Ένας δύσκολος παγερός και... άνυδρος χειμώνας έρχεται στον κάμπο

Ένας δύσκολος παγερός και... άνυδρος χειμώνας έρχεται στον κάμπο...

Ενώπιον ενός δύσκολου χειμώνα εισέρχεται η τοπική οικονομία με την «αναβροχιά» να έρχεται να συμπληρώσει το καταστροφικό έργο που συντελέστηκε στον πρωτογενή τομέα από πέρυσι το φθινόπωρο με τη θεομηνία «Daniel» και συνεχίστηκε φέτος με την πρωτοφανή ανομβρία και τους παρατεταμένους καύσωνες.
Χαμηλές εμπορικές τιμές και χαμηλές σοδειές λόγω των ανάποδων καιρικών συνθηκών και συμφωνίες για ανάπτυξη μεγάλων θερμοκηπίων που θα δεσμεύουν όμως και ηλεκτρικό χώρο για νέα φωτοβολταϊκά πάρκα στο θεσσαλικό κάμπο προβληματίζουν τους παραγωγούς. Γράφαμε και σε προηγούμενο σημείωμά μας ότι στον κάμπο «ευδοκιμούν» θεωρίες συνωμοσίας το τελευταίο διάστημα ότι αντί η Θεσσαλία να αποτελεί το «περιβόλι της Ευρώπης» η τάση των ισχυρών οικονομικά λόμπι ξένων και εγχώριων είναι να μετατραπεί σε «μπαταρία της Ευρώπης».
 Και όλα αυτά ενώ η κλιματική αλλαγή καταστρέφει αγροτικές οικονομίες, ανατρέπει οικογενειακούς προγραμματισμούς στην ύπαιθρο και επιτείνει την αστυφιλία και τις τάσεις φυγής από τα ερημωμένα από τις ξεραμένες λάσπες χωριά του πολύπαθου κάμπου. Η κτηνοτροφία κινδυνεύει με αφανισμό από τα απανωτά πλήγματα των πλημμυρών, της πανώλης και της ευλογιάς απότοκα σύμφωνα με τους ειδικούς της κλιματικής αλλαγής..

 Ήδη το πρώτο πλήγμα από την πρωτοφανή ανομβρία του τελευταίου διμήνου  ήρθε για  τους καλλιεργητές ελαιοκράμβης που έσπειραν στις αρχές του μήνα και βλέπουν πλέον τους κόπους τους και τα έξοδά τους να «πηγαίνουν στο βρόντο» καθώς ξεράθηκαν οι σπόροι. 
Ακολουθεί ένα ακόμη δεκαπενθήμερο χωρίς βροχές εκτιμούν οι μετεωρολόγοι και πλέον προβληματίζονται και όσοι ετοιμάζονται για τη σπορά των χειμερινών σιτηρών σε μια άνυδρη γη που αδυνατεί να υποδεχτεί σε πρώτη φάση το αλέτρι και στη συνέχεια το σπόρο που απαιτεί βροχές για να βλαστήσει
 Η αγροτική οικονομία πλέον πνέει τα λοίσθια και οι παραγωγοί στο μεσογειακό νότο δοκιμάζονται και από την κλιματική αλλαγή και από τις ρήτρες της «πράσινης συμφωνίας» της νέας ΚΑΠ, αλλά και τις διακρατικές εμπορικές συμφωνίες του διευθυντηρίου των Βρυξελλών που θέλουν να περιορίσουν την αγροτική παραγωγή με συνεχείς περιορισμούς και συνάμα να αυξήσουν τις εισαγωγές προϊόντων από χώρες του τρίτου κόσμου, αμφιβόλου ποιότητας και ασφάλειας. Η συμφωνία Mercosure με τις χώρες της λατινικής Αμερικής σε αυτό κατατείνει, ενώ στη γειτονική Ιταλία ξεσηκώνονται οι αγρότες για τις αθρόες εισαγωγές κινεζικής ντομάτας.

Η Ευρώπη δείχνει να μην έχει σχέδιο για την διατροφική της αυτάρκεια, ενώ η χώρα παρακολουθεί όπως πάντα ουραγός τις εξελίξεις αδυνατώντας να σχεδιάσει το δικό της μοντέλο παραγωγικής ανασυγκρότησης που θα  απαντά στις σύγχρονες προκλήσεις και θα βρίσκει μια ισορροπία ανάμεσα στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας και στην παραγωγή τροφίμων.

Με αυτά και με αυτά οι καταναλωτές εξακολουθούν αν βαρυγκωμούν για την κατακόρυφη αύξηση στις τιμές των τροφίμων λόγω της αδυναμίας προσφοράς από τα πλήγματα που δέχεται διαρκώς η αγροτική παραγωγή και οι αγρότες εγκαταλείπουν την ύπαιθρο. Οι νέοι συνωστίζονται στα μεγάλα αστικά κέντρα κάνοντας δουλειές του ποδαριού για να επιβιώσουν, η γη απαξιώνεται και μένει ακαλλιέργητη και έρχεται πλέον η κοινωνική, οικονομική και πληθυσμιακή κατάρρευση…
Ένας δύσκολος παγερός και άνυδρος χειμώνας έρχεται στον κάμπο