Μια εικόνα χίλιες λέξεις λένε οι Κινέζοι….. το πανόραμα του θεσσαλικού κάμπου κατεβαίνοντας από Δομοκό

Μια εικόνα χίλιες λέξεις λένε οι Κινέζοι…..

....η photostam από παλιότερη κατάβαση μου από Δομοκό προς Θεσσαλικό κάμπο…, καλοκαιράκι….. Ένα ξεχωριστό συναίσθημα κάθε φορά που περνάγαμε από το σημείο… Τώρα η παράκαμψη του Δομοκού λόγω του Ε65 μας έκλεψε το συναίσθημα, αν και η νέα διαδρομή προσφέρει άλλες, επίσης γοητευτικές θέες και πανοράματα της πανέμορφης πατρίδας…..

Η πανοραμική θέα της εύφορης γης, του κατά την αρχαιότητα «Κοινού των Θετταλών» και των περιώνυμων ανίκητων Θεσσαλών ιππέων…. The bread basket of Greece όπως το ονομάζουν οι αγγλοαμερικάνοι…., άσχετα εάν η τωρινή Ελλάδα (ποιος θα το περίμενε….) μετά το 1983-84 έφτασε να είναι ελλειμματική και να εισάγει πλέον μέχρι και ένα εκατομμύριο τόνους μαλακά σιτάρια για το καθημερινό της ψωμί (εκατοντάδες χιλιάδες τόνους από πολλές μεριές και από Γερμανία…!!.), αλλά και μπόλικα κριθάρια. γιατί η γη πέρασε σιγά σιγά στα εξαγώγιμα προς τους Ιταλούς σκληρά σιτάρια και βέβαια στα βαμβάκια…., αλλά και μεγάλες οι εκτάσεις που έχουν εγκαταλειφθεί τα τελευταία χρόνια…..

Χονδρικά από όσο μπορεί και βλέπει το μάτι μέχρι τον ορίζοντα, ότι πρασίνιζε είναι αρδευόμενα, βαμβάκια κυρίως, αλλά και τεύτλα, καλαμπόκια, βιομηχανική ντομάτα, ψυχανθή, κ. ά. και ότι κιτρινίζει καλαμιές από σιτηρά που θερίστηκαν, μαλακά & σκληρά σιτάρια, κριθάρια και χέρσα χωράφια…. Είναι γεγονός ότι εάν π.χ. υπήρχε περισσότερο νερό στον κάμπο (Βλ. εκτροπή Αχελώου και μια εναλλακτική διαχείριση των υδάτων από ότι η σημερινή….) το τοπίο θα μπορούσε να ήταν πολύ διαφορετικό….

Ένα στοιχείο που είναι εμφανές, είναι η έλλειψη ανώτερης φυσικής βλάστησης με λιγοστά και διάσπαρτα δένδρα, εικόνα που δεν βλέπει κανείς εύκολα σε Ευρωπαϊκά αγροτοπία…
Η αγροδασοπονία στη χώρα μας που θα μπορούσε να εκτείνεται κατά μήκος των ορίων των χωραφιών και της περιμέτρου του συνόλου κάθε μιας εκμετάλλευσης ξεχωριστά, αλλά και να καλύπτει πεδινές εκτάσεις σε εγκατάλειψη, συχνά με σημαντικό οικονομικό όφελος (π.χ. ξυλεία, εξισορρόπηση συνθηκών μικροκλίματος, φρουτοπαραγωγή για τις οικογενειακές ανάγκες, κλπ…) δεν έχει βρει την ανταπόκριση που θάπρεπε στον Θεσσαλικό κάμπο και σε άλλες πολλές περιοχές της χώρας….

Τα οφέλη από την αγροοδασοπονία είναι αναρίθμητα και συχνά τα έχουμε επισημάνει… (δημιουργία συνδυασμών & συστημάτων συγκαλλιέργειας, προσέλκυση πτηνοπανίδας, ωφέλιμων εντόμων και μικρών θηλαστικών, φυτοφράχτες που προστατεύουν από ακραία καιρικά φαινόμενα, αισθητική αναβάθμιση, δημιουργία οικοσυστημάτων και βιοτόπων που δεν υπάρχουν για πολλά τετραγωνικά χιλιόμετρα μονοκαλλιεργειών, κλπ)… Μελέτες αναφέρουν ότι σε αγροτικά τοπία όπου εφαρμόζεται η αγροδασοπονία, παρατηρείται σημαντική μείωση παρασίτων καλλιεργειών και σημαντική μείωση ποσότητας και κόστους αγροχημικών...

Πόσο χρήσιμη θα ήταν μια πανθεσσαλική ίσως και πανελλήνια εκστρατεία δενδροφύτευσης του αγροτοπίου, με δένδρα και δενδρύλλια που θα έδιναν δουλεία και απασχόληση σε χιλιάδες κόσμο, φυτώρια, εργολήπτες πρασίνου, γεωτεχνικούς, προμηθευτές αναλώσιμων και εξοπλισμού, κλπ...

Όπως και να το δει κανείς πάντως, η ευχάριστη εικόνα παραμένει πάντα ευχάριστη, αλλά βάζει και σε σκέψεις….

Η χώρα μας έχει τόσες πολλές δυνατότητες, όχι μόνο στη Θεσσαλία αλλά σε όλες τις πανέμορφες γωνιές της, μαζί πάντοτε με τις τοπικές αγροτικές της κοινωνίες (όσες ακόμη παραμένουν στην ύπαιθρο, ζουν από τη γεωργία και το παλεύουν….) και «είναι κρίμα κι’ άδικο» που όλη αυτή η προσπάθεια των ανθρώπων της γης, αλλά και η ίδια η Ελληνική γη, για τόσο πολύ καιρό, παραμένουν θύμα μιας μακρόχρονης πολιτικής αγκύλωσης και αμυαλοσύνης, έτσι χωρίς όραμα, χωρίς σχέδιο, χωρίς ανησυχία, χωρίς συναίσθημα, χωρίς αγάπη και πάθος γι’ αυτό που είναι, αλλά και γι’ αυτό το καλύτερο που θα μπορούσε να ήταν….

Σ, Σεκλιζιώτης
Η εικόνα ίσως περιέχει: ουρανός, ωκεανός, βουνό, υπαίθριες δραστηριότητες και φύση