Στο κόκκινο το κόστος παραγωγής στη Θεσσαλία – Πόσα χάνουν οι αγρότες από σιτάρι, βαμβάκι και καλαμπόκι;

Στα 19 λεπτά το σκληρό σιτάρι, στα 19-21 λεπτά το καλαμπόκι, ενώ οι διεθνείς διαγωνισμοί καταγράφουν υψηλότερες τιμές – Ζητούμενο οι έλεγχοι της Επιτροπής Ανταγωνισμού και στην αγορά των αγροτικών προϊόντων

Σε οριακό σημείο βρίσκεται η οικονομία των Θεσσαλών αγροτών, καθώς το αυξημένο κόστος παραγωγής, σε συνδυασμό με τις χαμηλές τιμές πώλησης των βασικών αροτραίων καλλιεργειών, δημιουργεί ένα ασφυκτικό περιβάλλον για χιλιάδες παραγωγούς στον θεσσαλικό κάμπο. Σιτάρι, βαμβάκι και καλαμπόκι, οι τρεις βασικές καλλιέργειες της περιοχής, καλούνται πλέον να απαντήσουν σε ένα κρίσιμο ερώτημα: εξακολουθούν να συμφέρουν ή οι αγρότες καλλιεργούν για να καλύπτουν απλώς τα έξοδά τους;

Στο σκληρό σιτάρι, η τιμή που εισπράττει σήμερα ο παραγωγός κινείται περίπου στα 19 λεπτά το κιλό, όταν το κόστος καλλιέργειας και συγκομιδής έχει αυξηθεί σημαντικά (το μέσο κόστος υπολογίστηκε φέτος στον κάμπο στα 130 ευρώ τ ο στρέμμα). Την ίδια στιγμή, ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλεί η συμφωνία της Ένωσης Βόλου για την πώληση 6.000 τόνων στον Καραγιώργο, με τιμή 23,7 λεπτά στον παραγωγό, που αντιστοιχεί σε τελική τιμή 25 λεπτών. Η απόσταση αυτή γεννά εύλογα ερωτήματα για τη διαμόρφωση των τιμών στην αγορά και για το ποιοι τελικά καρπώνονται την υπεραξία του προϊόντος.

Ανάλογη είναι η εικόνα στο καλαμπόκι, όπου οι τρέχουσες τιμές στην εγχώρια αγορά κυμαίνονται από 19 έως 21 λεπτά το κιλό, την ώρα που σε διαγωνισμούς του εξωτερικού εμφανίζονται τιμές που φτάνουν ακόμη και τα 25 λεπτά. Η διαφορά αυτή δημιουργεί προβληματισμό στους παραγωγούς, οι οποίοι βλέπουν το προϊόν τους να πωλείται σε χαμηλότερα επίπεδα, ενώ το κόστος για πετρέλαιο, λιπάσματα, άρδευση και εφόδια παραμένει υψηλό.

Στο βαμβάκι, η πίεση είναι εξίσου μεγάλη, με τις τιμές παραγωγού (46 λεπτά το κιλό στην πύλη και 43 στο χωράφι)  να δυσκολεύονται να ανταποκριθούν στα έξοδα της καλλιέργειας, ιδιαίτερα για όσους καλλιεργούν νοικιασμένα χωράφια και επιβαρύνονται επιπλέον με υψηλά μισθώματα και κόστος συγκομιδής.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον τίθεται ένα εύλογο ερώτημα: μήπως η Επιτροπή Ανταγωνισμού, πέρα από τους ελέγχους στις βιομηχανίες κονσερβοελιάς για ενδεχόμενες εναρμονισμένες πρακτικές, θα έπρεπε να εξετάσει και τη λειτουργία της αγοράς στα σιτηρά, στο βαμβάκι και στο καλαμπόκι; Όχι προεξοφλώντας παραβάσεις, αλλά διερευνώντας αν υπάρχουν στρεβλώσεις, αθέμιτες πρακτικές ή συνθήκες που συμπιέζουν αδικαιολόγητα τις τιμές παραγωγού.

Γιατί το πρόβλημα στη Θεσσαλία δεν είναι μόνο πόσο κοστίζει να καλλιεργήσεις, αλλά και πόσο τελικά πληρώνεσαι για τον κόπο σου. Και όσο αυτή η ψαλίδα ανοίγει, τόσο περισσότεροι παραγωγοί θα αναγκάζονται να αναρωτιούνται αν αξίζει να σπείρουν ξανά την επόμενη χρονιά.