Καύσωνας, γεωπολιτικές εντάσεις δίνουν το σήμα ανόδου τιμών στο σιτάρι

Στον απόηχο του διαγωνισµού της ΕΑΣ Ορεστιάδας, όπου υπενθυµίζεται ότι 17.000 τόνοι σκληρού φετινής εσοδείας έκλεισαν σε τιµή 234 ευρώ/τόνος (21,4 λεπτά για τον παραγωγό) ζωηρεύει η εικόνα της αγοράς στο σκληρό σιτάρι. Θετικά επενεργεί και η κατάσταση στη Μέση Ανατολή και στον Κόλπο που έδωσαν ισχυρή ώθηση στο µαλακό, ενώ ο καύσωνας έχει «γονατίσει» την παραγωγή σιτηρών σε πολλές χώρες της Ευρώπης, και ιδιαίτερα στη Γαλλία και την Ουγγαρία. 

Στο κοµµάτι των εξαγωγών, για τα χαµηλότερης ποιότητας σιτάρια συνεχίζει να ισχύει η τιµή των 225 ευρώ ο τόνος FOB, ενώ για την µέτρια προς καλή τα 235-237 ευρώ ο τόνος FOB. Με την ποιότητα να αποτελεί βασικό πρόβληµα για την καλλιέργεια φέτος δεν αποκλείεται στη συνέχεια η διαφορά αυτή να αυξηθεί ακόµα περισσότερο.

υτή τη φορά το µαλακό δείχνει να συµπαρασέρνει και το σκληρό

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει μελέτη του οργανισμού Energy & Climate, βάσει της οποίας ο καύσωνας του Ιονίου εκτιμάται ότι στοίχισε στην ευρωπαϊκή παραγωγή σιτηρών περισσότερα από 2 δισ. ευρώ (βάσει τιμών παραγωγού για σιτάρι, κριθάρι, καλαμπόκι και λοιπά σιτηρά) και κατέστρεψε περίπου 9 εκατ. τόνους εκτιμώμενης παραγωγής στην Ευρωπαϊκή Ένωση και Ηνωμένο Βασίλειο.

Το πλήγμα του καύσωνα στην ευρωπαϊκή παραγωγή σιτηρών αποτυπώνει και η έκθεση Ιουλίου της Coceral. Η ένωση αναθεώρησε καθοδικά την εκτίμηση για παραγωγή σιτηρών (εκτός σκληρού) στους 140,8 εκατ. τόνους από την προηγούμενη πρόβλεψη 143,7 εκατ. τόνους, νούμερο αρκετά πιο κάτω από τους 149,8 εκατ. τόνους το 2025, λόγω του πλήγματος του καύσωνα σε Γαλλία, Νότια Γερμανία, Αυστρία, Πολωνία και Ουγγαρία λόγω του αντικτύπου του καύσωνα κατά την περίοδο του γεμίσματος των κόκκων των σιτηρών.

Ρίχνοντας μια ματιά στα στοιχεία της Coceral σε επίπεδο ΕΕ-27 η παραγωγή μαλακού σιταριού φέτος εκτιμάται κατά 8 εκατ. τόνους μικρότερη σε σχέση με πέρσι (130,107 εκατ. τόνους). Στο σκληρό παρατηρείται μικρότερη πτώση από τους 8,497 εκατ. τόνους σε 7,83 εκατ. τόνους.

Παράλληλα, η συνεχιζόμενη ένταση στη Μαύρη Θάλασσα μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας καθιστά πιο δύσκολη την κάλυψη του κενού της ευρωπαϊκής παραγωγής. Αφενός η Ρωσία επιτίθεται σε σημαντικά λιμάνια της Ουκρανίας όπως είναι η Οδησσός, και αφετέρου ο περιορισμός της ναυσιπλοΐας στην θάλασσα του Αζόφ έχουν μειώσει αισθητά τις εξαγωγικές δυνατότητες των δύο χωρών.

Όλα αυτά, οδήγησαν σε εκτίναξη της τιμής των συμβολαίων του σίτου στο χρηματιστήριο με τα συμβόλαια Σεπτεμβρίου να κινούνται πάνω από τα 230 ευρώ ο τόνος και του Δεκεμβρίου περί τα 237 ευρώ ο τόνος με τις τιμές να φτάνουν ακόμα και σε υψηλό διετίας τις προηγούμενες ημέρες. Αυτό που µεταφέρουν άνθρωποι µε γνώση της αγοράς είναι ότι εφόσον συνεχιστεί αυτή η κατάσταση η λογική προστάζει ότι η άνοδος του µαλακού θα συµπαρασύρει και το σκληρό, αφού δεν φαντάζει φυσικό οι τιµές των δύο καλλιεργειών να βρίσκονται σχεδόν στα ίδια επίπεδα. Από την άλλη, η προσοχή µένει στραµµένη και στον Καναδά, όµως παρότι όλες οι εκθέσεις δείχνουν µείωση των εκτάσεων σκληρού, δεν έχει ακουστεί ακόµα κάποια είδηση που να µπορεί να «σοκάρει» την αγορά.

Μείωση παραγωγής βλέπει και η Copa-Cogeca

Στο μεταξύ, το αγροσυνεταιριστικό λόμπι Copa-Cogeca τονίζει ότι το επόμενο διάστημα είναι κρίσιμο για τον υπολογισμό της τελικής παραγωγής στην Ευρώπη, καθώς τα καιρικά φαινόμενα μπορεί να είχαν μεγαλύτερο αντίκτυπο απ’ ότι αναμενόταν. Έτσι, εκτιμά ότι η παραγωγή δημητριακών της ΕΕ-27 το 2026 θα αγγίξει τους 264 εκατ. όνους το 2026, νούμερο που αναλογεί σε πτώση 6,6% έναντι του 2025. Μολονότι τα στρέμματα εκτιμώνται οριακά μειωμένα στα περισσότερα δημητριακά, οι χαμηλότερες αποδόσεις σε μεγάλο μέρος της ΕΕ και η πτώση των εκτάσεων με καλαμπόκι ενδέχεται να επηρεάσουν το ύψος της παραγωγής.

Η συνολική παραγωγή σιταριού προβλέπεται να μειωθεί κατά 4,2%, με το κοινό σιτάρι να σημειώνει πτώση 4,3% και το σκληρό σιτάρι 2,1%. Η παραγωγή κριθαριού προβλέπεται να μειωθεί κατά 3,5%, ενώ το καλαμπόκιαναμένεται να καταγράψει τη μεγαλύτερη πτώση (-13,9%), κυρίως λόγω της μείωσης της καλλιεργούμενης έκτασης κατά 15,2%, παρά τις γενικά σταθερές αποδόσεις, με εξαίρεση τη Γαλλία, την Ουγγαρία και την Ισπανία.

Συνολικά, η εξέλιξη της κατάστασης παραμένει ιδιαίτερα άνιση μεταξύ των κρατών μελών, καθώς ορισμένες περιοχές επωφελούνται από ευνοϊκές συνθήκες καλλιέργειας, ενώ άλλες συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν επίμονη ξηρασία, θερμική καταπόνηση και έλλειψη νερού, γεγονός που μειώνει το δυναμικό απόδοσης, ιδίως στην Ισπανία και την Ουγγαρία.

agronews.gr