Οι βιολιτζήδες αλλάζουν, ο χαβάς μένει ίδιος!

Τρίτος χωρίς καμία σχέση με το χώρο…
Τρίτος σερί υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης ο Γιώργος Γεωργαντάς από την κυβέρνηση, που ουδεμία σχέση έχει με τον αγροτικό χώρο. Είχε προηγηθεί ο Σπήλιος Λιβανός και πριν απ’ αυτόν ο Μάκης Βορίδης. Σε λιγότερο από τρία χρόνια τρεις υπουργοί κι ενώ ο χώρος αντιμετωπίζει τη μεγαλύετρη κρίση της τελευταίας 20ετίας, με τις διπαραγματε΄θυσεις για την ΚΑΠ να βρίσκονται σε κρίσιμο σημείο και τα κλόστη να είναι απαγορευτικά για συνέχιση της καλλιέργειας σε μία σειρά από προϊόντα, ή της εκτροφής ζώων για τους κτηνοτρόφους

Βεβαίως δεν είναι τωρινό το φαινόμενο, να επιλέγονται για τη θέση του ΥπΑΑΤ πρόσωπα που δεν σχετίζονται με τον αγροτικό χώρο και ουσιαστικά να κάνουν το «αγροτικό» τους σε κυβερνητικό επίπεδο μέσω του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης πριν πάρουν άλλη θέση υπουργού. Από το 2004, ο μόνος που σχετίζονταν με τον αγροτικό χώρο ήταν ο τελευταίος υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης του ΣΥΡΙΖΑ, Σταύρος Αραχωβίτης, όντας γεωπόνος. Πριν απ’ αυτόν, ο Ευάγγελος Αποστόλου ήταν ο μακροβιότερος ΥπΑΑΤ από το Σεπτέμβριο του 2015 μέχρι και τον Αύγουστο του 2018.

…οι βιολιτζήδες αλλάζουν, ο χαβάς μένει ίδιος!
Το πρόσωπο λοιπόν που βρίσκεται στη θέση του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης παίζει σημαντικό ρόλο ως προς το σκέλος της γνώσης των θεμάτων του αγροτικού τομέα και την κατανόηση των αγροτικών προβλημάτων, ωστόσο όχι και τον καθοριστικό. Μπορεί οι «βιολιτζηδες» να αλλάζουν, αλλά ο χαβάς παραμένει ίδιος, όπως έλεγε ο Χαρίλαος Φλωράκης.
Αν δούμε διαχρονικά την αγροτική πολιτική, έχει συγκεκριμένη χάραξη και εφαρμογή, τόσο σε εθνικό επίπεδο, όσο σε ευρωπαϊκό μέσα από τις κατευθυντήριες γραμμές της ΚΑΠ που δεν εξυπηρετούν τα συμφέροντα των μικρομεσαίων αγροτών ιδίως της Ελλάδας.
Στο μπλόκο της Νίκαιας, παλιός μπλοκατζής από το Καλλιφώνι μας έδωσε τα αιτήματα του αγροτικού κινήματος το 1997, σε κινητοποίηση προ 25ετιας. Αιτήματα που συγκρίνοντάς τα με τη σημερινή εποχή βλέπουμε πόσο επίκαιρα είναι, καθώς απαντούν σε διαχρονικά προβλήματα του αγροτικού κόσμου τα οποία και τους βγάζουν στο δρόμο.

Μεταξύ των αιτημάτων κρατάμε τα εξής από το 1997:
– μέτρα μείωσης του κόστους παραγωγής. Πετρέλαιο σε τιμή τράνζιτ όπως το παίρνουν οι εφοπλιστές, ηλεκτρικό ρεύμα στο ύψος που παίρνει η ΠΕΣΙΝΕ (σ.σ. Αλουμίνιον Ελλάδος). Μείωση του ΦΠΑ στο 8% σε όλα τα εφόδια, επιστροφή ΦΠΑ στο 6% για την φυτική και στο 7% για τη ζωική παραγωγή.
– Έργα υποδομής σε Αχελώο, Σμόκοβο, Αντιπλημμυρικά
– να σταματήσουν τα δικαστήρια για τους αγώνες των αγροτών.

Κ.Π.