Ηλ. Ελευθεροχωρινός στη Θεσσαλία TV: Η νέα ΚΑΠ οδηγεί σε διατροφική ανασφάλεια την Ευρώπη (video)

Ηλίας Ελευθεροχωρινός: Η νέα ΚΑΠ οδηγεί σε διατροφική ανασφάλεια την Ευρώπη

Μεγάλοι χαμένοι από την εφαρμογή της νέας ΚΑΠ από την 1η Ιανουαρίου του 2023, είναι οι αγρότες του Μεσογειακού νότου, ενώ ο κίνδυνος να χαθούν σημαντικές καλλιέργειες για τη χώρα μας, όπως βαμβάκι, καλαμπόκι, μηλοειδή, ελιά και αμπέλι, από την εφαρμογή του «Green Deal» της λεγόμενης «Πράσινης Συμφωνίας» που εισηγείται τον περιορισμό των δραστικών σε εντομοκτόνα και ζιζανιοκτόνα κατά 50%, είναι κάτι παραπάνω από ορατός. 

 Τα παραπάνω υποστήριξε μιλώντας στην εκπομπή «Θεσσαλών ΓΗ» ο ομότιμος καθηγητής Γεωπονικής του ΑΠΘ Ηλίας Ελευθεροχωρινός. Ο καθηγητής αναρωτήθηκε πως εξυπηρετείται ο στόχος της νέας ΚΑΠ για ασφαλή τρόφιμα και διατροφική επάρκεια στην Ευρώπη, όταν πέρα από τη μείωση δραστικών ουσιών καταπολέμησης των εχθρών των καλλιεργειών, υπάρχει η πρόβλεψη και για τη μείωση των λιπασμάτων κατά 20%, ενώ έχουμε και δραστικές περικοπές στις επιδοτήσεις σε ότι αφορά την ενιαία ενίσχυση (το «τσεκ»).

«Το 2050 ο πληθυσμός της γης σύμφωνα με μετριοπαθείς προβλέψεις θα είναι 10 δισεκατομμύρια, από τα 7,5 δις σήμερα. Αυτό σημαίνει ότι θα έχουμε λιγότερη αγροτική γη να καλλιεργήσουμε , αφού η αύξηση του πληθυσμού σημαίνει ακόμη μεγαλύτερη αστικοποίηση, ενώ θα πρέπει να θρέψουμε επιπλέον 2,5 δις ανθρώπους. Η επισιτιστική ανασφάλεια λοιπόν είναι πιθανό να μας οδηγήσει σε λύσεις όπως τα μεταλλαγμένα και οι κυτταρικές καλλιέργειες, ή το συνθετικό κρέας, το οποίο ήδη αρχίζει να εμφανίζεται στις ΗΠΑ και ήδη εταιρείες που προσφέρουν συνθετικό κοτόπουλο ή χοιρινό έχουν εισαχθεί στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης» σημείωσε ο κ. Ελευθεροχωρινός.
Παράλληλα ο καθηγητής ανέφερε πως οι μειώσεις δραστικών αφορούν κυρίως ζιζανιοκτόνα και εντομοκτόνα, άρα καλλιέργειες του μεσογειακού νότου και όχι μυκητοκτόνα που σχετίζονται με καλλιέργειες των βορείων χωρών και αυτό δείχνει ότι ο στόχος δεν είναι τα πιο ασφαλές περιβάλλον και η κλιματική ουδετερότητα, καθώς υπερισχύουν οικονομικές σκοπιμότητες από το λεγόμενο βιομηχανικό λόμπι των Βορείων της Ευρώπης. Αυτό φυσικά αποδεικνύεται από το γεγονός ότι για να αντιμετωπιστεί η ενεργειακή κρίση λόγω του πολέμου στην Ουκρανία οι «Πράσινοι» της Γερμανίας που συμμετέχουν στην κυβέρνηση Σολτς δέχτηκαν και τους λιγνίτες και τα πυρηνικά, ενώ η αυστηρότητα εξαντλήθηκε στη γεωργία με αποτέλεσμα να έχουμε διαμαρτυρίες αγροτών σε όλη την Ευρώπη.

 «Επίσης η προοπτική επέκτασης των βιολογικών στο 25% της καλλιεργούμενης έκτασης στην Ευρώπη δεν εξυπηρετεί το σκοπό της διατροφικής αυτάρκειας, ούτε καν το λεγόμενο “from farm to fork”δηλαδή την διατροφική ασφάλεια των καταναλωτών, αφού η ολοκληρωμένη διαχείριση αποδεδειγμένα εξυπηρετεί και τους δύο αυτούς σκοπούς» κατέληξε ο κ. Ελευθεροχωρινός σημειώνοντας ότι :
«Υπάρχει μία προτεσταντική ηθική ότι το βιολογικό είναι και πιο ασφαλές, αλλά αυτό είναι λανθασμένη αντίληψη. Αντίθετα επέκταση των βιολογικών σημαίνει ακόμη μικρότερες παραγωγές, ακόμη πιο ακριβά τρόφιμα άρα στο τέλος αθρόες εισαγωγές τροφίμων , αμφιλεγόμενης υγιεινής και ποιότητας από τρίτες χώρες». 
Αξίζει να τονιστεί πως στη γειτονική Ιταλία όταν επιχείρησαν να καταπολεμήσουν με βιολογικά σκευάσματα το μύκητα της ακτινιδιάς, έριξαν τόσους τόνους χαλκό στα δέντρα, που στο τέλος το έδαφος έγινε τοξικό και έχασαν την καλλιέργεια, γιατί «με γαλαζόπετρα και χαλκό δεν καταπολεμάς εχθρούς όπως π.χ το πράσινο ή το ρόδινο σκουλήκι στο βαμβάκι, αντίθετα οδηγείς στην εγκατάλειψη αυτής της δυναμικής καλλιέργειας», ανέφερε ενδεικτικά ο κ. Ελευθεροχωρινός

Σε γενικές γραμμές θα λέγαμε ότι η νέα ΚΑΠ έρχεται να δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα από αυτά που υποτίθεται ότι θα επιλύσει, καθώς ούτε στην προστασία του πλανήτη από την υπερθέρμανση  θα συνεισφέρει, αφού η εγκατάλειψη της γεωργίας, θα αποψιλώσει δενδρώδεις καλλιέργειες, αλλά και ετήσιες που συμβάλλουν μέσω της φωτοσύνθεσης στη δέσμευση τεράστιων ποσοτήτων διοξειδίου του άνθρακα, αλλά και στη δέσμευση διοξειδίων άνθρακα και  αζώτου στο έδαφος (ανθρακοδεσμευτική γεωργία). 
Το μόνο που μπορεί κανείς να προβλέψει είναι ότι θα μειωθεί κι άλλο ο αγροτικός πληθυσμός ιδίως στο μεσογειακό νότο, ενώ οι εισαγωγές τροφίμων από χώρες του τρίτου κόσμου πέρα από την εξυπηρέτηση βιομηχανικών χωρών, θα έχει και ένα αποτύπωμα άνθρακα αρνητικό λόγω της μεταφοράς τους από την άλλη άκρη της γης. Και φυσικά ο τελικός στόχος μπορεί να είναι να «πέσει» και το τελευταίο προπύργιο απαγόρευσης της καλλιέργειας γενετικά τροποποιημένων σπόρων, που είναι η Ευρώπη και να ανοίξει ο δρόμος για τον έλεγχο των σπόρων της γης από τις ελάχιστες πολυεθνικές της βιοτεχνολογίας…