Χωρίς εθνικό σχέδιο για τη διατροφική και ενεργειακή κρίση η Ελλάδα

Η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή ενεργειακή και διατροφική κρίση , όπως όλη η υφήλιος και θα ανέμενε κανείς, να έχει ήδη εκπονηθεί ένα εθνικό σχέδιο για την αντιμετώπισή της, αντί των συνεχών έκτακτων κυβερνητικών συσκέψεων που δεν προσθέτουν κάτι επί της ουσίας πέρα από την επικοινωνία.

Τα εργαλεία που διαθέτει είναι συγκεκριμένα , τα 70 και πλέον δις ευρώ του ταμείου Ανάκαμψης, από τα οποία όμως βλέπουμε πως μόνο ένα μικρό μέρος κατευθύνεται για τον εκσυγχρονισμό και την ενίσχυση της πρωτογενούς παραγωγής. Δεν κατανοούν οι παράγοντες του οικονομικού επιτελείου πως κάθε ευρώ που δίνεται για έργα στον πρωτογενή τομέα διασφαλίζει στη χώρα, διατροφική αυτάρκεια, μειώνει την ψαλίδα τους ελλείμματος στο εμπορικό ισοζύγιο και επιπλέον προσθέτει άμεσα πόρους στα κρατικά ταμεία. Αντί των 200 ευρώ που δόθηκαν ως «μπόνους» χωρίς κανένα έλεγχο, ή των πενιχρών επιδομάτων τύπου «fuel pass» τα χρήματα αυτά αν είχαν δοθεί άμεσα στην αγροτική παραγωγή ΤΩΡΑ και όχι το φθινόπωρο για παράδειγμα για το αγροτικό πετρέλαιο, αφού τώρα οργώνουν και σπέρνουν οι αγρότες τις εαρινές καλλιέργειες, θα παραγόταν εθνικός πλούτος μέρος του οποίου με μεγάλο πολλαπλασιαστή θα επέστρεφε στα κρατικά ταμεία. Την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές ακόμη ανέμενε το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης να δώσει την έγκριση το υπουργείο Οικονομικών για τη χορήγηση μόλις 26 εκατομμύριων ευρώ για την ενίσχυση των αγροτών για την αγορά λιπα;σμάτων, ενώ ήδη η λίπανση των χωραφιών έχει ολοκληρωθεί...

Η κυβέρνηση και ιδιαίτερα το επιτελείο του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης δείχνουν να μην κατανοούν την ανάγκη να εκπονηθεί τώρα που υπάρχει παγκόσμια διατροφική κρίση ένα εθνικό σχέδιο για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Κάνοντας απλές κινήσεις θα έπρεπε να έχει ήδη προβεί στις παρακάτω ενέργειες:
1ον Να ενθαρρύνει τις διπλές (επίσπορες) καλλιέργειες κτηνοτροφικών ψυχανθών, όπως για παράδειγμα της σόγιας, για να καλύψει και με ζωοτροφές τους κτηνοτρόφους, αλλά και για να έχουν ένα επιπλέον εισόδημα οι αγρότες. Η σόγια αυτή την περίοδο έφτασε στα 60 με 70 λεπτά το κιλό…
2ον Να έχει υπάρξει επίσημη ενημέρωση από το υπουργείο ότι το 10% των γαιών που οδηγούνται σε αγρανάπαυση, φέτος μπορούν να καλλιεργηθούν με κτηνοτροφικά ψυχανθή που δεν θέλουν άζωτο, άρα ακριβό λίπασμα , χωρίς να χάνουν την επιδότηση από τις δεσμεύσεις της ΚΑΠ, αφού αυτό αποτελεί για φέτος δέσμευση της ίδιας της Ε.Ε. για την αντιμετώπιση της διατροφικής κρίσης.
3ον Να έχει σταματήσει με επιδότηση στα λιπάσματα και το ηλεκτρικό ρεύμα τη μείωση της καλλιέργειας βιομηχανικής ντομάτας. Η μείωσή της κατά 30% στη Θεσσαλία , θα έχει ως συνέπεια να χαθούν αγορές που δύσκολα ανακτώνται, από βιομηχανίες τοματοπολτού που δραστηριοποιούνται στη Θεσσαλία.
3ον Να έχει δώσει την ενίσχυση για αγορά λιπασμάτων μέχρι τις αρχές Απρίλη,. Κάθε καθυστέρηση τώρα , εφόσον δεν υπάρχει αγροτική πίστη σημαίνει υπολίπανση των χωραφιών σε μια χρονιά που τα αγροτικά προϊόντα θα έχουν τιμές ρεκόρ όπως όλα δείχνουν, άρα θα υπάρξουν και πολλαπλάσιες εισπράξεις για τα κρατικά ταμεία, ενώ θα καλυφθεί μέρος της διατροφικής ζήτησης.
4ον Να έχει προχωρήσει στην κατεπείγουσα προώθηση των αρδευτικών έργων στη Θεσσαλία καθώς φαίνεται ότι αυτός ο κύκλος της διατροφικής κρίσης δεν θα είναι μόνο για φέτος και θα πρέπει να προετοιμαζόμαστε για τα χειρότερα. Φυσικά τα μεγάλα αρδευτικά είναι και υδροηλεκτρικά έργα και καλύπτουν μέρος και της ενεργειακής ζήτησης της χώρας.
Τα υδροηλεκτρικά είναι έργα που ανήκουν στις ΑΠΕ (Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας) αφού ο υδρολογικός κύκλος είναι αέναος.

Από το δημοτικό ακόμη μαθαίναμε για τον κύκλο του νερού με το γνωστό ποιηματάκι :¨

«Από πού είσαι ποταμάκι, από κείνο το βουνό,
πως το λένε το μπαμπά σου; σύννεφο στον ουρανό, τη μαμά σου; μπόρα. Πως κατέβηκες στη χώρα;
τα χωράφια να ποτίσω και τους μύλους να γυρίσω»!.

Κάθε διαχωρισμός λοιπόν των υδροηλεκτρικών από τις ΑΠΕ, υποκρύπτει άγνοια ή σκοπιμότητες εξυπηρέτησης συμφερόντων παραγωγών ενέργειας από εισαγόμενο φυσικό αέριο, η ακόμη και επικίνδυνες ιδεολογικές αγκυλώσεις που μας έφεραν σε τέλμα με τα υπερπολύτιμα έργα της μεταφοράς νερού από τον Αχελώο προς τη Θεσσαλική πεδιάδα. 
Σε γενικές γραμμές το συμπέρασμα όπως φαίνεται και από τα έργα του Ταμείου Ανάκαμψης είναι ότι η κυβέρνηση δεν κατανοεί τη σημασία και τη σπουδαιότητα του πρωτογενούς τομέα, σε μια περίοδο που όλα τα κράτη στην υφήλιο δίνουν έμφαση και βάση σε αυτόν και υψώνουν τείχη προσταευτισμού για την αγροτική τους παραγωγή, αλλά και την ενερεγιακή τους αυτάρκεια.
Ας ελπίσουμε να μην το πληρώσει ακριβά αυτό η χώρα…