Η τέλεια καταιγίδα πάνω από την αγροτική παραγωγή της χώρας το 2022…

Η υφήλιος εισέρχεται το 2022 σε μία νέα φάση με επιτάχυνση των εξελίξεων λόγω της πανδημίας και της κλιματικής κρίσης όπου πλέον τίθεται θέμα παγκόσμιου διατροφικού προβλήματος. Η ενεργειακή όπως είχαμε αναφέρει σε προηγούμενο σημείωμά μας έφερε και επισιτιστική κρίση, γεγονός που επισημάνθηκε και στο τελευταίο συμβούλιο των Υπουργών Γεωργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο Ισπανός και ο Ιταλός υπουργοί Γεωργίας μίλησαν για την ανάγκη ενός παρατηρητηρίου τιμών στις αγροτικές εισροές που έχουν εκτοξευθεί, ο πρώτος και για έκτακτη οικονομική ενίσχυση ο δεύτερος, προκειμένου να μετριασθεί το κόστος παραγωγής που έχει εκτροχιαστεί , με τον Έλληνα εκπρόσωπο τον Γ.Γ. του ΥΠΑΑΤ επί ευρωπαϊκών θεμάτων Κώστα Μπαγινέτα να υπερθεματίζει. Το κόστος παραγωγής με την αύξηση κατά 300% των λιπασμάτων ως παράγωγα του φυσικού αερίου, σε συνδυασμό με την αύξηση της ενέργειας και των καυσίμων ανέφερε ο Ισπανός μπορεί να οδηγήσει σε αγρανάπαυση τεράστιες εκτάσεις στην Ευρώπη που πλέον δεν μπορεί να εγγυηθεί την διατροφική επάρκεια στην Γηραιά μας ήπειρο. Ειδικότερα αναμένεται να προκύψει παγκόσμιο πρόβλημα με το καλαμπόκι, δεδομένου ότι έχει μεγάλες ανάγκες για λίπανση, ενώ στην εγχώρια αγορά πέρα από το γεγονός ότι το σακί της ουρίας από τα 15-16 ευρώ πέρυσι εκτοξεύθηκε στα 32 έως 34 ευρώ, ουδείς γνωρίζει αν την άνοιξη για τις λιπάνσεις των εαρινών καλλιεργειών, θα υπάρχει επάρκεια λιπασμάτων. Στη Θεσσαλία είναι ζήτημα με το έλλειμμα που έχει στα επιφανειακά νερά, αν θα παραμείνει το 50% της καλλιέργειας καλαμποκιού σε σχέση με πέρυσι, ενώ και στο βαμβάκι αναμένεται μία μείωση της τάξης του 20%, το ίδιο και στη βιομηχανική τομάτα.

Η έλλειψη καλαμποκιού θα οδηγήσει σε έλλειψη ζωοτροφών, των οποίων επίσης οι τιμές έχουν φτάσει σε απαγορευτικά για την ελληνική κτηνοτροφία επίπεδα, με αυτό να συνεπάγεται υποσιτισμό των ζώων και μείωση της γαλακτοπαραγωγής, άρα μείωση της παραγωγής της φέτας, των γιαουρτιών και των υπολοίπων γαλακτοκομικών προϊόντων (κασέρι, γραβιέρες, παστεριωμένο φρέσκο γάλα κλπ). Η σόγια έφτασε στα 50 λεπτά το κιλό, το καλαμπόκι στα 30 λεπτά, η μηδική στα 25 και το κριθάρι στα 28 λεπτά

Για την Ελλάδα είναι κρίσιμο να διατηρήσει ένα minimum εγχώριας παραγωγής σε βασικά εθνικά προϊόντα όπως η φέτα, το γάλα, το κρέας, τα κτηνοτροφικά φυτά, το βαμβάκι, το βιομηχανικό ροδάκινο και το βερίκοκο, το αμπέλι, η ελιά και το λάδι, η βιομηχανική ντομάτα, τα δημητριακά τα φρούτα και τα λαχανικά, προκειμένου αφενός να συνεχίσει να είναι εξωστρεφής η εγχώρια βιομηχανία τροφίμων , αφετέρου να διασφαλίσει σε περίπτωση επιδείνωσης της πανδημία και περεταίρω εκτόξευσης των ναύλων τη διατροφική μας αυτάρκεια. Στην κυβέρνηση δεν δείχνουν να αντιλαμβάνονται τις συνθήκες αποεπένδυσης που δημιουργούνται στην ελληνική ύπαιθρο όπου εγκαταλείπονται ενεργοβόρες καλλιέργειες και αντικαθίστανται από ξερικές με χαμηλές εισροές, αλλά και χαμηλή πρόσοδο. Ο φετινός είναι ο πλέον δύσκολος χειμώνας για το θεσσαλικό κάμπο, με τα κόστη της ενέργειας να βρίσκονται στα ύψη και τη ρευστότητα να στραγγίζεται από τα τιμολόγια της ΔΕΗ που έφτασαν αναδρομικά, ενώ η κάλυψη του 80% της ρήτρας αναπροσαρμογής , δεν επιλύει το πρόβλημα, αφού ήδη υπάρχει μία αύξηση κατά 35% την τελευταία διετία, ενώ το κόστος του αγροτικού πετρελαίου είναι διπλάσιο από το μέσο ευρωπαϊκό όρο (1,55 ευρώ το πληρώνουν οι έλληνες αγρότες και 70 λεπτά οι Ευρωπαίοι).

Σε όλα αυτά προσθέστε και τις επιπτώσεις της «πράσινης συμφωνίας» της νέας ΚΑΠ από την απόσυρση δραστικών ουσιών που θα επιφέρουν μείωση της παραγωγής σύμφωνα με τη μελέτη της ΕΣΥΦ κατά 30% στο βαμβάκι, κατά 40% στο αμπέλι, κατά 50% στην ελιά και κατά 60% στα μήλα και θα έχετε μία πλήρη εικόνα για την «τέλεια καταιγίδα» που σχηματίζεται πάνω από την πρωτογενή τομέα της χώρας που μπορεί να οδηγήσει σε βίαιη έξοδο δεκάδες χιλιάδες αγρότες και κτηνοτρόφους τα προσεχή χρόνια και τη θεσσαλική πεδιάδα σε πλήρη απαξίωση, ερημοποίηση και μετατροπή της σε ένα σεληνιακό τοπίο , ένα απέραντο πάρκο φωτοβολταϊκών όχι όμως των αγροτών αλλά των μεγάλων εταιρειών που δεσμεύουν χιλιάδες στρέμματα παραγωγικής γης, ακόμη και δημοτικές εκτάσεις και βοσκοτόπια και φυσικά και το δίκτυο της ΔΕΗ. Έχοντας εγκαταλείψει την τελευταία 20ετία τη Θεσσαλία χωρίς μεγάλα αρδευτικά έργα και τη χώρα χωρίς υδροηλεκτρικά το ελληνικό πολιτικό σύστημα «στράγγιξε» τον πιο εύφορο κάμπο, αποδυνάμωσε την εγχώρια παραγωγή και στη γεωργία και στην ενέργεια και τώρα τον αφήνει στην τύχη του υποθηκεύοντας όχι μόνο το μέλλον των Θεσσαλών, αλλά και ολόκληρης της εθνικής οικονομίας.

Μόνο θετικό γεγονός ότι οι Βρυξέλλες δείχνουν να αντιλαμβάνονται το μέγεθος του προβλήματος και υιοθετούν παλαιότερη πρότασή μας για επιστροφή θετικού ισοδύναμου στη γεωργία μέσω της δέσμευσης που κάνουν τα φυτά όπως τα δέντρα και οι εαρινές καλλιέργειες (ιδίως το καλαμποκιού) του διοξειδίου του άνθρακα στο έδαφος με τη φωτοσύνθεση. Την Τετάρτη συγκεκριμένα η Κομισιόν ανακοίνωσε ένα σχέδιο νομοθετικής πρότασης για πρακτικές δέσμευσης διοξειδίου του άνθρακα στη γεωργία. Το κείμενο 22 σελίδων περιλαμβάνει πρακτικές δέσμευσης διοξειδίου από την ατμόσφαιρα, καθώς και πρακτικές αποθήκευσής του στη γη, ώστε να μειωθεί δραστικά η εξάρτηση των κρατών μελών από τα ορυκτά καύσιμα και να επιτευχθούν οι δεσμεύσεις της ΕΕ για μια κλιματική ουδέτερη ήπειρο ως το 2050. Επίσης περιλαμβάνεται ο σχεδιασμός για τη δημιουργία χρηματιστηριακής αγορά ς δέσμευσης του άνθρακα. Η γεωργία του άνθρακα θα επιφέρει σημαντικές νέες πηγές εισοδήματος για τους αγρότες. Βέβαια η ΕΕ δεν πρωτοπορεί αφού ήδη όπως λέγαμε σε σχετικό σημείωμά μας η Αυστραλία για παράδειγμα επιστρέφει στους αγρότες με δενδρώδεις καλλιέργειες περί τα 80 ευρώ το στρέμμα.

Ο κάμπος της Θεσσαλίας λοιπόν που κινδυνεύει με εγκατάλειψη, λόγω της εκτόξευσης του κόστους της ενέργειας και της έλλειψης νερών θα μπορούσε αντί να μετατραπεί σε ένα σεληνικό απέραντο πάρκο φωτοβολταϊκών, να αναπτύξει μεγάλες εκτάσεις με δέντρα, να δεσμεύει διοξείδιο του άνθρακα να δίνει και πρόσοδο στους αγρότες και να καλύπτει βασικές διατροφικές ανάγκες και την πρώτη ύλη για τις εξαγωγικές μας επιχειρήσεις τροφίμων. Τα δέντρα όμως έχουν ανάγκη από νερό, άρα επιτάχυνση και διασφάλιση των έργων που θα καλύψουν το υδατικό έλλειμμά της θεσσαλικής πεδιάδας. Αντ’ αυτού πανηγυρίζουμε γιατί ξεμπλοκάρισε περιβαλλοντικά ένα έργο της Μεσοχώρας που είναι έτοιμο να λειτουργήσει από το 2001 και αναμένεται να τεθεί σε λειτουργία- αν τεθεί – μετά το 2022…