Το καταφύγιο των παρανόμων

Τώρα δεν υπάρχει πια...

Η κατάρα της Αντιπαροχής την γκρέμισε την ΕΣΒΗΣΕ από την τοπογραφία του πάθους και την μεταμόρφωσε σε μια απρόσωπη πολυκατοικία...

Ακόμα και ο μεγάλος δρόμος άλλαξε όνομα...

Έμειναν μαυρόασπρες φωτογραφίες ελάχιστες, και ο θρύλος που την συνοδεύει...

ΑΥΡΑ το αεράκι του πάθους το Ξενοδοχείο που στέγαζε παράνομους έρωτες...

Ιστορίες αγάπης αληθινης που δεν καταγράφηκαν τσαλακωμενα σεντόνια κραυγές και ψίθυροι που έμειναν απολιθωμενοι στην Πλειστόκαινη περίοδο...

Μια κρυφή ξεκλειδωτη πόρτα στην πίσω πλευρά, ονόματα αξιοσέβαστα με τη βέρα στο δεξί και τον φόβο του Θεού τολμούσαν κι έβρισκαν το νερό της πηγής της Αφροδίτης, έστω για λίγα λεπτά...

Μια ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ με τη βοήθεια της φαντασίας στη δυναμική του ΧΘΕΣ και στο απέραντο σύμπαν του παράνομου έρωτα, εκεί που η διαχωριστική γραμμή στη νομιμοτητα και στη φλόγα δεν είναι ορατή και οι ΡΑΦΕΣ που κρατούν την πραγματικότητα στέρεη μπορεί να ξηλωθούν...

Η ΜΟΙΧΕΙΑ ήταν ποινικώς κολάσιμη, και η ΑΥΡΑ τόπος μαρτυρίου για τους παράνομους η σύλληψη το τμήμα τα ουρλιαχτα των απατημενων μαζί με τους συγγενείς ΧΟΡΩΔΙΑ ξεφωνητου...

Μόνο η ΕΛΕΥΘΕΡΊΑ έγραφε διακριτικά την είδηση με παραποιημένα τα αρχικά απαζοκεφαλια για επαγγελματίες κουτσομπολες...

Μ αρέσει ένα σκέφτομαι ένα χειμωνιάτικο σούρουπο σκιές να γλιστρούν στην ΑΥΡΑ κι ο πόθος να μεταμορφώνεται σε ΚΑΥΤΟ ΛΙΒΑ...

Στην ΑΥΡΑ μια φορά κι ένα καιρό...

* Ο Βαγγέλης Κολώνας είναι Λαρισαίος Ηθοποιός / Σκηνοθέτης / Συγγραφέας