ΟΣΔΕ: Νέα παράταση προ των πυλών, αλλά οι επιδοτήσεις αργούν – Φόβοι για άδεια χωράφια στον θεσσαλικό κάμπο

Περίπου 200.000 δηλώσεις έχουν οριστικοποιηθεί και αύριο αναμένεται προκαταβολή για τις πρώτες 30.000, σύμφωνα με τον Γιάννη Περουλάκη – «Αποεπένδυση» στην αγροτική παραγωγή και αλυσιδωτές επιπτώσεις στην τοπική αγορά από την έλλειψη ρευστότητας και το αυξημένο κόστος καλλιέργειας

Νέα παράταση για την υποβολή και οριστικοποίηση των δηλώσεων ΟΣΔΕ αναμένεται να δοθεί αύριο, ωστόσο η καθυστέρηση στην ολοκλήρωση της διαδικασίας και στην καταβολή των αγροτικών ενισχύσεων προκαλεί έντονη ανησυχία στον αγροτικό κόσμο της Θεσσαλίας. Με τα χρονικά περιθώρια να στενεύουν, γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο να εκκαθαριστούν και να πληρωθούν όλες οι αγροτικές εκμεταλλεύσεις μέχρι τα Χριστούγεννα, εξέλιξη που απειλεί να στερήσει πολύτιμη ρευστότητα από την αγορά της περιοχής.

Σύμφωνα με όσα ανέφερε στο «Μαγκαζίνο της Θεσσαλίας» ο γεωπόνος, μελετητής, σύμβουλος αγροτικών εκμεταλλεύσεων και ιδιοκτήτης ΚΥΔ Γιάννης Περουλάκης, οι οριστικοποιημένες δηλώσεις ανέρχονται περίπου στις 200.000. Για αύριο, όπως εκτίμησε, αναμένεται να πιστωθεί προκαταβολή ενισχύσεων για τις πρώτες 30.000 δηλώσεις.

Η εικόνα αυτή, όπως προκύπτει από τις επισημάνσεις του, απέχει από την ολοκλήρωση της διαδικασίας για το σύνολο των δικαιούχων, ενώ η νέα παράταση δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα επιταχυνθούν και οι πληρωμές. Για χιλιάδες παραγωγούς, η καθυστέρηση μεταφράζεται σε αβεβαιότητα για το πότε θα μπορέσουν να καλύψουν τις υποχρεώσεις τους και να προγραμματίσουν την επόμενη καλλιεργητική περίοδο.

Από το βαμβάκι και το καλαμπόκι στα σιτηρά – Και τώρα ο κίνδυνος εγκατάλειψης χωραφιών

Ο κ. Περουλάκης στάθηκε ιδιαίτερα στη μεταβολή που καταγράφεται τα τελευταία χρόνια στο παραγωγικό μοντέλο του θεσσαλικού κάμπου. Όπως περιέγραψε, πριν από δύο με τρία χρόνια αρκετοί αγρότες άρχισαν να απομακρύνονται από δυναμικές αρδευόμενες καλλιέργειες, όπως το βαμβάκι και το καλαμπόκι, καθώς τα αυξημένα κόστη σε συνδυασμό με τις χαμηλές τιμές πώλησης περιόριζαν σημαντικά τα περιθώρια κέρδους.

Η στροφή προς ξηρικές καλλιέργειες, όπως το σιτάρι, αποτέλεσε για πολλούς μια προσπάθεια περιορισμού του κόστους και του ρίσκου. Ωστόσο, ούτε αυτή η επιλογή φαίνεται να προσφέρει σήμερα ασφαλή διέξοδο.

Με την τιμή του σιταριού να κινείται περίπου στα 19 λεπτά το κιλό, ενώ τα λιπάσματα και το πετρέλαιο έχουν ακριβύνει σημαντικά σε σχέση με πέρυσι, οι παραγωγοί βλέπουν το κόστος να πιέζει ακόμη περισσότερο το εισόδημά τους. Στην εξίσωση προστίθεται και η έλλειψη ρευστότητας λόγω των καθυστερήσεων στις επιδοτήσεις.

Υπό αυτές τις συνθήκες, ορισμένοι αγρότες ενδέχεται να περιορίσουν τις καλλιεργούμενες εκτάσεις ή να αφήσουν χωράφια ακαλλιέργητα, αδυνατώντας να χρηματοδοτήσουν τις αναγκαίες εργασίες και την αγορά εφοδίων.

Η αγροτική κρίση απειλεί και την τοπική αγορά

Οι επιπτώσεις δεν περιορίζονται στο χωράφι. Η Θεσσαλία στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στην αγροτική παραγωγή και στην κυκλοφορία εισοδήματος που αυτή δημιουργεί. Όταν οι παραγωγοί δεν πληρώνονται εγκαίρως ή αδυνατούν να καλύψουν το κόστος της επόμενης καλλιεργητικής περιόδου, οι συνέπειες μεταφέρονται σε ολόκληρη την τοπική οικονομία.

Αγροτικά καταστήματα, προμηθευτές λιπασμάτων και καυσίμων, συνεργεία γεωργικών μηχανημάτων, μεταφορικές επιχειρήσεις και εμπορικά καταστήματα εξαρτώνται, άμεσα ή έμμεσα, από τη ρευστότητα που διοχετεύεται στην ύπαιθρο. Εάν οι ενισχύσεις καθυστερήσουν και οι καλλιεργούμενες εκτάσεις μειωθούν, η αγορά κινδυνεύει να χάσει ένα σημαντικό μέρος της οικονομικής δραστηριότητας που παραδοσιακά ενισχύεται στο τέλος του έτους.

Η προειδοποίηση που προκύπτει από τις επισημάνσεις του Γιάννη Περουλάκη είναι σαφής: ο θεσσαλικός κάμπος βρίσκεται αντιμέτωπος όχι μόνο με το αυξημένο κόστος παραγωγής και τις χαμηλές τιμές, αλλά και με την έλλειψη κεφαλαίων για να συνεχίσει να καλλιεργεί. Η αποεπένδυση στον πρωτογενή τομέα μπορεί να αποδειχθεί μια αργή, αλλά βαθιά πληγή για την αγροτική οικονομία και τις τοπικές κοινωνίες.

Για τους παραγωγούς, το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι πλέον μόνο πότε θα καταβληθούν οι ενισχύσεις, αλλά εάν θα διαθέτουν τα απαραίτητα χρήματα για να μπουν ξανά στα χωράφια. Και για τη Θεσσαλία, το διακύβευμα είναι αν ο κάμπος θα συνεχίσει να παράγει ή αν, χρόνο με τον χρόνο, όλο και περισσότερες εκτάσεις θα μένουν εκτός καλλιέργειας.