Η ομιλία του Γιάννη Καριπίδη στη Βουλή για το νομοσχέδιο ιδιωτικοποίησης του νερού από την κυβέρνηση

Για το νομοσχέδιο ιδιωτικοποίησης του νερού από την κυβέρνηση μίλησε στη Βουλή ο βουλευτής Λάρισας του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ κ. Γιάννης Καριπίδης.

Αναλυτικά η ομιλία του:

«Αγαπητοί κυρίες και κύριοι βουλευτές, 

στην πρώτη μου ομιλία στην Εθνική Αντιπροσωπεία έχω το βαρύ καθήκον να εκφράσω τη βαθιά μου οδύνη για το χαμό των τριών πυροσβεστών την ώρα του καθήκοντος. Ειλικρινή συλλυπητήρια στις οικογένειες τους. Ευθύνη όμως υπάρχει και για το κράτος. Για ποιο λόγο συνέβη αυτό και τι πρέπει να κάνουμε από εδώ και πέρα. Πρέπει να φροντίσουμε την εκπαίδευση. Πρέπει να φροντίσουμε τον εξοπλισμό. Πρέπει να φροντίσουμε όλες τις δυνατότητες αυτές, που θα δώσουν στους πυροσβέστες μας τη δυνατότητα να κάνουν το καθήκον τους, με ασφάλεια και με αποτελεσματικότητα.

Ορμώμενος από την δήλωση την οποία έκανε πριν ο συνάδελφος από την Πιερία για το θέμα του Ολύμπου και της UNESCO, θέλω να κάνω και εγώ μία δήλωση γιατί ο Όλυμπος είναι και θεσσαλικός, δεν είναι μόνο πιερικός. Η ιστορική ομόφωνη απόφαση της UNESCO για την αναγνώριση του Ολύμπου ως μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς φέρνει τον ορεινό όγκο, στο πανελλήνιο αλλά και στο παγκόσμιο προσκήνιο. Στη Λάρισα, στην Ελασσόνα, ο Όλυμπος είναι μέσα στα βιώματά μας. Θα τον προασπίσουμε και θα τον παρουσιάσουμε σωστά σε όλους.

Στο προκείμενο τώρα για το θέμα του νομοσχεδίου.

Αγαπητοί κυρίες και κύριοι Βουλευτές.

Η κυβέρνηση σήμερα φέρνει προς ψήφιση ένα καταστροφικό νομοσχέδιο που τεχνηέντως επιχειρεί την πλήρη εμπορευματοποίηση και την έμμεση πλην σαφή ιδιωτικοποίηση του πολυτιμότερου κοινωνικού αγαθού, του νερού. Ως βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, αλλά και ως άνθρωπος που υπηρέτησα για χρόνια την Τοπική Αυτοδιοίκηση πρώτου βαθμού, στέκομαι σήμερα στο βήμα της Εθνικής αντιπροσωπείας για να καταγγείλω την προσπάθεια μετατροπής ενός υπαρξιακού ανθρώπινου δικαιώματος, σε κερδοφόρο εμπόρευμα για λίγους και εκλεκτούς.

Με πρόσχημα τη λειψυδρία, η κυβέρνηση καταργεί τον τοπικό κοινωνικό έλεγχο στο νερό, μέσω των μεγάλων φορέων ύδρευσης, στην ΕΥΔΑΠ ΑΕ στην Αθήνα, στην ΕΥΑΘ στην Θεσσαλονίκη και με προηγούμενο νομοθέτημα τον ΟΔΥΘ ΑΕ στη Θεσσαλία.

Αντί να στηρίξει τις κατά τόπους ΔΕΥΑ, τις αναγκάζει σε βίαιη συγχώνευση, με απορρόφηση από την ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ αντίστοιχα. Λαμβάνοντας υπόψιν τη γεωγραφική εγγύτητα, εξαφανίζει δοκιμασμένες δομές πολλών δεκαετιών, όπως τις ΤΟΕΒ και ΓΟΕΒ.

Με πρόσχημα την λειψυδρία, η κυβέρνηση καταργεί τον τοπικό κοινωνικό έλεγχο στο νερό, μέσω των μεγάλων φορέων Ύδρευσης, της ΕΥΔΑΠ ΑΕ στην Αθήνα, της ΕΥΑΘ στην Θεσσαλονίκη και με προηγούμενο νομοθέτημα τον ΟΔΥΘ ΑΕ στη Θεσσαλία. Αντί να στηρίξει τις κατά τόπους ΔΕΥΑ, τις αναγκάζει σε βίαιη συγχώνευση-απορρόφηση από την ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ λαμβάνοντας υπ όψιν την γεωγραφική εγγύτητα.

Είναι ψευδές το επιχείρημα των δήθεν ελλειμμάτων στις ΔΕΥΑ. Όλα τα προηγούμενα χρόνια, με την έξαρση της ενεργειακής κρίσης, οι Δήμοι κλήθηκαν και με κυβερνητική προτροπή να κρατήσουν αμετάβλητες τις τιμές του νερού και για ύδρευση και για άρδευση. Το κόστος όμως του ηλεκτρικού ρεύματος πήγε στα ύψη. Η κοινωνικά αποδεκτή συμπεριφορά των Δήμων λογίστηκε σαν κακοδιαχείριση.

Έχοντας υπηρετήσει την τοπική αυτοδιοίκηση μέχρι προχθές ήμουν Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Ελασσόνας, στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας, γνωρίζω από πρώτο χέρι την πραγματικότητα της ελληνικής υπαίθρου.

Η όποια αγροτική και κτηνοτροφική παραγωγή στηρίζεται καθοριστικά στο κόστος του νερού. Ο πρωτογενής τομέας δεν ξεγελιέται με επιχειρήματα του στυλ «μα είναι δημόσιες εταιρείες». Δεν ξέρουμε ούτε αν παραχωρηθεί σε δεύτερο χρόνο το management αυτών των νομικών προσώπων σε ιδιώτες, ούτε αν τυχόν εφαρμοστούν σκληρά ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Φυσικά με αυτήν την κυβέρνηση ελλοχεύει πάντα και ο κίνδυνος των ΣΔΙΤ.

Όπως αντιλαμβανόμαστε το ακριβό νερό είναι μπροστά μας.

Θα σας αναφέρω ότι η τιμή του νερού που πουλά η ΕΥΔΑΠ στους Δήμους της Αττικής για τις ανάγκες τους, παραδείγματος χάριν για το πότισμα των κήπων-παρτεριών προ μηνών καθορίστηκε σε 1,30 ευρώ το κυβικό.

Μια τιμή που αν εφαρμοστεί στην άρδευση, έστω ως οροφή θα σημάνει την οικονομική κατάρρευση των εκμεταλλεύσεων. Η αύξηση της τιμής του νερού θα αφανίσει αγρότες και κτηνοτρόφους.

Αυτά τα εφτά χρόνια νεοφιλελεύθερης διακυβέρνησης αποδυναμώθηκαν πλήρως οι ΔΕΥΑ και οι ίδιοι οι Δήμοι. Δεν τους προσφέρθηκε ο αναγκαίος ηλεκτρικός χώρος για παραγωγή ενέργειας, που είναι τόσο απαραίτητη για την συγκράτηση των τιμών αλλά και των ελλειμμάτων.

Θα μπορούσα να πω, ότι οδηγήθηκαν εκεί με σκοπό την πλήρη συκοφάντησή τους και την συνοδό εξάρτησή τους από την εξουσία. Τα δημιουργούμενα σχήματα είναι υπερβολικά συγκεντρωτικά και μακριά από τις τοπικές ανάγκες. Κάθε τοπική πρωτοβουλία για σχεδιασμό ουσιαστικά θα είναι ανύπαρκτη και τίποτα δεν θα υπακούει στις πραγματικές ανάγκες της αγροτικής και κτηνοτροφικής παραγωγής.

Συνειδητές πολιτικές από μέρους της κυβέρνησης, που είχαν σαν αποτέλεσμα την υποστελέχωση των υπηρεσιών των οργανισμών ύδρευσης-άρδευσης, τόσο σε προσωπικό όσο και σε μέσα, ασκήθηκαν κυριολεκτικά σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος. Δημοτικές περιουσίες και πάγια, το πιθανότερο είναι να χαθούν για τους δημότες.

Σε κάθε περίπτωση οι τοπικές κοινωνίες χάνουν την διαχείριση των πόρων τους, που είχαν πάντοτε. Όταν το νερό περάσει στα χέρια ανώνυμων τεχνοκρατών και κατευθυνόμενων υπηρεσιακών παραγόντων, ποιος θα νοιαστεί για την μικρή καλλιέργεια, το απομακρυσμένο χωριό, το άνυδρο νησί;

Αγαπητοί συνάδελφοι το νερό είναι πηγή ζωής και δεν πρέπει να εμπλέκεται ποτέ με την λογική του «εμπορικού κέρδους». Ναι στην αντιμετώπιση της λειψυδρίας, ναι στον σχεδιασμό που πρέπει να εφαρμοστεί. Όχι όμως με όρους στυγνής αγοράς, αλλά με όρους βιωσιμότητας, προστασίας των ευάλωτων και ανάδειξης του κοινωνικού συμφέροντος. Το νερό πρέπει να παραμείνει κάτω από δημόσιο, κοινωνικό και δημοκρατικό έλεγχο.

Απαιτείται γενναία χρηματοδότηση από δημόσιους πόρους στα δίκτυα των ΔΕΥΑ και στην αποτελεσματική διαχείρισή τους.

Για την Αριστερά και τον προοδευτικό κόσμο, το νερό δεν είναι διαπραγματεύσιμο. Ανήκει σε όλους και το διαχειριζόμαστε με αμιγώς δημόσιες πολιτικές, για το συμφέρον των πολλών.

Η υπαγωγή του νερού για κάθε χρήση, στην Ρυθμιστική Αρχή είναι προάγγελος καθεστώτος «αγοράς». Όσο κι αν το τυλίξουμε με διάφορες φιοριτούρες και δήθεν αναγκαιότητες, βλέπουμε καθαρά τους κινδύνους.

Καμία εμπλοκή ιδιωτών σε όλη την διαδρομή των δικτύων του νερού.

Υπάρχουν φυσικά και μερικές χώρες στην Ευρώπη αλλά και εκτός Ευρώπης που πειραματίστηκαν με την ιδιωτικοποίηση του νερού.

Τα προβλήματα όμως και με τις τιμές και με την ποιότητα και με την επάρκεια, έκαναν προβληματικό αυτό το εγχείρημα, με αποτέλεσμα πολλές από αυτές να εξετάσουν, επανεθνικοποίηση δικτύων και νερού και μάλιστα με αρκετό κόστος.

Το νομοσχέδιο αυτό δεν διορθώνει παθογένειες, δεν προχωρά τα πράγματα μπροστά, όπως λέει ο υπουργός, αλλά αντίθετα ξεπουλά μια πηγή πλούτου του λαού μας.

Όσον αφορά τώρα τις λοιπές διατάξεις του νομοσχεδίου, θα σταθώ στο θέμα της ιδιωτικής πολεοδόμησης μέχρι τα 200 στρέμματα. Διατηρώ πολλές επιφυλάξεις για τη σκοπιμότητα του μέτρου και το θεωρώ ως παραχώρηση της δημόσιας εξουσίας.

Σας ευχαριστώ πολύ».