Για να έχει happy end το σήριαλ Αχελώος....

Το σήριαλ Αχελώος για τη Θεσσαλία δυστυχώς αρχίζει και πάλι να κακοφορμίζει… ¨Όσο η πολιτική ηγεσία δεν συγκαλεί συζήτηση στη Βουλή προκειμένου να πάρουν θέση όλα τα κόμματα και να «πέσουν οι μάσκες» εκείνων που επιλεκτικά «οικολογούν» αδιαφορώντας για την οικολογική καταστροφή που συντελείται στη Θεσσαλία, τόσο θα βρίσκουν ερείσματα οι πολέμιοι του έργου και θα κερδίζουν μάχες και στο επίπεδο των εντυπώσεων και της ουσίας,
Όπως συμβαίνει με την πρόσφατη νέα απόφαση του ΣτΕ, που έθεσε νέο φραγμό στην ολοκλήρωση του έργου της Μεσοχώρας, που πλέον έχει «απογαλακτιστεί» από τα κύρια έργα μεταφοράς νερού από τον Αχελώο στη Θεσσαλία.
Πρόκειται για αμιγώς υδροηλεκτρικό έργο, τα νερά του Αχελώου επιστρέφουν στην κοίτη του αυτό όμως δεν εμπόδισε το ΣτΕ -«πατώντας» στα διαχειριστικά σχέδια Φάμελου που είχαν αποκλείσει από το 2017 την περίπτωση μεταφοράς νερού από τον Αχελώο στη Θεσσαλία προκειμένου να καλυφθεί το υδατικό έλλειμμα στον κάμπο- να εκδώσει απόφαση αρνητική για την ολοκλήρωσή του.

Η νομική τεκμηρίωση επιχειρημάτων δυστυχώς δεν συμβαδίζει πάντα με την κοινή λογική και για τούτο δεν ευθύνονται ασφαλώς οι ανώτατοι δικαστές, αυτοί απλά εφαρμόζουν τους νόμους και εν προκειμένω οι πολιτικές ηγεσίες έχουν αφήσει τεράστια κενά για την περίπτωση του Αχελώου. Παρά τις διαβεβαιώσεις Γεραπετρίτη σε τοπικούς βουλευτές της Θεσσαλίας ότι το θέμα της Μεσοχώρας θα ξεπεραστεί με τη σύνταξη νέας ΑΕΠΟ, η ουσία είναι πως αν δεν μπορείς να ξεμπλοκάρεις ένα έργο κατά 95% έτοιμο να προσφέρει καθαρή «πράσινη ενέργεια» στην εθνική οικονομία τότε πως θα ολοκληρώσεις το όραμα ζωής για τους Θεσσαλούς που είναι το φράγμα της Συκιάς.
Είναι προφανές πως για να ολοκληρωθεί το έργο της μεταφοράς νερού από τον Αχελώο στη Θεσσαλία απαιτείται πολιτική βούληση. Παρόμοια με αυτή που επέδειξε η κυβέρνηση ολοκληρώνοντας με διαδικασίες «fast-track « το γήπεδο του Παναθηναϊκού στο Βοτανικό που είναι έτοιμο προς δημοπράτηση… Πολιτική βούληση υπήρχε και στην περίοδο που υπουργός ΠΕΧΩΔΕ ήταν ο Γιώργος Σουφλιάς όταν προχώρησε στην κατασκευή των έργων με ένα απλό προεδρικό διάταγμα..

Μπορεί κανείς να αναλογιστεί τι θα είχε συμβεί στην πρόσφατη «θεομηνία του αιώνα» στην Καρδίτσα, αν κάποιοι είχαν μπλοκάρει το έργο του Σμοκόβου με συνεχείς προσφυγές στο Συμβούλιο της Επικρατείας ; Πόσες ανθρώπινε ζωές- πέρα από την ακόμη μεγαλύτερη οικονομική καταστροφή - θα θρηνούσαμε; Είναι προφανές ότι τα έργα του Αχελώου με τα συνοδά (φράγματα Μουζακιου και Πύλης) είναι πολλαπλού σκοπού όχι μόνο για την εθνική οικονομία και το περιβάλλον, αλλά και για την Πολιτική Προστασία (αντιπλημμυρική θωράκιση του κάμπου ).
Ασφαλώς η ύπαρξη τριών Θεσσαλών πολιτικών βεληνεκούς εκείνη την περίοδο στην κυβέρνηση (του Γιώργου Σουφλιά και των αείμνηστων Δημήτρη Σιούφα, Θόδωρου Αναγνωστόπουλου) έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο να ολοκληρωθεί το έργο του Σμοκόβου και έτσι σήμερα να λέμε ότι ευτυχώς που υπήρχε το έργο και μας προστάτευσε στον «Ιανό»…
Οι καιροί όμως άλλαξαν από τότε, πλέον τα μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα κινούν τα νήματα πολιτικών αποφάσεων κι αυτός ήταν και ο λόγος που σ παλιότερο σημείωμά μας είχαμε αναφέρει πως μόνο αν βρεθεί ενεργειακός εταίρος (partner) θα προχωρήσει το πολύπαθο αυτό έργο, έστω και μέσω ΣΔΙΤ.

Το ευχάριστο λοιπόν για την υπόθεση του Αχελώου, είναι το γεγονός πως σύμφωνα με πληροφορίες του «Νέου Αγώνα» έχει υπάρξει το τελευταίο διάστημα επενδυτικό ενδιαφέρον από μεγάλο ενεργειακό όμιλο για τα δύο μεγάλα υδροηλεκτρικά φράγματα της Μεσοχώρας και της Συκιάς … Είναι πολύ πιθανόν λοιπόν (όπως και με την περίπτωση του Βοτανικού) αυτό να δρομολογήσει εξελίξεις τις οποίες αναμένουμε με μεγάλο ενδιαφέρον. Γιατί αν περιμένουμε μόνο από την πολιτική μας ελίτ, θα μείνουμε στο επίπεδο των δηλώσεων και των διαπιστώσεων…