Λαός που είναι… «μαλωμένος με τη λογική»

Λαός που είναι… «μαλωμένος με τη λογική»

Σε αυτή τη χώρα μας λείπει η συνεννόηση, έχουμε αδυναμία επικοινωνίας, έχουμε έναν υπέρμετρο εγωισμό και αδυνατούμε να δεχτούμε την γνώμη του άλλου αν αυτή διαφωνεί με τη δική μας κοσμοθεώρηση.
 Θεωρούμε τους εαυτούς μας αυθεντία και ότι όλοι οι υπόλοιποι έχουν λάθος. Κοινώς συμπεριφερόμαστε σαν εκείνον που πηγαίνει ανάποδα στην Εθνική οδό και όταν τον ειδοποιούν τηλεφωνικά «προσοχή υπάρχει ένας τρελός που οδηγεί ανάποδα» απαντά «τι ένας, είναι εκατοντάδες»!
Μας λείπει η κουλτούρα της συνεργασίας για την επίτευξη ενός στόχου και συμπεριφερόμαστε σαν τους «Νεάντερνταλ» που εξαφανίστηκαν ως είδος παρότι ήταν πιο ρωμαλέοι από τους “Homo Sapiens” γιατί οι τελευταίοι ανέπτυξαν την επικοινωνία και τη γλώσσα και έδρασαν ομαδικά για την εξόντωση των πρώτων κατά μόνας. Κοινώς είμαστε ένα απολίθωμα της εξελικτικής βιολογίας και κινδυνεύουμε οι «Ελληνάρες» να καταστούμε είδος υπό εξαφάνιση…

 Αρνηθήκαμε να συνεννοηθούμε για το μνημόνιο αναπτύξαμε θεωρίες συνωμοσίας την ώρα που Ιρλανδοί , Πορτογάλοι και Κύπριοι επέβαλαν τους δικούς τους κανόνες και αποδέχτηκαν ένα και μοναδικό μνημόνιο.    Το αποτέλεσμα εμείς να έχουμε τρία που διέλυσαν την παραγωγική βάση της χώρας εξαθλίωσαν οικονομικά την κοινωνία και είχαμε μαζική φυγή των νέων και των «λαμπρών μυαλών» στο εξωτερικό. 

Η Ιρλανδία  ήταν η χώρα που υπέγραψε μνημόνιο αμέσως μετά την Ελλάδα κι ενώ συνέβη αυτό  κατέχει πλέον το μεγαλύτερο κατά κεφαλήν εισόδημα στην Ε.Ε., ενώ η Ελλάδα ένα από τα μικρότερα στην Ευρώπη των 27 (ξεπερνά μόνο τη Βουλγαρία)
Αυτή μας η αδυναμία να  κατανοήσουμε την πραγματικότητα έχει λειτουργήσει διαλυτικά στη χώρα, όπου επικρατεί ένας άκρατος κυνισμός στους κρατούντες και τις πολιτικές ελίτ κι ένας πεσιμισμός στους πολίτες που  παρακολουθούν  με απάθεια τις εξελίξεις . Μόνη αναλαμπή οι χθεσινές μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις σε όλη τη χώρα για τα Τέμπη …

Βέβαια μεγάλες συγκεντρώσεις είχαμε  στο Σύνταγμα με την έλευση του ΔΝΤ και την επιβολή των μνημονίων αλλά τελικά αυτές εξέθρεψαν μια καταστροφική συνωμοσιολογία κι έναν άκρατο λαϊκισμό που έφερε στην "καμπούρα μας" ακόμη πιο επαχθείς όρους κι ένα υπερταμείο που θα ξεπουλά περιουσιακά μας στοιχεία μέχρι το 2060!

 Η παραγωγική δραστηριότητα της χώρας κινδυνεύει να διαλυθεί εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής, το νερό πλέον γίνεται το πολυτιμότερο αγαθό στον πλανήτη, τις κατακλυσμιαίες πλημμύρες στη Θεσσαλία τις διαδέχονται οι ξηρασίες και η ανομβρία κι εμείς ακόμη δεν έχουμε καθίσει να κάνουμε τα αυτονόητα να συνεννοηθούν οι πολιτικές δυνάμεις σε μια εθνική πολιτική για το νερό για λόγους εθνικής επιβίωσης. 
Στην Ινδία και στην Πορτογαλία πριν από δύο δεκαετίες πολιτικά κόμματα και ανώτεροι  δικαστές κάθισαν σε ένα τραπέζι και συμφώνησαν σε μια πολιτική δημιουργίας υδροηλεκτρικών έργων και φραγμάτων χωρίς να γίνονται προσφυγές, έτσι ώστε να αντιμετωπίσουν τη διαφαινόμενη τότε λειψυδρία και το επέτυχαν. Μάλιστα η Πορτογαλία εξάγει ρεύμα από τα υδροηλεκτρικά της έργα σε όλη την Ιβηρική.
 Στην ευαίσθητη περί τα περιβαλλοντικά ζητήματα  Νορβηγία αποφάσισαν για το άνοιγμα προστατευόμενων ποταμών σε υδροηλεκτρικούς σταθμούς, προκαλώντας μανία από ομάδες προστασίας που φοβούνται για την τύχη των ψαριών και άλλων άγριων ζώων.
    Το νομοσχέδιο επιτρέπει την κατασκευή σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας μεγαλύτερων από 1MW σε προστατευόμενες πλωτές οδούς εάν το κοινωνικό όφελος είναι «σημαντικό» και οι περιβαλλοντικές συνέπειες «αποδεκτές».
Το νορβηγικό ηλεκτρικό δίκτυο είναι μεταξύ των καθαρότερων στον πλανήτη – αποτέλεσμα των υδροηλεκτρικών φράξεων του – και η χώρα είναι ένας καθαρός εξαγωγέας ηλεκτρικού ρεύματος που απολαμβάνει εδώ και καιρό φθηνούς λογαριασμούς.

Κι ενώ συμβαίνουν όλα αυτά στον υπόλοιπο κόσμο εμείς ακόμη δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε για το αυτονόητο: Να συζητήσουμε στη Βουλή το θέμα της μεταφοράς νερού από τον Αχελώο προς τη Θεσσαλική πεδιάδα για τη διατήρηση της φέρουσας παραγωγικής της ικανότητας και την περιβαλλοντική της ισορροπία καθώς κινδυνεύει με ερημοποίηση. 
Αδυνατούμε να συμφωνήσουμε για την παραγωγή «πράσινης καθαρής ενέργειας» και οδηγούμε στην απαξίωση δημόσιες επενδύσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, λόγω ιδεοληψιών και αγκυλώσεων παρωχημένων δεκαετιών.
 Κοινώς είμαστε «μαλωμένοι με τη λογική» και ακροβατούμε επικίνδυνα στις ατραπούς του παραλόγου ανακυκλώνοντας τα ίδια αδιέξοδα που μας έφεραν στη σημερινή μίζερη κατάσταση ως χώρα