Πρόταση: Να αναλάβει η περιφέρεια Θεσσαλίας τη μελέτη στο φράγμα του Ενιπέα

Ένα-ένα χρονίζοντα αναπτυξιακά ζητήματα της Θεσσαλίας, αρχίζουν να δρομολογούνται από την αιρετή περιφερειακή διοίκηση, με κορυφαίο εκείνο της αποπεράτωσης του μεγαλύτερου περιβαλλοντικού έργου της Ευρώπης, αυτό της ανασύστασης της Λίμνης Κάρλας. Αύριο η περιφέρεια αναμένεται να ζητήσει να ολοκληρώσει τη μελέτη που χρονίζει από το 2008, στις τεχνικές υπηρεσίες του υπουργείου Υποδομών, του δρόμου Λάρισας- Φαρσάλων, ενώ αναμένεται να υπάρξει μία ακόμη πιο σημαντική σύσκεψη στην Αθήνα το προσεχές διάστημα, υπό τον πρωθυπουργό και τους συναρμόδιους υπουργούς, παρουσία και του περιφερειάρχη για τη δρομολόγηση των έργων του Αχελώου.

Ο περιφερειάρχης Κώστας Αγοραστός μάλιστα συχνά-πυκνά το τελευταίο διάστημα διατυπώνει δημόσια την πρόταση να αναλάβει-όπως και στην περίπτωση της Κάρλας- η περιφέρεια την ολοκλήρωση των έργων του Αχελώου, πλην των υδροηλεκτρικών που ανήκουν στη ΔΕΗ, δηλαδή την ολοκλήρωση του φράγματος της Συκιάς και της σήραγγας εκτροπής από Πευκόφυτο μέχρι Δρακότρυπα.

Το μέλος της ΕΘΕΜ Κώστας Γκούμας διατυπώνει μία νέα πρόταση προς την περιφέρεια, να αναλάβει και τη σύνταξη της μελέτης του φράγματος στον Ενιπέα στη Σκοπιά (Παλιοδερλί), θεωρώντας ότι είναι έργο μείζονος σημασίας για την ευρύτερη περιοχή που κινδυνεύει με ερημοποίηση τα προσεχή χρόνια.
Στην περιφέρειά μας λείπει η λογική της συλλογικής αντιμετώπισης και ιεράρχησης των αναπτυξιακών ζητημάτων της Θεσσαλίας και δυστυχώς κυριαρχεί η αποσπασματική και η «κατόπιν ενεργειών μου» λογική… Η περιφέρεια –και καλώς πράττει, αφού είναι έργο ώριμο και το ΕΣΠΑ είναι πρόγραμμα ανταγωνιστικό-προωθεί την ολοκλήρωση του φράγματος στο Ληθαίο ποταμό, ωστόσο, σημειώνει ο κ. Γκούμας, δεν είναι έργο πρώτης προτεραιότητας, σε σχέση με εκείνο του φράγματος στον Ενιπέα που είναι έργο πολλαπλής σκοπιμότητας.
Έργο υδρευτικό μιας και η περιοχή των Φαρσάλων είναι η πλέον επιβαρυμένη από νιτρικά περιοχή της Θεσσαλίας, έργο αναπτυξιακό-αρδευτικό, καθώς θα αρδεύει έκταση 110.000 στρεμμάτων σε έναν από τους πιο γόνιμους κάμπους, όχι μόνον της Θεσσαλίας, αλλά και της χώρας και έργο υδροηλεκτρικό, που θα μπορεί να προσφέρει στο νέο ενεργειακό σχεδιασμό καθαρή «πράσινη ενέργεια» , όπως άλλωστε θα το κάνουν και τα δύο μεγάλα φράγματα στον Αχελώο, της Μεσοχώρας και της Συκιάς.

Αυτό βέβαια εμπλέκει και τη ΔΕΗ και σε συνδυασμό με το κόστος του, που ανέρχεται –με σημερινές τιμές- περίπου στα 70 εκατομμύρια ευρώ, χωρίς τις απαλλοτριώσεις, το καθιστούν έργο δύσκολο να πραγματωθεί σε ορατό χρονικό ορίζοντα, ωστόσο από κάπου θα πρέπει να αρχίσει η «ωρίμανσή» του και το πρώτο στάδιο είναι η τελική μελέτη, για την οποία υπάρχει εμπιστοσύνη ότι μπορεί να «τρέξει σε ρεαλιστικούς χρόνους» μόνον η περιφέρεια.

 Το σημαντικότερο όλων ωστόσο κατά τον κ. Γκούμα είναι αυτό που οι τεχνικοί και οικονομολόγοι αποκαλούν σχέση «κόστους- οφέλους» σε ένα master-plan, που έπρεπε να έχει εκπονηθεί εδώ και χρόνια για τη Θεσσαλία. Το έργο λοιπόν του φράγματος στον Ενιπέα, μετά τον Αχελώο που έχει κόστος 0,7 ευρώ ανά κυβικό μέτρο ταμίευσης, είναι το πλέον αποδοτικό με κόστος 1-2 ευρώ ανά κ. μ. ταμίευσης, έναντι π.χ. του φράγματος στο Ληθαίο που έχει κόστος  στα 5-10  ευρώ ανά κ. μ. ταμίευσης.

 Το πώς ωρίμασε ένα πιο «ακριβό» έργο σε μία περιοχή όπως τα Τρίκαλα που δεν είναι και από τις αδικημένες στη Θεσσαλία από πλευράς επιφανειακών συλλογικών έργων άρδευσης, το αντίθετο μάλιστα, θα πρέπει να αναζητηθεί στον αποσπασματικό και συγκυριακό τρόπο με τον οποίο προωθούνται τα έργα στη χώρα μας και φυσικά και στη Θεσσαλία.

Για παράδειγμα το να διακηρύττει ο Τρικαλινός υφυπουργός Αγρ. Ανάπτυξης Κώστας Σκρέκας, ότι θα προωθηθούν κατά προτεραιότητα τα αρδευτικά έργα στο Ν. Τρικάλων, όταν η περιοχή της Ανατολικής Θεσσαλίας, υποφέρει από τη λειψυδρία σε σχέση με τη Δυτική, όπου έχουμε και περίσσεια νερών, αποτυπώνει και το μέγεθος του προβλήματος και της έλλειψης ενός συνολικού σχεδιασμού για τα νερά στο θεσσαλικό κάμπο, που κινδυνεύει με ερημοποίηση τα προσεχή χρόνια…Να σκεφτεί κανείς ότι η πρόταση της Electrowat για φράγμα στη Σκοπιά, έχει κατατεθεί από το 1964, αλλά έκτοτε ουδέποτε ιεραρχήθηκε ως έργο ύψιστης σημασίας για την επιβίωση μιας περιοχής που αρδευεται από 3000 γεωτρήσεις στα 200 και 300 μέτρα....

Υ.Γ. Δείτε εδώ άρθρο του Κ. Γούμα που τεκμηριώνει με τεχνικά και άλλα στοιχεία τη σκοπιμότητα του έργου του φράγματος στον Ενιπέα δείτε εδω

Γ.Κ.