Ουράνιο στις βρύσες σε χωριά της Ελασσόνας: Το ήξεραν από το 2022!

Γράφει ο καλός συάδελφος Γιώργος Τράντας σε ανάρτησή του:

Το ήξεραν από το 2022!
Στα Καλύβια, την Ολυμπιάδα, τον Σπαρμό και το Πύθιο του Δήμου Ελασσόνας το νερό της βρύσης δεν πίνεται. Δεν μπαίνει ούτε στην κατσαρόλα. Τα παιδιά δεν πρέπει να πλένουν τα δόντια τους με αυτό. Οι τέσσερις κοινότητες κηρύχθηκαν σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης στις 25 Σεπτεμβρίου.
Ας δούμε πώς φτάσαμε εδώ, γιατί η διαδρομή λέει περισσότερα από το γεγονός.
Το δείγμα των Καλυβίων πάρθηκε στις 22 Ιουνίου και έδειξε 130 μικρογραμμάρια ουρανίου ανά λίτρο. Το όριο είναι 30. Πάνω από τετραπλάσιο. Ο επανέλεγχος στις 23 Ιουλίου επιβεβαίωσε την υπέρβαση. Η πρώτη δημόσια ανακοίνωση ήρθε στις 3 Σεπτεμβρίου. Δέκα εβδομάδες μετά.
Δέκα εβδομάδες που ο κόσμος έπινε, μαγείρευε, έφτιαχνε γάλα στα παιδιά.
Μέχρι εδώ, θα μπορούσε κανείς να μιλήσει για καθυστέρηση εργαστηρίου, για γραφειοκρατία, για ένα κακό καλοκαίρι. Μόνο που δεν είναι αυτό.
Στην επίκαιρη ερώτηση του ΚΚΕ που κατατέθηκε χθες στη Βουλή αναφέρεται ότι η ΔΕΥΑ Ελασσόνας ειδοποίησε τις αρμόδιες αρχές, όπως όφειλε, και το 2022 — όταν είχε ανιχνευθεί ουράνιο στο νερό των Καλυβίων.
Από το 2022!

Δηλαδή δεν μιλάμε για τρεις μήνες. Μιλάμε για τέσσερα χρόνια!  Οι αρχές το γνώριζαν. Και το χωριό συνέχισε να πίνει.
Πότε θα πιουν ξανά καθαρό νερό; Δεν ξέρει κανείς. Μετρήθηκαν και οι επτά γεωτρήσεις των Καλυβίων — όλες δίνουν την ίδια εικόνα. Μετρήθηκαν και πέντε ιδιωτικές — το ίδιο. Δεν υπάρχει εναλλακτική πηγή, άρα δεν υπάρχει ημερομηνία. Ο δήμαρχος είπε ο ίδιος ότι η μεταφορά νερού από αλλού θέλει χρόνο και υποδομές.
Υπάρχει και κάτι ακόμη. Η περιοχή ζει από την κτηνοτροφία. Εκατοντάδες κτηνοτρόφοι, χιλιάδες ζώα, που πίνουν το ίδιο νερό. Η ΔΕΥΑΕΛ είχε στείλει έγγραφο στην Κτηνιατρική από τις 24 Αυγούστου. Τι απαντήθηκε, δεν το ξέρουμε. Ζητείται τώρα να ελεγχθούν και τα προϊόντα — γάλα, κρέας, γαλακτοκομικά.
Και μια λεπτομέρεια που με ενοχλεί. Η δημοτική αντιπολίτευση υποστηρίζει ότι στις 31 Αυγούστου η ΔΕΥΑΕΛ απαντούσε γραπτά πως το νερό του Ιουνίου είχε κριθεί κατάλληλο. Τρεις μέρες μετά, η ανακοίνωση έδινε για το ίδιο δείγμα 130 μικρογραμμάρια. Μία από τις δύο εκδοχές δεν στέκει. Το έγγραφο θα το έλυνε σε ένα λεπτό — αρκεί να δημοσιευτεί.

Ας το πούμε καθαρά.
Τέσσερα χρόνια ήταν αρκετός χρόνος για να ανοιχτεί γεώτρηση αλλού. Για να μπει μονάδα επεξεργασίας. Για να σχεδιαστεί μεταφορά νερού. Τέσσερα χρόνια ήταν αρκετός χρόνος για να γίνουν όλα αυτά και να περισσέψει και χρόνος.
Αντ- αυτού, το πρόβλημα έγινε δημόσιο όταν δεν γινόταν πια να κρυφτεί, και η λύση αναζητείται τώρα από την αρχή, με τον κόσμο να κουβαλάει μπουκάλια.
Δεν βιάζομαι να πω ποιος είναι υπεύθυνος. Ξέρω όμως ότι κάπου υπάρχει ένα έγγραφο του 2022 με μια υπογραφή από κάτω. Και κάποιος το διάβασε.
Το ερώτημα πια δεν είναι τεχνικό: αν αυτό συνέβαινε σε προάστιο της Αθήνας, θα περνούσαν τέσσερα χρόνια;