Σιτάρι: Περιμένουν την άνοδο στον θεσσαλικό κάμπο όσοι αποθήκευσαν – ο Καναδάς κρατά το κλειδί

Με συγκρατημένη αισιοδοξία αλλά και αρκετή αγωνία μπαίνει ο Σεπτέμβριος για τους παραγωγούς σκληρού σιταριού που αποθήκευσαν το προϊόν ή παρέδωσαν με ανοιχτές τιμές  στον θεσσαλικό κάμπο. Η αγορά εξακολουθεί να κινείται σε χαμηλά επίπεδα, όμως τις τελευταίες ημέρες εμφανίζονται κάποιες ενδείξεις κινητικότητας που δημιουργούν προσδοκίες για βελτίωση των τιμών το επόμενο διάστημα.

Η φετινή εκκίνηση ήταν ιδιαίτερα δύσκολη. Στη Θεσσαλία η Ένωση Βόλου είχε δώσει τον Ιούλιο προκαταβολή 20 λεπτών το κιλό για το σκληρό σιτάρι που παραδόθηκε στα σιλό της, ενώ την ίδια περίοδο οι παραγωγοί αντιμετώπιζαν προσφορές περίπου 20-25 λεπτών το κιλό.

Η Μέλισσα–Κίκιζας  έκλεισε συμφωνία  με τον Α.Σ. Νίκαιας με συμβολαιακή τιμή 24,5 λεπτά/κιλό για το σκληρό σιτάρι για τη φετινή σοδειά.

O ΑΣ Φαρσάλων «Ενιπέας» είχε συμβόλαια στα 24,5–27,5 λεπτά, ενώ ο ΑΣ Πλατυκάμπου στα 23 λεπτά

Το πρόβλημα δεν ήταν μόνο η τιμή. Οι καλές στρεμματικές αποδόσεις σε αρκετές περιοχές αύξησαν την προσφορά, την ώρα που τα ποιοτικά χαρακτηριστικά –και ιδιαίτερα η πρωτεΐνη λόγω των βροχών του Ιονίου σε σημαντικό μέρος της παραγωγής– περιόρισαν τη δυνατότητα για καλύτερες εμπορικές τιμές.

Στα 242 ευρώ ο τόνος το εξαγωγικό ενδιαφέρον

Στις αρχές Σεπτεμβρίου, πάντως, η εικόνα παρουσιάζει μια μικρή μετατόπιση. Το εξαγωγικό ενδιαφέρον για ελληνικό σκληρό σιτάρι φέρεται να κινείται γύρω από τα 242 ευρώ/τόνο FOB, χωρίς μέχρι στιγμής να έχει κλειστεί συγκεκριμένη συμφωνία σε αυτό το επίπεδο. Η εξέλιξη αυτή δεν αποτελεί ακόμη «ράλι», είναι όμως αισθητά καλύτερη από το κλίμα των πρώτων εβδομάδων μετά τον αλωνισμό.

Το κρίσιμο ερώτημα πλέον είναι αν η συγκεκριμένη ένδειξη μπορεί να μετατραπεί σε πραγματική άνοδο στην τιμή παραγωγού στη Θεσσαλία. Για να συμβεί αυτό θα πρέπει να ενεργοποιηθεί περισσότερο η εξαγωγική ζήτηση και να περιοριστούν οι πιέσεις από τα διαθέσιμα αποθέματα.

Ο Καναδάς είναι ο «μεγάλος παίκτης»

Στην εξίσωση του σκληρού σιταριού υπάρχει ένας παράγοντας που οι Έλληνες παραγωγοί παρακολουθούν διαχρονικά: ο Καναδάς.

Η καναδική παραγωγή σκληρού σιταριού επηρεάζει άμεσα την ισορροπία προσφοράς και ζήτησης στη Μεσόγειο, καθώς ο Καναδάς αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους προμηθευτές της διεθνούς αγοράς. Ενδεικτικά, στις αρχές του 2026 η τιμή FOB καναδικού σκληρού είχε καταγραφεί σε επίπεδα περίπου 235-244 ευρώ/τόνο, ανάλογα με το λιμάνι και το φορτίο.

Για την ελληνική αγορά αυτό σημαίνει ότι ο Καναδάς λειτουργεί ουσιαστικά ως «ταβάνι» αλλά και ως σημείο αναφοράς. Αν το καναδικό προϊόν προσφέρεται ανταγωνιστικά, δυσκολεύεται να ανέβει η τιμή του ελληνικού. Αντίθετα, μια μείωση της καναδικής προσφοράς ή μια άνοδος των διεθνών τιμών μπορεί να ανοίξει χώρο και για το ελληνικό σκληρό.

Γι- αυτό και οι επόμενες εβδομάδες θα έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον: η αγορά θα αναζητήσει σημάδια για το πώς διαμορφώνεται η νέα ισορροπία μεταξύ παραγωγής, αποθεμάτων και εξαγωγών.

Θα βγουν κερδισμένοι όσοι αποθήκευσαν;

Εδώ βρίσκεται το μεγάλο στοίχημα του φετινού φθινοπώρου.

Πολλοί παραγωγοί και συνεταιρισμοί στη Θεσσαλία επέλεξαν να μην πουλήσουν όλη την παραγωγή αμέσως μετά τον αλωνισμό, καθώς θεώρησαν ότι οι αρχικές τιμές ήταν ιδιαίτερα χαμηλές. Ήδη από τον Ιούλιο καταγραφόταν εικόνα γεμάτων αποθηκών και υποτονικού εμπορίου στην περιοχή.

Η επιλογή αυτή μπορεί να αποδειχθεί σωστή, αλλά δεν είναι ακόμη βέβαιο ότι θα αποφέρει σημαντικό κέρδος.

Για να δικαιωθεί η αποθήκευση, η τιμή που θα εισπράξει τελικά ο παραγωγός θα πρέπει να καλύψει όχι μόνο την αρχική διαφορά από τα 20-25 λεπτά, αλλά και το κόστος αποθήκευσης, τη χρηματοδότηση του κεφαλαίου και τον κίνδυνο υποβάθμισης του προϊόντος.

Με απλά λόγια, μια άνοδος της αγοράς κατά 1-2 λεπτά το κιλό δεν σημαίνει αυτομάτως ότι όποιος κράτησε το σιτάρι κέρδισε. Αντίθετα, μια ουσιαστική κίνηση προς τα 27-28 λεπτά και υψηλότερα θα άρχιζε να αλλάζει αισθητά την εικόνα για όσους άντεξαν χωρίς να πουλήσουν.

Το στοίχημα του φθινοπώρου

Η αγορά βρίσκεται, επομένως, σε ένα μεταβατικό σημείο. Από τη μία πλευρά υπάρχει η χαμηλή βάση τιμών με την οποία ξεκίνησε η φετινή εμπορική περίοδος. Από την άλλη, υπάρχει πλέον ένα εξαγωγικό ενδιαφέρον στα 242 ευρώ/τόνο FOB, ενώ οι διεθνείς εξελίξεις και κυρίως η πορεία της καναδικής προσφοράς μπορούν να αλλάξουν τα δεδομένα.

Το ζητούμενο για τον Θεσσαλό παραγωγό δεν είναι απλώς να δει μια μικρή άνοδο στην τιμή, αλλά να υπάρξει συνεχόμενη βελτίωση της αγοράς.

Το συμπέρασμα στις αρχές Σεπτεμβρίου είναι πως όσοι αποθήκευσαν δεν έχουν ακόμη δικαιωθεί, αλλά ούτε και έχουν χάσει το στοίχημα. Η αγορά τους δίνει πλέον έναν λόγο να περιμένουν. Το αν η αναμονή θα μετατραπεί σε πραγματικό κέρδος θα κριθεί από τις εξαγωγές, την πορεία του Καναδά, την ποιότητα των διαθέσιμων ελληνικών ποσοτήτων και –κυρίως– από το αν η διεθνής τιμή θα μπορέσει να περάσει ουσιαστικά στην τιμή παραγωγού του θεσσαλικού κάμπου.