Μηλίνα: Στο ίδιο έργο θεατές τρία χρόνια μετά τον Daniel – Πλημμυρισμένα σπίτια και παραλία γεμάτη πέτρες και κορμούς (video)

Η επόμενη μέρα βρίσκει τη Μηλίνα αντιμέτωπη με εικόνες καταστροφής, που ξυπνούν μνήμες από την κακοκαιρία Daniel. Τα ρέματα κατέβασαν μεγάλες ποσότητες φερτών υλικών, σπίτια και επιχειρήσεις πλημμύρισαν, ενώ η παραλία καλύφθηκε από πέτρες, κλαδιά και κορμούς δέντρων.

Στο ίδιο έργο θεατές βρίσκονται για ακόμη μία φορά οι κάτοικοι και οι επαγγελματίες της Μηλίνας στο Νότιο Πήλιο. Τρία χρόνια μετά την καταστροφική επέλαση της κακοκαιρίας Daniel, η νέα πλημμύρα επαναφέρει εικόνες που κανείς στην περιοχή δεν θα ήθελε να ξαναζήσει. Η επόμενη μέρα βρίσκει τον οικισμό με πλημμυρισμένα σπίτια και επιχειρήσεις και την παραλία να έχει μετατραπεί σε έναν απέραντο χώρο συγκέντρωσης φερτών υλικών.

Τα ρέματα κατέβασαν με ορμή μεγάλες ποσότητες νερού, παρασύροντας πέτρες, χώματα, κλαδιά και ολόκληρους κορμούς δέντρων. Όλα αυτά κατέληξαν σε δρόμους και παραλιακά σημεία, αφήνοντας πίσω τους ένα βαρύ αποτύπωμα της κακοκαιρίας. Η εικόνα στην ακτογραμμή είναι χαρακτηριστική: εκεί όπου κάτοικοι και επισκέπτες απολαμβάνουν τη θάλασσα, έχουν συσσωρευτεί πέτρες, ξύλα και λάσπη.

Παράλληλα, νερά εισέβαλαν σε κατοικίες και επαγγελματικούς χώρους, προκαλώντας ζημιές και αναγκάζοντας τους ιδιοκτήτες να ξεκινήσουν την απομάκρυνση των υδάτων και της λάσπης. Για πολλούς, η διαδικασία αυτή είναι οδυνηρά γνώριμη. Η προσπάθεια καθαρισμού και αποκατάστασης συνοδεύεται από την αγωνία για το μέγεθος των ζημιών, αλλά και από το ερώτημα τι θα συμβεί στην επόμενη ισχυρή βροχόπτωση.

Οι πληγές που δεν έκλεισαν

Η σύγκριση με τον Daniel είναι αναπόφευκτη. Η Μηλίνα είχε βρεθεί και τότε αντιμέτωπη με τεράστιες ποσότητες νερού και φερτών υλικών, με τις συνέπειες να αφήνουν βαθιά σημάδια στην τοπική κοινωνία και στην οικονομική δραστηριότητα. Η νέα καταστροφή ξυπνά μνήμες, αλλά ταυτόχρονα επαναφέρει στο προσκήνιο την ανάγκη να εξεταστεί κατά πόσο οι παρεμβάσεις που έγιναν μετά το 2023 επαρκούν για να προστατεύσουν τον οικισμό.

Το πρόβλημα δεν περιορίζεται στην απομάκρυνση των υλικών που έφτασαν στην παραλία ή στην άντληση των νερών από τα πλημμυρισμένα κτίρια. Η ορμή με την οποία κατεβαίνουν τα ρέματα και ο όγκος των υλικών που μεταφέρουν αναδεικνύουν την ανάγκη ολοκληρωμένης αντιπλημμυρικής προστασίας, από τις ορεινές λεκάνες απορροής μέχρι τις εκβολές και τις κατοικημένες περιοχές.

Για τους επαγγελματίες, κάθε τέτοιο επεισόδιο σημαίνει επιπλέον κόστος, απώλεια χρόνου και αβεβαιότητα για την επόμενη ημέρα. Για τους κατοίκους, σημαίνει ξανά καθαρισμούς, επισκευές και φόβο μπροστά σε κάθε νέα προειδοποίηση για έντονα καιρικά φαινόμενα.

Το ερώτημα για την επόμενη μέρα

Η αποκατάσταση της Μηλίνας είναι άμεση ανάγκη. Χρειάζεται να απομακρυνθούν τα φερτά υλικά, να καθαριστούν οι δρόμοι και η παραλία, να καταγραφούν οι ζημιές και να στηριχθούν όσοι είδαν τις περιουσίες τους να πλημμυρίζουν.

Όμως, τρία χρόνια μετά τον Daniel, δεν αρκεί η επανάληψη της ίδιας αλληλουχίας: καταστροφή, έκτακτες παρεμβάσεις, καθαρισμοί και αναμονή μέχρι την επόμενη κακοκαιρία. Η Μηλίνα χρειάζεται απαντήσεις για τα έργα προστασίας, την επάρκεια των παρεμβάσεων στα ρέματα και τα μέτρα που μπορούν να περιορίσουν τον κίνδυνο.

Γιατί η επόμενη μέρα δεν πρέπει να είναι απλώς η ημέρα που οι κάτοικοι θα αρχίσουν να καθαρίζουν όσα άφησε πίσω της η πλημμύρα. Πρέπει να είναι η αφετηρία για να μη βρεθούν ξανά, στην επόμενη δυνατή βροχή, να μετρούν τις ίδιες πληγές.