαθήκαμε πάλι. Μετά, όταν οι κουβέντες με φίλους έφερναν το όνομά της, στο μυαλό έρχονταν οι εικόνες από το γλυκό ήρεμο πρόσωπο της Αύρας που δουλεύαμε μαζί.

Την επομένη του περιστατικού της αυτοπυρπόλησης στο Ζάππειο, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας επισκέφτηκε τους ανθρώπους της προεδρικής φρουράς για να τους συγχαρεί γιατί εκείνο το πρωί της Τετάρτης προσπάθησαν και έσωσαν την γυναίκα που αυτοπυρπολήθηκε. Ούτε ο ίδιος, ούτε όσοι βρέθηκαν στο περιστατικό δεν έμαθαν ποτέ το όνομα της, ήταν απλά μια γυναίκα 67 ετών που προσπάθησε να βάλει τέλος στη ζωή της φωνάζοντας πριν πως ‘’δεν είχε ούτε να φάει». Ακόμα και αν το γνώριζαν όμως αυτό το όνομα δεν θα τους έλεγε τίποτα, δεν ήταν από αυτά των προβεβλημένων δημοσιογράφων, αυτών που κάνουν μεγάλη φασαρία, από αυτούς που σέβονται οι πολιτικοί και θέλουν να έχουν καλές σχέσεις μαζί τους. Ήταν απλά μια καλή δημοσιογράφος που την έλεγαν Αύρα…»

.