Τι έγινε;

Βρισκόταν πεταμένο μπροστά σ ένα τεράστιο κουτί που μύριζε άσχημα και κρυωνε...

Μέχρι χθες ήταν στα ζεστά στολισμένο κι όλοι το θαύμαζαν...

Είδε τραπέζια με φαγητά γέλια και πολλους ανθρώπους μεγάλους μικρούς βγαλαν φωτογραφίες μπροστά του ήταν όλοι χαρούμενοι...

Ξαφνικα χέρια άρχιζαν να βγάζουν τα στολίδια κάτι έσπασε κι η γυναίκα ειπε μια λέξη που ποτέ δεν είχε ακούσει...

άσχημη έπρεπε να ήταν...

και μετα κάποιοι το κουβάλησαν και το πέταξαν εξω και ήταν όλα μαύρα...

Τι έγινε; γιατί; πίστευε πως ήταν τυχερό που το διάλεξαν που έκανε το ταξίδι στην πόλη και τώρα; τι θα γινόταν;

Πονούσε ο κορμός εκει που τον εκοψαν στο δάσος, δεν έβλεπε αστέρια κι ο αέρας μύριζε όπως μετά την πυρκαγιά το καλοκαίρι...

Όλα άρχισαν να γυρίζουν σαν να βρισκόταν σ ενα τεραστιο τροχό...

Ήθελε φωνάξει αλλά ένα γιγάντιο κιβωτιο ήρθε μπροστά του με φωτα που το τύφλωσαν χέρια το άρπαξαν και το πέταξαν σε μια σκοτεινή βρώμικη τρυπα που είχε κοφτερά μαχαίρια που δούλευαν...

Πόσο λίγο κρατούν τα όνειρα σκέφτηκε...

κι ύστερα σκοτάδι...

* Ο Βαγγέλης Κολώνας είναι Λαρισαίος Ηθοποιός / Σκηνοθέτης / Συγγραφέας