Λαϊκή αγορά Λάρισας: Μισθοί και συντάξεις φτάνουν για τις πρώτες 15 ημέρες – Επανήλθε το «τεφτέρι»

Ο πρόεδρος των Παραγωγών Λαϊκών Αγορών Λάρισας, Δημήτρης Πουρίκας, περιγράφει την ασφυξία που προκαλεί η ακρίβεια στα νοικοκυριά. Πελάτες ζητούν να ψωνίσουν με πίστωση, λέγοντας στους παραγωγούς «γράψ’ τα και θα στα φέρω την άλλη εβδομάδα ή τον άλλο μήνα».

Με την ακρίβεια να πιέζει καθημερινά τα οικογενειακά εισοδήματα και τη ρευστότητα να εξαντλείται πριν από το τέλος του μήνα, η λαϊκή αγορά της Δευτέρας στη Λάρισα αποτύπωσε για ακόμη μία φορά τη δύσκολη οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκονται πολλά νοικοκυριά.

Οι μισθοί και οι συντάξεις δεν επαρκούν πλέον για να καλύψουν τις ανάγκες ολόκληρου του μήνα, με αποτέλεσμα αρκετοί καταναλωτές να περιορίζουν τις αγορές τους, ακόμη και σε βασικά είδη διατροφής. «Οι μισθοί και οι συντάξεις φτάνουν για τις πρώτες 15 ημέρες», σημειώνει ο πρόεδρος των Παραγωγών Λαϊκών Αγορών Λάρισας, Δημήτρης Πουρίκας, περιγράφοντας την εικόνα που μεταφέρουν οι ίδιοι οι επαγγελματίες από τους πάγκους τους.

Το «τεφτέρι» επιστρέφει στη λαϊκή

Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η επιστροφή μιας πρακτικής που για πολλούς θεωρούνταν ξεχασμένη: της αγοράς με πίστωση. Όπως αναφέρει ο κ. Πουρίκας, αρκετοί πελάτες ζητούν από τους παραγωγούς να πάρουν τα προϊόντα που χρειάζονται και να πληρώσουν αργότερα.

«Γράψ’ τα και θα στα φέρω την άλλη εβδομάδα», λένε κάποιοι, ενώ άλλοι μεταθέτουν την εξόφληση ακόμη και για τον επόμενο μήνα. Το «τεφτέρι», με άλλα λόγια, επιστρέφει ως λύση ανάγκης για ανθρώπους που θέλουν να προμηθευτούν φρούτα και λαχανικά, αλλά δεν διαθέτουν εκείνη τη στιγμή τα απαραίτητα χρήματα.

Η εικόνα αυτή αναδεικνύει μια λιγότερο ορατή πλευρά της ακρίβειας: το πρόβλημα δεν είναι μόνο οι τιμές στα προϊόντα, αλλά και η αδυναμία πολλών καταναλωτών να ανταποκριθούν στις καθημερινές τους υποχρεώσεις, ακόμη και όταν πρόκειται για τρόφιμα.

Πίεση και στους παραγωγούς

Η έλλειψη ρευστότητας μεταφέρεται, παράλληλα, και στους ανθρώπους της λαϊκής αγοράς. Οι παραγωγοί καλούνται να εξυπηρετήσουν πελάτες που δυσκολεύονται να πληρώσουν άμεσα, ενώ οι ίδιοι έχουν να καλύψουν τα δικά τους έξοδα για καλλιέργεια, καύσιμα, λιπάσματα, μεταφορές και οικογενειακές ανάγκες.

Έτσι, η λαϊκή αγορά βρίσκεται αντιμέτωπη με μια διπλή πίεση: από τη μία πλευρά, οι καταναλωτές μετρούν τα χρήματα μέχρι την επόμενη πληρωμή και, από την άλλη, οι παραγωγοί προσπαθούν να διατηρήσουν τις πωλήσεις τους και να εισπράξουν τα χρήματα που χρειάζονται για να συνεχίσουν τη δραστηριότητά τους.

Το «γράψ’ τα και θα στα φέρω» δεν αποτελεί απλώς μια καθημερινή συναλλαγή ανάμεσα σε έναν πελάτη και έναν παραγωγό. Είναι μια ένδειξη ότι η ακρίβεια έχει αρχίσει να περιορίζει όχι μόνο την αγοραστική δύναμη, αλλά και την ίδια τη δυνατότητα των νοικοκυριών να προμηθεύονται τα απαραίτητα μέχρι το τέλος του μήνα.

Χριστίνα Ανδρέου

Δείτε εικόνες: