ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Που ήταν το αρχαίο ιπποφορβείο της Λάρισας

 

 Ασφαλώς στο άκουσμα της λέξης ιππότης, το μυαλό μας τρέχει συνειρμικά στο Μεσαίωνα.. Στους Γενουάτες ιππότες, τους Ιωαννίτες, το τάγμα των Ιπποτών της Ρόδου, τους Νορμανδούς και Βρετανούς ιππότες στις σταυροφορίες (le chevalier στα Γαλλικά, the Cavaliers στα αγγλικά). Τι θα λέγατε όμως αν μαθαίνατε ότι οι λέξεις ιππότης και ιπποτείο είναι αρχαίες Ελληνικές και για την ακρίβεια αρχαίες Θεσσαλικές. Σύμφωνα με μελέτη τους που προέρχεται από πολύχρονη έρευνα και ευρήματα από ανασκαφές,  οι δύο γνωστοί αρχαιολόγοι και "σκαπανείς" του αρχαίου θεάτρου της Λάρισας, ο Αθανάσιος Τζαφάλας και ο Μπρούνο Ελί, υποστηρίζουν και τεκμηριώνουν ότι το ιπποφορβείο της Λάρισας συναντάται από το 380 π.Χ. περίπου στη συνοικία Λειβαδάκι, ενώ τα θεσσαλικά άλογα πηγαιναν για πότισμα στο ρυάκι της τάφρου του Χατζηχαλάρ!

 Σημαντικά στοιχεία για την ιπποτρόφα Θεσσαλία όπως την αναφέρει ο Όμηρος, για το ρόλο του θεσσαλικού αλόγου στην οικονομική ζωή της αρχαίας Λάρισας, αλλά και το σταρτηγικής σημασίας αυτό όπλο που άλλαξε το ρου της ιστορίας, με τις μεγάλες νίκες του Αλεξάνδρου που βασίστηκαν κυρίως στους θεσσαλούς ιππείς....







Στα αρχαία Φάρσαλλα εξάλλου που έχουν την αναφορά τους στον Όμηρο ως η αρχάια Φθία η πρωτεύουσα του βασιλείου των Μυρμηδόνων του Αχιλλέα, υπάχρουν αναφορές για το θεσσαλικό άλογο και φυσικά πιστεύεται ότι ο Βουκεφάλας ήταν άλογο από την περιοχή...


 Η μελέτη τους που θα δημοσιευτεί σύντομα περιέχει και άλλα ενδιαφέροντα στοιχεία για το θεσσαλικό άλογο που αποτέλεσε τη βάση για το θεσσαλικό ιππικό των Μακεδόνων και του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Φυλές πεδινού τύπου Θεσσαλίας

H φυλή της Θεσσαλίας είναι αρχαία ελληνική φυλή. aπό άλογα της φυλής αυτής αποτελείτο το αρχαιοελληνικό ιππικό και ο Bουκεφάλας, το αγαπημένο άλογο του M. aλεξάνδρου, ήταν θεσσαλικό άλογο. Tο ύψος τους είναι 1,25 – 1,35 μ. H κεφαλή τους είναι μεγάλη και βαριά, ο λαιμός τριγωνικός, η γραμμή της ράχης ευθεία, η λεκάνη ευρεία αλλά κεκλιμένη, η χαίτη όρθια και η ουρά άφθονη. Σήμερα αντιπροσωπευτικά ζώα της φυλής αυτής σπανίζουν, ώστε η φυλή να θεωρείται σχεδόν εξαφανισμένη. aυτό ήταν το αποτέλεσμα της κρατικής ανεπάρκειας στην υπόθεση της διατήρησης των σπάνιων ελληνικών φυλών, που αποτελούν μέρος της εθνικής μας κληρονομιάς, και της ανεξέλεγκτης βελτίωσης με ξένες φυλές. Oι χρωματισμοί τους είναι ο φαιός, ο ορφνός, ο καστανός, ο μέλας και σπανιότερα ο ξανθός. Oι οπλές είναι χρώματος μελανού, ιδιαίτερα χαρακτηριστικά εμφανίζονται σπάνια. aτομα της φυλής αυτής συναντώνται σε θρησκευτικές πανηγύρεις της Δ. Mακεδονίας, αλλά και της Βόρειας Θεσσαλίας (στους Γόνους και το Μακρυχώρι όπου του Αγίου Γεωργίου γίνονται και αναβιώνουν ιππικοί αγώνες) , όπου είθισται να λαμβάνουν μέρος έφιπποι προσκυνητές.

 Σήμερα άλογα της Θεσσαλίας, ζουν ελεύθερα σε άγρια μορφή στις πλαγιές του Ολύμπου στην Καρυά Ελασσόνας