Όταν ο Κρις Πάπας έψαχνε τις ρίζες του στο Λιβάδι Ελασσόνας

Ο κεντρικός δρόμος του χωριού Λιβάδι στην Ελασσόνα ονομάζεται οδός Ομογενών Αμερικής. Είναι ένας φόρος τιμής στους εκατοντάδες ανθρώπους που μετανάστευσαν στις ΗΠΑ στα τέλη του 19ου με αρχές του 20ού αιώνα και οι οποίοι επί δεκαετίες έστελναν χρήματα στον τόπο τους για να γίνουν σημαντικά έργα, κρατώντας έτσι το χωριό όρθιο σε δύσκολες εποχές. Ενας από αυτούς ήταν και ο Αρθουρ Πάπας, προπαππούς του νεοεκλεγέντος γερουσιαστή του Νιου Χάμσαϊρ, Κρις Πάπας.

Ολοι οι κάτοικοι του χωριού γνωρίζουν για την εκλογική επιτυχία του Κρις Πάπας και σίγουρα όλοι θυμούνται και αναγνωρίζουν πόσα έχουν προσφέρει στον τόπο τους ο προπαππούς του και οι άλλοι μετανάστες που έφυγαν στην Αμερική αναζητώντας μια καλύτερη ζωή.

Η επιστροφή στο χωριό 

Την ιστορία της οικογένειάς του είχε αναζητήσει και ο ίδιος ο Κρις Πάπας στην επίσκεψη που είχε πραγματοποιήσει στο Λιβάδι στις αρχές της δεκαετίας του 2010. Οι κάτοικοι του χωριού θυμήθηκαν αυτή τη σύντομη επίσκεψη διάρκειας ενός εικοσιτετραώρου, μόλις πληροφορήθηκαν την είδηση της εκλογής του στη Γερουσία. Ενας από αυτούς είναι ο Δημήτρης Ψαλλίδας, ο οποίος είχε μια σύντομη συζήτηση με τον Κρις Πάπας. «Τον συνάντησα τυχαία. Εψαχνε να βρει κάποια αρχεία στην κοινότητα για το γενεαλογικό δέντρο του. Λόγω του ότι έχω ζήσει στον Καναδά και ξέρω καλά αγγλικά, μίλησα μαζί του για λίγο», λέει στην «Κ».

Η αναζήτηση περισσότερων στοιχείων για τις ρίζες της οικογένειας του Κρις Πάπας αποδείχθηκε μάταιη, καθώς τα σχετικά αρχεία της κοινότητας κάηκαν από τους Γερμανούς κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Η αναζήτηση περισσότερων στοιχείων για τις ρίζες της οικογένειας του Κρις Πάπας αποδείχθηκε μάταιη, καθώς τα σχετικά αρχεία της κοινότητας κάηκαν από τους Γερμανούς στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Κατά τα λοιπά, η επίσκεψη του νεοεκλεγέντος γερουσιαστή στο χωριό κύλησε όπως όλες οι επισκέψεις των απογόνων μεταναστών στο Λιβάδι. «Πέρασε από την πλατεία, κάθισε για μεζέδες και τσίπουρα και έμεινε ένα βράδυ», λέει στην «Κ» ο Χαράλαμπος Μητώνας ο οποίος είναι εκδότης τοπικής ηλεκτρονικής εφημερίδας. Πριν από την αναχώρησή του, ο Κρις Πάπας φωτογραφήθηκε δίπλα σε μια πινακίδα με το όνομα του χωριού.

Οι Λιβαδιώτες στις ΗΠΑ 

Η ιστορία της οικογένειας του Πάπας στις ΗΠΑ φαίνεται ότι αρχίζει το 1903, σύμφωνα με τις καταστάσεις των πλοίων που έφτασαν στη Νήσο Ελις. Εκεί έφτασε ο προπαππούς Αθανάσιος (Αρθουρ Πάπας) με το πλοίο «Prinzess Irene», το οποίο είχε αποπλεύσει από τη Νάπολη. Ο συνταξιούχος εκπαιδευτικός και μελετητής της ιστορίας του χωριού Λιβάδι, Γιάννης Γαζέτης, εξηγεί στην «Κ» τους λόγους της μεγάλης μετανάστευσης. «Το Λιβάδι ήταν μια ανθηρή κωμόπολη με ένα σπουδαίο σχολείο, που στα χρόνια του Αλή Πασά είχε αρχίσει να χάνει την αίγλη της. Το 1860 Αλβανοί ληστές απήγαγαν μαθητές και αποκεφάλισαν τρεις από αυτούς παρά τα λύτρα που πληρώθηκαν. Το 1877 Αλβανοί γκέγκηδες κατέστρεψαν ολοκληρωτικά το χωριό. Οι πιο ευκατάστατοι κάτοικοί του το εγκατέλειψαν, και από το 1890 άρχισαν να φεύγουν και οι νεότεροι. Επίσης, πρέπει να πούμε ότι εκείνη την περίοδο το Λιβάδι βρισκόταν ακόμα υπό οθωμανικό έλεγχο και οι άνθρωποι δεν ήθελαν να υπηρετήσουν στον τουρκικό στρατό. Περίπου 450 άτομα μετανάστευσαν στις ΗΠΑ», διηγείται.

Χρήματα για δρόμους και σχολεία

Στις ΗΠΑ, ο Αθανάσιος (Αρθουρ) Πάπας φτιάχνει το εστιατόριο που έχει η οικογένεια μέχρι σήμερα και γίνεται συνιδρυτής και μέλος του Δ.Σ. της Εν Αμερική Φιλοπτώχου Αδελφότητος «Το Λιβάδιον». «Οι άνθρωποι αυτοί κάνουν χορούς, μαζεύουν συνδρομές και συγκεντρώνουν χρήματα για το χωριό. Το 1927 στέλνουν 1.000 δολάρια που ήταν μεγάλο ποσό για την εποχή. Λίγο καιρό αργότερα έστειλαν άλλα 700 για να συντηρηθεί ο δρόμος Λιβαδίου – Κατερίνης. Στη δεκαετία του 1950 έστειλαν χρήματα για να φτιαχτεί το δημοτικό σχολείο στο οποίο, όταν φτιάχτηκε, φοίτησαν περισσότερα από 800 παιδιά. Και ο Πάπας έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο», προσθέτει ο κ. Γαζέτης. Δεν ήταν όμως μόνο αυτά. Οι Λιβαδιώτες των ΗΠΑ χρηματοδότησαν και άλλα έργα, όπως εκκλησίες και βρύσες, κρατώντας το χωριό ζωντανό στις δύσκολες δεκαετίες πριν και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

 

Πηγή: kathimerini.gr