Ήταν μια φορά κι ένα καιρό ένας τίγρης

Άναυδη εμεινε η Φανη επιστρέφοντας από τα Λουτρά της Αιδηψού, οπου ειχε παει με τον κοινωνικό τουρισμό, αντικρύζοντας τις γειτόνισσες Μαρίκα και Ευθαλια που ειχαν πιει "το αμίλητο νερο" και δεν μιλούσαν χρονια να καθονται στην αυλή της πρωτης να πίνουν καφε και να τρωνε και κεικ.

Στηλη αλατος έμεινε τόσο που αναγκασε τον ταξιτζή να χτυπησει το κλαξον τετρακις γιατί είχε ξεχάσει να πληρωσει το κόμιστρο...

Έσπαγε το κεφάλι της να μάθει τι εγινε γιατί χρόνια ηταν η μεσολαβητρια μεταξύ τους για καθημερινα θέματα, βέβαια κουφη ουσα ομως ελεγε οτι ηθελε...

Η Ιστορια πηγαινε χρονια πισω οταν μια βροχερη μερα του Φλεβάρη ο άντρας της Ευθαλιας, ηλεκτρολόγος, πηγε ν αλλαξει μια λαμπα στη Μαρίκα κεραυνοβολήθηκε κι έμεινε στον τοπο..

Η Ευθαλια την θεωρησε υπευθυνη και παπαλα ακομα και η ΚΑΛΗΜΈΡΑ..

Για θεματα της καθημερινότητας, μιας και τα σπίτια ηταν διπλα, μεσολαβούσε η Φανη...

Η Μαρικα ποτιζε δυο φορές τη μερα τα νερα λιμναζαν στη πορτα της Ευθαλιας και φοβουμενη εκτος από τον ΚΟΡΟΝΟΙΟ καί το Κουνουπι τον Τιγρη του Νείλου, η Φανη στα λουτρα χτυπησε την πορτα να λυσει το προβλημα..

Άρχισαν με χαμηλους τόνους αλλα γρήγορα εγινε το Σωσε...

Πανω στις τσιριδες φεύγει η μασέλα της Ευθαλιας χτυπαει την αυλοπορτα και σπαει σε δυο κομμάτια...

Μια στιγμη αμηχανίας και μετα ξέσπασαν σε γελια...

"Εχω και δευτερη ειπε η Ευθαλια και η συμφιλίωση επηλθε...

Να γιατι Φανη ειδε οτι ειδε αν και αποκλειστηκε δια παντος απο τον "καφε" γιατι ο ρολος της ηταν σκοτεινος...

Καμμια φορα κι ο τιγρης κάνει τους Ανθρώπους ΑΡΝΆΚΙΑ...

* Ο Βαγγέλης Κολώνας είναι Λαρισαίος Ηθοποιός / Σκηνοθέτης / Συγγραφέας