Σιτάρι ή βαμβάκι στον θεσσαλικό κάμπο το 2027;

Οι σημερινές τιμές δεν αφήνουν μεγάλα περιθώρια – η τελική επιλογή θα κριθεί από κόστος, αποδόσεις και ενισχύσεις

Το μεγάλο ερώτημα για τους Θεσσαλούς αγρότες είναι αν την άνοιξη του 2027 θα επιμείνουν στις παραδοσιακές καλλιέργειες του σιταριού και του βαμβακιού ή αν θα αναζητήσουν εναλλακτικές.

Στο σκληρό σιτάρι η εικόνα σήμερα είναι πιεσμένη. Η αγορά στον θεσσαλικό κάμπο κινείται περίπου στα 19 λεπτά το κιλό, ενώ το κόστος καλλιέργειας υπολογίζεται γύρω στα 120-140 ευρώ το στρέμμα. Με τέτοιες τιμές, οι αποδόσεις πρέπει να είναι υψηλές για να μείνει εισόδημα στον παραγωγό.

Στο βαμβάκι, οι τιμές εκκίνησης στα εκκοκκιστήρια της Θεσσαλίας κινούνται περίπου στα 48-51 λεπτά το κιλό, ενώ με μια μέση απόδοση 400 κιλών το στρέμμα η ακαθάριστη πρόσοδος παραμένει οριακή σε σχέση με το κόστος. Η συνδεδεμένη ενίσχυση, που φέτος αναφέρεται περίπου στα 73,4 ευρώ το στρέμμα, αποτελεί σημαντικό μέρος της εξίσωσης

Όμως και εδώ ο λογαριασμός δεν είναι εύκολος: με μέση απόδοση 400 κιλά το στρέμμα, τα 50 λεπτά δίνουν 200 ευρώ ακαθάριστο έσοδο. Με τη συνδεδεμένη ενίσχυση περίπου 73,4 ευρώ, φτάνουμε στα 273,4 ευρώ, την ώρα που το μέσο κόστος υπολογίζεται περίπου στα 280 ευρώ το στρέμμα

Άρα, ούτε το σιτάρι ούτε το βαμβάκι προσφέρουν σήμερα μια αυτονόητα ασφαλή επιλογή.

Το σιτάρι έχει μικρότερο κεφάλαιο και λιγότερες απαιτήσεις σε νερό, αλλά η σημερινή τιμή του προβληματίζει. Το βαμβάκι απαιτεί περισσότερες εισροές, νερό και μεγαλύτερη διάρκεια καλλιέργειας, όμως διαθέτει τη στήριξη της συνδεδεμένης και μπορεί να δώσει καλύτερο αποτέλεσμα όταν συνδυάζονται υψηλή στρεμματική απόδοση και καλή τιμή.

Και εδώ βρίσκεται το κρίσιμο σημείο: οι Θεσσαλοί δεν θα αποφασίσουν μόνο με βάση την τιμή του κιλού. Θα υπολογίσουν κόστος νερού, λίπασμα, πετρέλαιο, ενοίκιο, απόδοση, ενίσχυση και τελικά καθαρό εισόδημα.

Αν οι σημερινές τιμές παραμείνουν ως έχουν, η στροφή σε εναλλακτικές καλλιέργειες θα συνεχίσει να βρίσκεται στο τραπέζι. Αν όμως η αγορά βελτιωθεί μέχρι τη σπορά, ιδιαίτερα στο βαμβάκι, τα στρέμματα μπορούν να ξαναγυρίσουν.

Το 2027, λοιπόν, η μάχη δεν θα είναι απλώς «σιτάρι ή βαμβάκι». Θα είναι ποια καλλιέργεια αφήνει στο τέλος της χρονιάς κάτι στην τσέπη του παραγωγού.