"Σε περιδίνηση η χώρα με την ενεργειακή κρίση, σε αδράνεια το πολιτικό σύστημα

Έρχεται δύσκολος χειμώνας για όλη την Ευρώπη, πολύ δε περισσότερο για την Ελλάδα καθώς η πανδημία δεν λέει να κοπάσει ούτε ο πόλεμος στην Ουκρανία, ενώ η τριπλή κρίση ενεργειακή, επισιτιστική-διατροφική, οικονομική, απειλεί να ανατρέψει με βίαιο τρόπο την καθημερινότητά μας. Επιχειρήσεις αδυνατούν να τα βγάλουν πέρα σε ολόκληρη τη χώρα, πολύ δε περισσότερο στην Καρδίτσα που δεν έχει ακόμη «ξεπλύνει τη λάσπη του Ιανού»… Νοικοκυριά βρίσκονται σε απόγνωση, ένας στους δύο Έλληνες δεν θα τα καταφέρει φέτος να πάει διακοπές και θα περιμένουμε από την αύξηση του τουρισμού να δημιουργηθεί δημοσιονομικός χώρος για να δοθεί κανένα νέο επίδομα, να «μπαλώσει τρύπες».

Στο πλαίσιο αυτό είναι αναγκαίο για τη χώρα να βρει λύσεις με τις δικές της δυνάμεις, καθώς οι οικονομικοί αναλυτές μιλούν για μία ύφεση που θα διαρκέσει χρόνια και θα πλήξει κυρίως εκείνες τις χώρες που δεν έχουν ιδιοπαραγωγή τροφίμων, ενέργειας και βασικών καταναλωτικών αγαθών και βασίζουν την επιβίωσή τους στις εισαγωγές με δανεικά…

Καθώς η Ευρωπαϊκή ήπειρος λοιπόν μπαίνει σε μια περιδίνηση με την ενεργειακή κρίση, από το κλείσιμο της στρόφιγγας στο ρωσικό αέριο, είναι προφανές ότι το αφήγημα του πρωθυπουργού από πέρυσι το φθινόπωρο «ο Αχελώος έχει νομικά και τεχνικά προβλήματα» δεν μπορεί να αντέξει σε βάθος χρόνου. Καθώς τα νοικοκυριά θα πλήττονται από ενεργειακή φτώχεια και οι αγρότες στο θεσσαλικό κάμπο θα πιέζουν για λύσεις στο κόστος παραγωγής, πρέπει κάποια στιγμή να «σπάσουν αυγά». Μόνο με επικοινωνιακή συγκάλυψη δεν θα φτάσει στις εκλογές του ερχόμενο Μάιου η κυβέρνηση , χωρίς να έχουν ληφθεί σοβαρές αποφάσεις για το μέλλον αυτού του έργου. Και οι Θεσσαλοί θα γίνονται πιεστικότεροι και οι Έλληνες πολίτες θα αναρωτιούνται γιατί δεν λαμβάνονται μέτρα για να θωρακιστεί η χώρα με ενεργειακή και διατροφική αυτάρκεια.

Τα όποια συμφέροντα θέλουν να λησμονηθεί το έργο που θα δώσει λύσεις στην ενεργειακή και διατροφική αυτάρκεια σε ολόκληρη τη χώρα, όσο ισχυρά κι αν είναι θα κάνουν πίσω…
Και επειδή κλιματική κρίση δεν αστειεύεται πιθανόν να δρομολογηθούν – και αυτό θα είναι το χειρότερο σενάριο- λύσεις κάτω από την πίεση συμφορών. Μακάρι να μη φτάσουμε σε αυτό το σημείο.. .Φυσικά μέρος αυτών των καταστροφών θα μπορούσε να αποφευχθεί αν ξεκινούσε με ΣΔΙΤ όπως και στην περίπτωση του φράγματος του Ενιπέα, η κατασκευή του φράγματος Μουζακίου, για να τιθασευτεί η μανία των φυσικών ροών σε περίπτωση κατακλυσμιαίας βροχής στην Αργιθέα, όπως συνέβη και με τον Ιανό. Και εννοείται ότι το έργο πέρα από αντιπλημμυρικό είναι και έργο παραγωγής «πράσινης ενέργειας» με υδροηλεκτρικό σταθμό και ενίσχυσης της ροής του Πηνειού που στερεύει κάθε καλοκαίρι (άρα εξόχως περιβαλλοντικό) και ενίσχυσης της άρδευσης σε έναν κάμπο, όπου δεν περισσεύουν επιφανειακά νερά. Η λύση του μεσαίου φράγματος είναι εφικτή με κάποιες απαλλοτριώσεις και θα πρέπει επιτέλους να πιέσουν και οι τοπικοί βουλευτές και ο υπουργός προς την κατεύθυνση της ένταξής του στα έργα του Ταμείου ανάκαμψης. ’Άλλοθι δεν υπάρχουν, όπως η έλλειψη μελέτης αφού θα δημοπρατηθεί μέσω ΣΔΙΤ με το σύστημα μελέτη- κατασκευή (ή αλλιώς «με το κλειδί στο χέρι») ούτε ότι δεν πρόκειται να έχουμε ξανά τη «θεομηνία του αιώνα» γιατί η κλιματική κρίση μας έχει αποδείξει τα τελευταία τρία χρόναι ότι είναι φαινόμενο δυναμικό, επαναλαμβανόμενο και επιταχυνόμενο…

Και είναι προφανές ότι και το πολιτικό σύστημα της χώρας πρέπει να σοβαρευτεί και να μη μετρά μόνο ψήφους στις όποιες πράξεις ή το χειρότερο στην αδράνειά του.. Δεν μπορεί η Ευρώπη να κατασκευάζει με 9 δις ευρώ το υψηλότερο φράγμα του κόσμου στο Τατζικιστάν για την απεξάρτηση της Ασίας από το ρωσικό φυσικό αέριο και στην Ελλάδα να τα περιμένουμε όλα από το πανάκριβο LNG που μεταφέρουν τα τάνκερ των Ελλήνων εφοπλιστών ή από την εισαγωγή ρεύματος από πυρηνικό εργοστάσιο στη Βουλγαρία και να το παίζουμε οικολόγοι του twitter… Με τα κουπόνια του energy pass και του fuell pass δεν λύνεται το προβλημάτων ελληνικών νοικοκυριών και των επιχειρήσεων, ούτε με την αλλαγή των κλιματιστικών. Ο Μάο είχε πει πως καλύτερα αντί να ταΐζεις ένα ψάρι καθημερινά σε ένα Κινέζο να του δώσεις ένα καλάμι να μάθει να ψαρεύει. Και η πολιτική μας ελίτ αντί να ψαρεύει ψήφους , ας αποφασίσει να ασχοληθεί σοβαρά με την δημιουργία ενός εθνικού σχεδίου για την παραγωγική ανασυγκρότηση της πατρίδας μας, αλλιώς μας περιμένουν πολλοί «δύσκολοι χειμώνες» και όσο κι αν τα καλοκαίρια βγαίνουμε για λίγο στο ξέφωτο με τον τουρισμό, σε καμιά σοβαρή χώρα δεν μπορεί να είναι ο τουρισμός που είναι εποχικός «η βαριά βιομηχανία» της. Το εμπορικό έλλειμμα στο ισοζύγιο εισαγωγών – εξαγωγών διογκώθηκε το Μάιο στο 84%. Πάλι με δανεικά και επαιτεία θα ζήσει η χώρα;