Γιατί οι νέοι γυρίζουν πλέον την πλάτη σε σχολές που οδηγούν στο δημόσιο;

Μια πρώτη πρόχειρη αποτίμηση της ανακοίνωσης των βάσεων εισαγωγής στα ΑΕΙ προχθές είναι ότι οι νέοι σήμερα γυρίζουν την πλάτη στις σχολές που οδηγούν στην πάλαι ποτέ σιγουριά του δημοσίου. Τα τμήματα που οδηγούν στις Ένοπλες δυνάμεις και την εκπαίδευση έμειναν στα αζήτητα, όταν κάποτε ήταν τα πιο περιζήτητα. Το γεγονός βέβαια ότι έμειναν 100 θέσεις κενές σε μαθηματικές σχολές ή στο Φυσικό δεν είναι και η καλύτερη προοπτική για το μέλλον αυτού του τόπου γιατί αυτές οι σχολές εγγυώνται καλή βασική εκπαίδευση για τους νέους -και βασική έρευνα στην οποία υστερούμε ως χώρα- ώστε να στραφούν με ζήλο όπως αποδείχτηκε στις σχολές πληροφορικής, στη Ναυτιλία ή τις τουριστικές σχολές που έγιναν φέτος ανάρπαστες μαζί φυσικά΄με τις Ιατρικές και τη σχολή των Ηλεκτρολόγων Μηχανικών Ηλεκτρονικών Υπολογιστών.

Του Γιάννη Κολλάτου

 Όταν στα 2007 είχαμε ρωτήσει ως "Θεσσαλία τηλεόραση" στη ΔΕΘ τον τότε πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή αν τα 19.000 μόρια για τις παιδαγωγικές ακαδημίες και τις σχολές αστυνομίας, έναντι των 15.000 μορίων των Πολυτεχνικών σχολών για παράδειγμα αποτελούν μια στρέβλωση στο παραγωγικό μοντέλο της χώρας αφού οι νέοι με υψηλές επιδόσεις προτιμούσαν τότε τη σιγουριά του δημοσίου, είχε αποφύγει την ευθεία απάντηση . Αντί να εστιάσει στο παραγωγικό μοντέλο της χώρας που δημιουργούσε ελλείμματα και στο τέλος έφερε μνημόνια και ΔΝΤ, είχε απαντήσει στην αναβάθμιση των παρεχόμενων από τα ΑΕΙ σπουδών για εκπαιδευτικούς και αστυνομικούς.

Γιατί όμως οι νέοι γυρίζουν την πλάτη στις σχολές που οδηγούν στο δημόσιο σήμερα;

 Είναι προφανές ότι με 880 ευρώ πρώτο μισθό κανείς καθηγητής ή δάσκαλος ή στρατιωτικός (με ελαφρώς παραπάνω μισθό αλλά συχνές μεταθέσεις) δεν είναι σε θέση να πάει στην άγονη γραμμή του πρώτου διορισμού και να τα φέρει βόλτα με τα δύο τρίτα του μισθού του να δαπανώνται σε ενοίκια ή μετακινήσεις. Δεν είναι τυχαίο ότι η ΣΜΥ φέτος στα Τρίκαλα έμεινε στα αζήτητα και κινδυνεύει να κλείσει με σημαντικές δυσμενείς επιπτώσεις στην τοπική οικονομία της περιοχής. Ούτε ότι η μόνη σχολή από τα πρώην ΤΕΙ της Λάρισας που είχε ζήτηση είναι αυτή των Ψηφιακών Συστημάτων που υπόσχεται καριέρα στην αναδυόμενη -με καθυστέρηση- αγορά της πληροφορικός και της Τεχνητής Νοημοσύνης  και στην Ελλάδα πόσο μάλλον στο εξωτερικό. Όσο για τις άλλες τετραετούς φοίτησης όπως τα τμήματα Περιβάλλοντος και Ενέργειας  που αντικατέστησαν την πρώην ΣΤΕΦ (ηλεκτρολόγοι, μηχανολόγοι κλπ υπομηχανικοί) κινδυνεύουν επίσης με κλείσιμο αφού δεν προσελκύουν παρά ελάχιστους σπουδαστές μη έχοντας τα επαγγελματικά δικαιώματα ούτε των μηχανικών 5ετούς φοίτησης από τα Πολυτεχνεία ούτε καν των υπομηχανικών 4ετούς φοίτησης από τα πρώην ΤΕΙ. 

Είναι προφανές ότι η έμφαση στις σχολές πληροφορικής, είναι η σύγχρονη τάση για επαγγελματική αποκατάσταση αφού οι νέοι γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα ότι με την Τεχνητή Νοημοσύνη αλλάζει δραματικά το τοπίο στην αγορά εργασίας.

 Θα μπορούσε να πει κανείς ότι η νέα γενιά διορθώνει αυτές τις στρεβλώσεις του παρελθόντος και επιζητά καριέρα στον ιδιωτικό τομέα, σε επαγγέλματα που έχουν σχέση με τη ναυτιλία για παράδειγμα που παραμένει πλουτοπαραγωγική πηγή για τη χώρα (χωρίς όμως να φορολογείται όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά διεθνώς) ή με τον τουρισμό που σύμφωνα με το πολιτικό μα σύστημα αποτελεί τη βαριά βιομηχανία της χώρας...!

 Φευ πολύ καλό για να είναι αληθινό.

Οι νέοι μας, οι περισσότεροι, στο πίσω μέρος του μυαλού τους έχουν τη φυγή στο εξωτερικό με το που θα τελειώσουν τις σπουδές τους. , Έχουν κάνει την έρευνά τους και προτιμούν τις σχολές εκείνες που έχουν καλή επαγγελματική αποκατάσταση στις ευρωπαϊκές χώρες (κατά προτίμηση Γερμανία, Ολλανδία, Μεγάλη Βρετανία, Γαλλία, Βέλγιο, Σουηδία, Ιρλανδία, Δανία, Ελβετία). Υπάρχουν και εκείνοι που γνωρίζουν ότι δεν θα επιστρέψουν ποτέ πίσω στις επαρχιακές πόλεις που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν, εκτός και αν αναλάβουν τη δουλειά του πατέρα το ιατρείο ή το λογιστικό γραφείο για παράδειγμα...

 Για τη Θεσσαλία υπάρχουν οι γεωπόνοι και οι κτηνίατροι που ακόμη επιστρέφουν θεωρώντας ότι ο πρωτογενής τομέας παρά τα απανωτά πλήγματα που δέχτηκε από τις θεομηνίες παραμένει αναπτυξιακός μοχλός  και κύριο γρανάζι αυτού του μοχλού είναι ο θεσσαλικός κάμπος ο πιο εύφορος της χώρας.

 Το ισοζύγιο όμως παραμένει αρνητικό. για τη Θεσσαλία στο ανθρώπινο δυναμικό. Πόσοι επιστήμονες θα επιστρέψουν με το τέλος των σπουδών τους στην Καρδίτσα για παράδειγμα, η στην Ελασσόνα ή τα Φάρσαλα ή ακόμη και στα Τρίκαλα, τη Λάρισα και τον Βόλο;

 Αυτό είναι και το δυστύχημα για την Ελλάδα, ότι δεν υπάρχει δηλαδή σχέδιο για την περιφερειακή της ανάπτυξη και την ανασυγκρότηση της παραγωγικής της βάσης, δεν υπάρχει αφήγημα από το πολιτικό μα σύστημα και όραμα για το ποια Ελλάδα θέλουμε 

Υ.Γ. Μια από τις τελευταίες στρεβλώσεις του μοντέλου εκείνου που οδήγησε στη χρεοκοπία τη χώρα είναι το γεγονός ότι οι συντάξεις του δημοσίου παραμένουν κατά 40% υψηλότερες από τις αντίστοιχες του ιδιωτικού τομέα